Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO RADY GENERALNEJ REDEMPTORYSTÓW Z OKAZJI TRZECHSETLECIA URODZIN ŚW. ALFONSA MARII LIGUORIEGO
Rzym, 15 grudnia 1997 r.
Drodzy Ojcowie Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela!
1. Z radością kieruję do was słowa powitania, do was, którzy reprezentujecie całą rodzinę duchową założoną przez świętego Alfonsa Marię Liguoriego i którzy po niedawno zakończonej Kapitule Generalnej zapragnęliście spotkać się z Następcą Piotra, aby ponowić wobec niego wyrazy waszego przywiązania oraz uczuć pełnej komunii.
Pozdrawiam Ojca Josepha Williama Tobina, nowego Przełożonego Generalnego i składam mu życzenia w związku z wymagającą misją, do której został powołany. Dziękuję Ojcu Juanowi Maríi Lasso de la Vega, który w latach swojej posługi jako Najwyższy Moderator Redemptorystów gorliwie zabiegał o to, aby Instytut coraz pełniej i bardziej świadomie przylgnął do charyzmatu Założyciela, którego trzechsetną rocznicę urodzin niedawno obchodziliście.
Pozdrawiając serdecznie każdego z was, pragnę skierować moje życzliwe myśli do wszystkich Redemptorystów, którzy w Kościele działają z ofiarnością, kompetencją i wiernym przylgnięciem do Ewangelii.
2. Obchód rocznicy urodzin świętego Alfonsa był dla waszego Instytutu dogodną okazją, aby uwypuklić, w jaki sposób radykalny wybór Ewangelii, wierność słowu Bożemu, głęboka i szczera komunia z Kościołem oraz solidarna bliskość wobec ubogich doprowadziły wielkiego Doktora Kościoła do stworzenia w jego epoce nowego stylu ewangelizacji. Równocześnie jego przykład i nauczanie potwierdzają oryginalną aktualność jego przesłania dla dzisiejszej wspólnoty chrześcijańskiej, wskazując drogę, którą należy podążać również dziś, gdy pielgrzymujemy ku trzeciemu tysiącleciu.
Nie przestawał on podkreślać, jak bardzo konieczna jest wierność wyborom, słowom i stylowi, poprzez które Odkupiciel był pośród ludzi Ewangelią Boga. W swojej Regule zawsze zalecał bowiem, aby „iść za przykładem Jezusa Chrystusa, głosząc słowo Boże ubogim”, stając się samemu przykładem i wzorem dla tych, którzy pełnią posługę apostolską lub duszpasterską.
„Gorliwość o dom Pana” (por. Ps 68,10) uczyniła go mistrzem i świadkiem dla wielu jemu współczesnych, a jego nauczanie do dziś nadal ożywia myśl i działanie Kościoła.
Zaangażowanie duszpasterskie, podejmowane z ofiarnością i kompetencją, czerpało życiodajne soki z żarliwej i nieustannej modlitwy, która charakteryzowała jego życie. Z wewnętrznego dialogu ze Źródłem Mądrości czerpał on odpowiedzi, dzięki którym mógł oświecać, zachęcać i pocieszać tych, którzy zwracali się do niego po wskazówki i wsparcie.
3. Drodzy Bracia, postać waszego Założyciela, zawsze tak bardzo aktualna, stanowi dar dla Kościoła i cenny bodziec dla waszego Zgromadzenia, powołanego do odnowionego i pełnego entuzjazmu przylgnięcia do Chrystusa. Spoglądając na Niego, możecie z większą ofiarnością służyć nowej ewangelizacji, w którą dziś zaangażowany jest cały Kościół. Oczywiście formy głoszenia Ewangelii muszą być odważnie i nieustannie dostosowywane do konkretnych sytuacji różnych środowisk, w których żyje Kościół, lecz wymaga to jeszcze większego wysiłku wierności wobec początków, aby apostolski styl właściwy waszej rodzinie mógł nadal odpowiadać oczekiwaniom ludu Bożego. Wiem, że jest to zobowiązanie, które was ożywia i zachęcam was, abyście z odwagą podążali w tym kierunku.
Bądźcie gotowi, drodzy Bracia, podejmować z nową mocą waszą misję wśród ubogich Chrystusa, głosząc im Ewangelię nadziei i miłości.
Niech Najświętsza Dziewica, Matka Odkupiciela, którą darzycie szczególną miłością, zawsze was wspiera i wyprasza wam obfite owoce apostolskie.
Z tymi uczuciami, odnawiając w imieniu Kościoła najgłębsze podziękowanie za wasze działanie w służbie Ewangelii, z serca udzielam wam mojego Błogosławieństwa, chętnie rozciągając je na całe wasze Zgromadzenie.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana