Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE PODCZAS AUDIENCJI DLA UCZESTNICZEK KAPITUŁY GENERALNEJ SIÓSTR FRANCISZKANEK NIEPOKALANEK
Rzym, 17 czerwca 2000 r.
Najdroższe Siostry Franciszkanki Niepokalanek!
1. Z radością kieruję do was wszystkich moje najserdeczniejsze pozdrowienie, do was, które przybyłyście z różnych części Włoch, Brazylii, Filipin i Indii, aby wziąć udział w Kapitule Generalnej waszego Zgromadzenia. W sposób szczególny pozdrawiam Przełożoną Generalną oraz Siostry, które wraz z nią dzielą posługę władzy dla dobra całego Instytutu. Moje serdeczne myśli kieruję także do wszystkich Sióstr Franciszkanek Niepokalanek, jak również do świeckich współpracowników zaangażowanych w dzieła apostolskie Instytutu.
W intensywnych pracach kapitulnych podejmujecie refleksję nad tematem: „W trzecim tysiącleciu uległe Duchowi Świętemu jak Teresa, misjonarki na drogach świata”. Prowadzone wewnętrznymi natchnieniami Ducha Świętego, staracie się pogłębiać specyficzną duchowość waszego dzieła oraz pierwotną świeżość charyzmatu założycielskiego, przekazanego wam przez kapucyna Ojca Ludwika Acernese, charyzmatu przeżywanego w sposób wzorcowy przez Służebnicę Bożą Teresę Manganiello, prawdziwy kamień węgielny waszej Rodziny duchowej.
Ten charyzmat, powierzony wam przez Opatrzność, winien pobudzać każdą Siostrę Franciszkankę Niepokalanek do bycia misjonarką w środowiskach najbardziej odpowiadających życiu konsekrowanemu i waszym działaniom apostolskim: od kształcenia i wychowania dzieci oraz młodzieży, poprzez katechezę, współpracę w duszpasterstwie parafialnym i misyjnym, aż po wszelkie inicjatywy solidarności i pomocy, które okazują się nie tylko zgodne z duchem Instytutu, lecz nade wszystko najlepiej odpowiadają na potrzeby Kościoła naszych czasów.
Jest to charyzmat niezwykle aktualny, który czerpie swe źródło i moc z autentycznej tradycji franciszkańskiej oraz z najczystszej duchowości maryjnej.
2. Przede wszystkim jesteście Franciszkankami. Pierwszym elementem charakterystycznym waszego życia i działalności apostolskiej jest ideał franciszkański. Wskazują na to wasze własne Konstytucje, gdy określają najwyższą regułę życia każdej Siostry Franciszkanki Niepokalanki jako „naśladowanie Chrystusa w sposób ścisły, według formy świętej Ewangelii”, tak jak jest ona proponowana „w przykładach i nauczaniu serafickiego ojca św. Franciszka” (Konstytucje, n. 2).
Biedaczyna z Asyżu uczynił Ewangelię centrum własnego doświadczenia wewnętrznego (por. Testamento 16–18: Fonti Francescane, n. 116) i zaproponował ją swoim braciom jako najwyższą normę życia (por. Regola Bollata I, 2: Fonti Francescane, n. 75). Na tej drodze ewangelicznej poszła za nim liczna rzesza synów i córek duchowych, wśród których szczególne miejsce zajmuje jego „roślinka”, św. Klara (por. Regola di santa Chiara, I, 1–2: Fonti Francescane, n. 2750).
W szkole św. Franciszka z Asyżu i św. Klary z Asyżu każda Franciszkanka Niepokalanka jest wezwana, by świadczyć wobec ludzkości trzeciego tysiąclecia o przemieniającej mocy Ewangelii, głoszonej słowem i przykładem, niosąc wszystkim Dobrą Nowinę o pojednaniu i zbawieniu.
Niech powszechne braterstwo, przeżywane ze szczególną intensywnością przez św. Franciszka i św. Klarę, przewodzi wam w zaangażowaniu apostolskim i misyjnym, któremu wasze Zgromadzenie — od skromnych początków Domu Macierzystego w Pietradefusi — nadało szczególną wagę, roznosząc wszędzie woń Chrystusa, jedynego Zbawiciela ludzkości.
3. Drugim podstawowym elementem waszej tożsamości zakonnej jest duchowość maryjna. Jak przypomina wasze prawodawstwo, Ojciec Ludwik Acernese odznaczał się szczególną miłością do Dziewicy Niepokalanej i dlatego chciał poświęcić Najświętszej Maryi Pannie założony przez siebie Instytut, jako „nowy hołd dla Jej Niepokalanego Poczęcia” (Konstytucje, n. 4).
Wasze Konstytucje wskazują następnie najbardziej właściwy sposób, aby ukazywać maryjne oblicze Instytutu: „Sprawimy, aby w Zgromadzeniu i w każdej z nas jaśniał ten «hołd» poprzez życie całkowitego poświęcenia się Dziewicy Niepokalanej. Patrząc na Nią i naśladując Ją jako wzniosły wzór życia ewangelicznego, pragniemy żyć i działać dla nawrócenia i uświęcenia dusz, przenikając radosnym wyrzeczeniem całe nasze życie” (tamże).
Niech więc Dziewica Niepokalana będzie waszą przewodniczką, natchnionym wzorem, stałą pomocą na codziennej drodze, ucieczką w nieuniknionych trudnościach oraz radością w chwilach szczęścia i wspólnoty.
4. Najdroższe Siostry! Wasze Zgromadzenie Kapitulne odbywa się w samym sercu wielkiego Jubileuszu Roku 2000, który dla wszystkich jest szczególnym czasem łaski i duchowej odnowy. Jak podkreśliłem w Bulli ogłaszającej Jubileusz, niesie on ze sobą również wymiar misyjny. Istotnie, „wejście w nowe tysiąclecie zachęca wspólnotę chrześcijańską do poszerzenia spojrzenia wiary ku nowym horyzontom w głoszeniu Królestwa Bożego” i pobudza uczniów Chrystusa do podjęcia z zapałem „zaangażowania misyjnego Kościoła wobec dzisiejszych wymagań ewangelizacji” (Incarnationis mysterium, 2).
Mam gorącą nadzieję, że obrady Kapituły Generalnej dodadzą waszemu zgromadzeniu nowej energii misyjnej, żebyście mogły dalej działać w duchu franciszkańskim i duchowości maryjnej które od początku was wyróżniają i stanowią najcenniejsze dziedzictwo przekazane wam przez Ojca Ludwika Acernese i Teresę Manganiello. Idąc ich śladami, trwajcie w drodze, przynosząc obfite owoce dobra.
Powierzam was, wasze Siostry pracujące we Włoszech i na świecie oraz osoby wam drogie niebieskiej opiece Maryi Niepokalanej, „Niewiasty milczenia i słuchania, uległej w rękach Ojca” (tamże, 14), oraz św. Franciszka z Asyżu, udzielając wam z serca błogosławieństwa także dla tych wszystkich, których spotykacie w waszym codziennym apostolacie franciszkańskim i maryjnym.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana