Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR TERCJAREK KAPUCYNEK ŚWIĘTEJ RODZINY
Rzym, 31 października 1998 r.
Do przełożonej generalnej i matek kapitulnych
Sióstr Tercjarek Kapucynek Świętej Rodziny:
Jest dla mnie wielką radością przyjąć was na zakończenie XIX Kapituły Generalnej, podczas której zastanawiałyście się nad obecnością i działaniem Ducha Świętego we własnym życiu, aby być „kobietami Ducha”, według franciszkańskiego stylu waszego Założyciela, czcigodnego Ludwika Amigó y Ferrer i w ten sposób ofiarować dzisiejszemu światu nowe formy przeżywania chrześcijaństwa oraz odwagi w posłudze. Przy tej okazji kieruję do każdej z was najserdeczniejsze pozdrowienie, a za waszym pośrednictwem do wszystkich sióstr Zgromadzenia, które w licznych domach Europy, Ameryki, Azji i Afryki czynią obecną oblubieńczą naturę Kościoła oraz jego dziewicze macierzyństwo, współpracując — poprzez bezwarunkowe oddanie i dyskretną, lecz owocną obecność — w budowaniu lepszej ludzkości.
Kościół wysoko ceni szczególny wkład, który jako osoby konsekrowane wnosicie w dzieło nowej ewangelizacji. Przyjmując ewangeliczne rady czystości, ubóstwa i posłuszeństwa Jezusa, stajecie się w pewien sposób przedłużeniem Jego człowieczeństwa i dajecie prorockie świadectwo prymatu Boga oraz dóbr przyszłych w społeczeństwie współczesnym, w którym — jak się wydaje — zagubił się ślad tego, co Boskie (por. Vita consecrata, 85).
Wobec nowych wyzwań, jakie trzecie tysiąclecie stawia życiu zakonnemu, wasze oddanie i misja powinny być prowadzone przez rozeznanie nadprzyrodzone, zdolne odróżniać to, co pochodzi od Ducha, od tego, co jest Mu przeciwne (por. Ga 5,16–22). Jedynie z tego dynamizmu wierności Duchowi będziecie mogły skutecznie działać w poszczególnych dziedzinach właściwego wam charyzmatu założycielskiego, niosąc w sercu i w modlitwie liczne potrzeby mężczyzn i kobiet naszych czasów.
Umacniając was w godnej uznania pracy wychowawczej, w której pomagacie dzieciom i młodzieży przeżywającym trudności wzrastać w człowieczeństwie pod przewodnictwem Ducha, wzywam nad całym Instytutem opieki Świętej Rodziny z Nazaretu, aby zawsze was umacniała w życiu zakonnym. Z tymi uczuciami z serca udzielam wam błogosławieństwa apostolskiego, które z radością rozszerzam na wszystkie siostry Zgromadzenia, jak również na tych, którzy współpracują z wami w różnych apostolatach.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana