Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁ GENERALNYCH RODZINY MARYSTÓW
Rzym, 17 września 2001 r.
1. Z radością pozdrawiam wszystkich przedstawicieli Rodziny Marystów przy tej radosnej okazji, która sprawia, że Kapituły Generalne waszych czterech Instytutów zbiegają się w czasie i pozwalają wam wspólnie złożyć wizytę Następcy Piotra. Oby dane nam było widzieć w tym znak Ducha i wezwanie, by dać się prowadzić drogami większej komunii i intensywniejszej współpracy!
Dziękuję ojcu Joaquínowi Fernándezowi, Przełożonemu Generalnemu Towarzystwa Maryi, za jego serdeczne słowa, które odzwierciedlają ducha, z jakim przeżywacie wasze Kapituły, wasze zakorzenienie maryjne i waszą troskę misyjną.
2. Wybraliście w Kościele życie konsekrowane na wzór Maryi, w wierności intuicjom waszych założycieli i charyzmatowi waszych Instytutów. Wasi poprzednicy poświęcili się ewangelizacji w parafiach, wychowaniu dzieci oraz promocji kobiety. Następnie wielkodusznie włączyli całą rodzinę maryjną w głoszenie Ewangelii ludom zachodniej Oceanii, pozostawiając w tym dziele swój ślad, zwłaszcza poprzez wychowanie do żarliwości chrześcijańskiej i troskę o powołania miejscowe. Kościół przyjmuje dziś z wdzięcznością dokonaną pracę misyjną oraz dary łaski Bożej, które objawiły się w życiu waszych instytutów. Dary te rozpoznał on w sposób szczególny jako owoce świętości w osobach św. Piotra Chanela i św. Marcelego Champagnata.
3. Dziś do was należy ukazywanie w sposób oryginalny i właściwy obecności Dziewicy Maryi w życiu Kościoła i ludzi, a przez to rozwijanie postawy maryjnej. Charakteryzuje się ona radosną dyspozycyjnością wobec wezwań Ducha Świętego, niezachwianą ufnością w słowo Pana, drogą duchową związaną z różnymi tajemnicami życia Chrystusa oraz macierzyńską wrażliwością na potrzeby i cierpienia ludzi, zwłaszcza najmniejszych. „Synowska więź z Maryją stanowi uprzywilejowaną drogę wierności wobec otrzymanego powołania oraz najskuteczniejszą pomoc do wzrastania w nim i przeżywania go w pełni” (Vita consecrata, 28). Zwracając się zatem ku Maryi z wiernością i odwagą, pozwalając się Jej prowadzić do „czynienia wszystkiego, cokolwiek wam powie” (por. J 2,5), znajdziecie nowe drogi ewangelizacji naszych czasów.
4. Czy Maryja, udając się pospiesznie w góry Judei, by spotkać swoją krewną Elżbietę, nie ukazuje wam wolności duchowej? Istotnie, ważne jest, aby nie dać się pochłonąć samemu tylko zarządzaniu dziedzictwem przeszłości, lecz rozeznawać to, co należy pozostawić, w duchu ubóstwa, a nade wszystko z tą ewangeliczną wolnością, która czyni dyspozycyjnymi wobec wezwań Ducha. Wobec wielości wyzwań potrzeba bowiem prawdziwej wolności, aby rozeznawać pilne potrzeby. „Wypłyń na głębię”: te słowa Jezusa skierowane do Piotra zapraszają nas, by „iść naprzód z nadzieją” drogami świata, pewni, że „Najświętsza Dziewica towarzyszy nam na tej drodze” (por.Novo millennio ineunte, 58).
5. Maryja całkowicie oddała się Panu, zawierzając wszystko słowu Bożemu. Jakże mogłaby nie uczyć was trwania w mocy tego słowa, wybierania – jak inna Maria – lepszej cząstki (por. Łk 10,42)? W dzisiejszym świecie rozproszenie łatwo zagraża uczniom Chrystusa, ponieważ obfitość dóbr materialnych może odwracać ich od tego, co istotne, a liczne są też wyzwania duszpasterskie. Jak niedawno napisałem do całego Kościoła, potrzebujemy kontemplować oblicze Chrystusa (por.Novo millennio ineunte, 2), coraz bardziej szukać głębi Jego tajemnicy, gdyż jest ona autentycznym źródłem, z którego czerpiemy miłość, jaką pragniemy dawać. Nie pozwólcie, by ta podstawowa więź konsekracji Chrystusowi osłabła! Wybierzcie raczej pokorne podążanie za Panem, na dyskretny sposób Maryi! Trwajcie z Nią w dążeniu do jedności waszego życia w Duchu, ponieważ – jak przypomina św. Franciszek Salezy – „jednym z koniecznych warunków przyjęcia Ducha Świętego jest bycie z Maryją” (Kazanie I na Zesłanie Ducha Świętego), i pozwólcie się coraz bardziej upodabniać do Chrystusa! Wówczas wasze życie i wasza misja odnajdą swój głęboki sens i przyniosą owoce dla współczesnych ludzi!
6. Zachowujcie żywą tradycję misyjną waszej rodziny! Razem z Maryją prowadzi was ona do szczególnej wrażliwości wobec naszych współczesnych zagrożeń oraz tych, którzy w naszych nowoczesnych społeczeństwach pozbawieni są godności, uznania i miłości.
Kościół potrzebuje was szczególnie w dziedzinie istotnej dla rodziny maryjnej: w wychowaniu dzieci i młodzieży. Ten priorytet misyjny zakorzenia się w duchu Maryi, Matki i Wychowawczyni Jezusa w Nazarecie, a następnie w pierwszej wspólnocie chrześcijańskiej. Świat edukacji jest trudny i wymagający, nieustannie domagając się od wychowawców dostosowania do młodych i ich nowych oczekiwań. Nie zniechęcajcie się trudnościami chwili: wiekiem, który zdaje się oddalać was od młodszych, brakiem środków, a zwłaszcza brakiem robotników w winnicy! Spoglądajcie raczej na młodych oczami Dobrego Pasterza, jak na tłum idący bez pasterza (por. Mt 9,36), ale także jak na pole gotowe do żniwa, które przyniesie owoc w swoim czasie (por. J 4,35-38)! Formujcie również świeckich współpracujących z wami, aby żyli charyzmatem, który was ożywia. Przez wasze życie jesteście wezwani, by ukazywać młodym radość płynącą z pójścia za Chrystusem w życiu konsekrowanym. Nie lękajcie się wskazywać tę drogę młodzieży poszukującej prawdy!
7. Kapituły Generalne, które przeżywacie, ukazują wierność duchowi założycielskiemu, ale także konieczną odnowę, zachowując i ubogacając duchowe dziedzictwo instytutów. Niech pomogą wam odnaleźć nowe znaki komunii między waszymi czterema instytutami i umocnić współpracę, która przyniesie owoce dla wiernego wypełniania waszej misji! Niech Dziewica Maryja prowadzi was drogami spotkania!
8. Z tymi uczuciami rad jestem was pozdrowić i – poprzez was – pozdrowić członków wielkiej Rodziny Marystów, rozsianych po świecie w różnych apostolatach. Pozdrawiam w szczególności, z wdzięcznością, waszych przełożonych generalnych: ojca Joaquína Fernándeza, brata Benita Arbuésa, siostrę Gail Rencker i siostrę Patricię Stowers, którzy w ostatnich latach pełnili trudną posługę władzy w waszych Instytutach. Moje życzenia towarzyszą także ich następcom, którzy wkrótce zostaną wybrani, aby – na wzór Maryi – prowadzili z odwagą i wiernością Rodzinę Marystów drogami nowego tysiąclecia!
Powierzając was Matce Bożej z Fourvière, która była świadkiem narodzin waszych Instytutów, z serca udzielam wam szczególnego Apostolskiego Błogosławieństwa, które rozciągam na całą Rodzinę Marystów.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana