Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE Z OKAZJI KAPITUŁY GENERALNEJ DO CZŁONKÓW ZGROMADZENIA SŁOWA BOŻEGO (WERBISTÓW)
Rzym, 30 czerwca 2000 r.
Do Zgromadzenia Słowa Bożego
1. W tym roku Wielkiego Jubileuszu, gdy cały Kościół raduje się Słowem, które stało się ciałem dwa tysiące lat temu, serdecznie was pozdrawiam z okazji Piętnastej Kapituły Generalnej Zgromadzenia Słowa Bożego, odbywającej się w czasie obchodów sto dwudziestej piątej rocznicy waszego założenia. W sposób szczególny pozdrawiam nowego Przełożonego Generalnego oraz Radę Generalną i zapewniam was o mojej modlitwie, gdy podejmujecie wzniosłe odpowiedzialności. Łączę się z wami oraz ze wszystkimi członkami Zgromadzenia w dziękczynieniu Bogu za impuls, jaki na przestrzeni lat został dany misji Kościoła poprzez wierne świadectwo waszej konsekracji zakonnej i waszej działalności misyjnej.
2. Prowadzony przez Ducha Świętego, błogosławiony Arnold Janssen wraz z czterema towarzyszami otworzył dom w Steyl, aby przygotowywać kapłanów do pracy misyjnej za granicą; z tego dzieła zrodziło się Zgromadzenie Słowa Bożego, którego kapłani i bracia, konsekrowani na służbę Panu przez śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa, „wyruszają na cały świat, aby głosić Ewangelię i zakładać Kościół wśród ludów lub grup, które jeszcze nie wierzą w Chrystusa” (Ad gentes, 6).
Z tego Zgromadzenia wyszli tacy ludzie jak błogosławiony Józef Freinademetz, który z przykładnym zapałem i ewangeliczną wyobraźnią poświęcił się służbie Ewangelii w Chinach, oraz błogosławieni męczennicy: ojciec Ludwik Mzyk, ojciec Alojzy Liguda, ojciec Stanisław Kubista i brat Grzegorz Frąckowiak, którzy oddali chwałę Bogu przez najwyższą ofiarę swojego życia. Jako swój duchowy testament z obozu śmierci błogosławiony Alojzy pozostawił ukochanemu Zgromadzeniu wymowne świadectwo godności każdej osoby ludzkiej, stworzonej na obraz i podobieństwo Boga: „Ludzie mogą traktować mnie jak coś podłego, ale nie mogą uczynić mnie podłym. Dachau może odebrać mi wszystkie prawa i tytuły; przywileju bycia synem Boga nikt nie może mi odebrać. Na zawsze będę powtarzał: ‘Bóg zawsze był i pozostanie moim Ojcem’”. Męczennicy są chwałą waszego Zgromadzenia i najpewniejszym znakiem skuteczności Jego łaski, objawionej w duchu i regułach, które kierują życiem waszych wspólnot.
3. Słowo Boże, które jesteście powołani głosić światu, jest Słowem wypowiedzianym najpierw przez Boga w chwili stworzenia, kiedy to, tchnąwszy w pierwotną ciemność, pustkę i chaos, wyprowadził na światło dzienne jasność, pełnię i porządek raju (por. Rdz 1,2–3). Także wy jesteście posłani w ciemność, pustkę i chaos świata, aby wypowiadać słowo niosące życie. Ostatecznie oznacza to, że jesteście posłani, by głosić Słowo, którym jest Jezus Chrystus. Gdy Słowo stało się ciałem, Bóg wszedł w najgłębsze otchłanie ludzkiego grzechu i nędzy; to Boże przytulenie naszego grzesznego świata osiąga swoją pełnię na wzgórzu Kalwarii. Z Krzyża Słowo Boga, skierowane do wszystkich czasów, miejsc i narodów, odpowiada na każdą ludzką potrzebę i każdą ludzką nadziej. Powołaniem waszego Zgromadzenia jest głosić to właśnie Słowo: Słowo Krzyża, które „jest głupstwem dla tych, którzy idą na zatracenie, dla nas zaś, którzy dostępujemy zbawienia, jest mocą Bożą” (1 Kor 1,18). Oznacza to, że każdy z was jest wezwany, podobnie jak Apostoł Paweł, do przeżywania tajemnicy Krzyża Pana (por. Flp 3,10) w taki sposób, aby wasza posługa była czymś więcej niż tylko ludzką służbą i solidarnością. Musi ona zawsze być przekazywaniem nowości życia, które Chrystus przynosi w mocy Ducha Świętego.
4. U progu nowego tysiąclecia szybko zmieniający się świat wzywa was do podjęcia głębokiego rozeznania, aby skuteczniej odpowiadać na wolę Boga i na potrzeby współczesności. Słusznie więc Piętnasta Kapituła Generalna Zgromadzenia obrała temat: „Wsłuchując się w Ducha: nasza odpowiedź misyjna dzisiaj”. To Duch Święty ma prowadzić wasze rozeznanie, tak jak to On winien być ukrytą mocą całej waszej pracy misyjnej, prowadząc was ku głębi kontemplacji, z której rodzi się świadectwo apostoła. To Duch Święty sprawia, że „życie Chrystusa staje się waszym życiem, a Jego misja staje się waszą misją” (Konstytucje SVD, Prolog).
Pilne zadanie misji ad gentes oraz „nowej ewangelizacji” wymaga, abyście głosili Chrystusa Zbawiciela w bardzo różnych kontekstach kulturowych. Nie wolno nigdy zapominać, że wciąż istnieją niezliczone rzesze kobiet i mężczyzn, którzy nie słyszeli jeszcze imienia Jezusa i którym nie została ofiarowana niezmierzona łaska Jego zbawienia. Chrystus jest jedynym Zbawicielem świata, Dobrą Nowiną dla ludzi wszystkich czasów i miejsc w ich poszukiwaniu sensu istnienia i prawdy o własnym człowieczeństwie (por. Ecclesia in Asia, 14). Wszyscy ludzie mają prawo usłyszeć tę Dobrą Nowinę, Kościół ma zatem uroczysty obowiązek wychodzić wszędzie, by głosić zbawcze orędzie Jezusa Chrystusa. W tym najistotniejszym dziele wasze Zgromadzenie ma niezastąpioną rolę do spełnienia, strzegąc prymatu wyraźnego głoszenia Jezusa jako Pana, bez którego nie ma prawdziwej ewangelizacji (por. tamże, 19; Evangelii nuntiandi, 22). „Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony. Jakże więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli? Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił?”(Rz 10,13–14).
Inkulturacja i dialog międzyreligijny odgrywają ważną rolę w wielu miejscach waszej działalności misyjnej. Poważny i otwarty dialog z kulturami i religiami nie zwalnia z ewangelizacji i nigdy nie powinien być postrzegany jako sprzeczny z misją ad gentes. Należy również pamiętać, że dialog ten papież Paweł VI nazwał colloquium salutis (por. Ecclesiam suam, 58), nie zaś prostą wymianą opinii czy punktów widzenia, lecz „dialogiem zbawienia”, do którego Kościół wnosi prawdę odkupienia dokonanego przez Boga w Jezusie. Zakłada on u misjonarza poważne osobiste przygotowanie, dojrzały dar rozeznania, wierność nieodzownym kryteriom prawowierności doktrynalnej, integralności moralnej oraz komunii kościelnej (por. Redemptoris missio, 52–54).
5. W ostatnich latach Zgromadzenie Słowa Bożego doświadczyło znacznego wzrostu, z licznymi powołaniami w różnych częściach świata. Wasza działalność misyjna rozszerzyła się w Afryce, Azji oraz na obszarze byłego Związku Radzieckiego, a dziś członkowie Zgromadzenia, pochodzący z ponad sześćdziesięciu narodowości, prowadzą apostolat w ponad sześćdziesięciu krajach. Zgromadzenie nie zwlekało z podjęciem wyzwania obecności misyjnej w nowych formach kultury i komunikacji, które charakteryzują współczesne życie (por.Redemptoris missio, 37). Przekonani, że Pismo Święte jest darem otrzymywanym w Kościele i zaproszeniem do wspólnoty życia z Bogiem, poświęciliście znaczące siły rozwijaniu apostolatu biblijnego poprzez publikacje i działalność formacyjną. Promocja sprawiedliwości, pokoju i rozwoju społecznego stanowi kolejny istotny wymiar waszej misji dzielenia się ze wszystkimi ludźmi „niezgłębionym bogactwem Chrystusa” (Ef 3,8). We wszystkim tym wasze zobowiązanie do życia ewangelicznym ubóstwem, którego pierwszym celem jest „świadczyć, że Bóg jest prawdziwym bogactwem ludzkiego serca” (Vita consecrata, 90), połączone z preferencyjną miłością wobec ubogich, może sprawić, że wasz apostolat, często prowadzony na ziemiach zapomnianych i wśród ludzi zepchniętych na margines, przyniesie obfite owoce dla zbawienia świata.
6. Modlę się, aby Kapituła Generalna przyczyniła się nade wszystko do głębokiej odnowy waszego życia konsekrowanego i charyzmatu misyjnego. Obyście zawsze byli ludźmi nadziei, zdolnymi z mocą głosić Słowo Boże, które przemienia ludzkie serca i sam świat. Oby wielu młodych mężczyzn nadal słyszało wezwanie Chrystusa, by z radością i hojnością poświęcić się Jemu jako misjonarze w waszym Zgromadzeniu. Kapłanów, braci, kleryków i nowicjuszy Zgromadzenia Słowa Bożego, a także waszych współpracowników, studentów i dobroczyńców, powierzam wstawiennictwu Maryi, Matki Odkupiciela, oraz błogosławionych wywodzących się z waszych szeregów. Jako zadatek radości i mocy w Jezusie Chrystusie, Słowie Boga, z serca udzielam wam mojego Apostolskiego Błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana