Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNICZEK KAPITUŁY GENERALNEJ ZAKONU NAJŚWIĘTSZEGO ZBAWICIELA ŚW. BRYGIDY (SIOSTRY BRYGIDKI)
Rzym, 05 lutego 1998 r.
1. Z radością kieruję do was moje serdeczne pozdrowienie, drogie Siostry brygidki, zgromadzone w tych dniach w Rzymie na ósmą Kapitułę generalną wyborczą. Zwracam szczególne słowa pozdrowienia do Matki Tekli, ponownie wybranej na Przeoryszę Generalną, i dziękuję jej za serdeczne słowa, które w imieniu wszystkich do mnie skierowała. Składając Jej gratulacje z okazji nowego mandatu powierzonego przez Siostry, życzę, aby pod Jej przewodnictwem Zakon nadal wielkodusznie służył Chrystusowi i Kościołowi. Moje serdeczne myśli kieruję także do biskupa Mario Russotta, asystenta Oblatów brygidzkich; wraz z nim pozdrawiam drogich kapłanów i świeckich, oblatów brygidzkich, którzy zechcieli złączyć się z Siostrami w tej szczególnej okoliczności.
2. „Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie” (Łk 21,36). Odpowiadając na wezwanie Jezusa, wasz Zakon, założony przez świętą Brygidę Szwedzką, stawia sobie przede wszystkim za cel życie charyzmatem uwielbienia Pana, dając świadectwo absolutnego prymatu Boga oraz Jego czułości wobec ludzi. Doświadczenie Boga, dojrzewające w kontemplacji, prowadzi was także do przeżywania własnego uświęcenia w komunii wynagradzającej z Boskim Zbawicielem, który w modlitwie arcykapłańskiej poświęcił samego siebie Ojcu za braci (por. J 17,19). W waszym Zakonie charyzmat ten wzbogaca się o wymiar ekumeniczny, zaczerpnięty ze szlachetnego serca Brygidy, która poświęciła się i dołożyła wszelkich starań, aby powrót Papieża z Awinionu do Rzymu stał się koniecznym warunkiem pojednania wszystkich chrześcijan.
Odnawiając Zakon, Matka Maria Elżbieta pragnęła przywrócić jego wynagradzający charakter, wywodzący się z dawnej tradycji monastycznej, dostosowując go do sytuacji nowych czasów. W ten sposób nadała Instytutowi wyraźne ukierunkowanie ku modlitwie i wynagrodzeniu o charakterze ekumenicznym, w harmonii z modlitwą Jezusa w Wieczerniku: „Aby wszyscy stanowili jedno. Jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś” (J 17,21).
3. Obok dążenia ekumenicznego wyraźnie jawi się inny aspekt waszego charyzmatu: zaangażowanie misyjne. Na wzór świętej Brygidy przeżywacie bowiem prymat uwielbienia Boga jako nieustanny akt miłości wobec ludzkości zranionej grzechem i podziałami. Przyjmując z pełną dyspozycyjnością wezwanie, jakie Duch kieruje do was u progu nowego Tysiąclecia poprzez świetlane świadectwa świętej Brygidy i Matki Elżbiety, wasza Kapituła generalna jest wezwana by nadać Zakonowi nowy impuls odnowionego entuzjazmu, aby w świecie współczesnym stał się przyczółkiem ewangelizacji i miłości.
Temu celowi służą Centra duchowości i działalności ekumenicznej, które — na wzór tych w Farfa i Lugano — zamierzacie w nadchodzącym sześcioleciu rozwijać w Gdańsku i w Tallinnie. Zachęcam was do odważnej kontynuacji tej zasłużonej pracy apostolskiej, aby dawać mężczyznom i kobietom naszych czasów świadectwo o porywających możliwościach, jakie niesie życie przeżywane w całkowitym oddaniu Bogu i braciom. Niech wasze domy będą szkołą modlitwy, zwłaszcza dla młodych, poprzez lectio divina oraz adorację eucharystyczną, która w różnych waszych Wspólnotach trwa przez cały dzień, przy dużym udziale wiernych świeckich. Zachęcam was również do umocnienia waszej obecności w krajach skandynawskich, gdzie wasze ewangeliczne świadectwo ubóstwa i gościnności jest już doceniane i przynosi owoce.
4. Niech święta Brygida odnawia w was szczególną troskę o jej Ojczyznę oraz gorące pragnienie głoszenia Ewangelii synom i córkom tych umiłowanych Narodów. Niech wasza miłość, która przyniosła już obiecujące owoce w Indiach i w Meksyku, wielkodusznie ogarnia inne rzeczywistości krajów rozwijających się i — nie zrażając się nieuniknionymi trudnościami — także tam zanosi poprzez słowo i czyn światło Ewangelii, niewyczerpane źródło cywilizacji i promocji ludzkiej.
W każdym miejscu wasze wspólnoty niech będą dla wszystkich, którzy do was przychodzą, bodźcem do życia w jedności z Kościołem, który „powołany do tego, by głosić i zakładać wśród wszystkich narodów Królestwo Chrystusa i Boga…, stanowi na ziemi zalążek i początek tego Królestwa” (Lumen gentium, 5).
Oto zobowiązanie, które należy podkreślać w inicjatywach ekumenicznych, a zwłaszcza w działaniach, jakie — wraz ze specjalnym Komitetem katolików i luteranów — planujecie w perspektywie zbliżającego się Jubileuszu Roku Dwutysięcznego. Niech wasze modlitwy i wasza stała troska ekumeniczna przyczyniają się do postępu na drodze ku pełnej jedności wszystkich chrześcijan.
Z tymi życzeniami, powierzając każdą z was niebieskiej opiece Matki Bożej i świętej Brygidy, z serca udzielam wszystkim szczególnego Błogosławieństwa Apostolskiego.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana