2003.09.09 – Rzym – Jan Paweł II, Przemówienie do uczestników kapituły generalnej Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Maryi (Klaretynów)

 

Jan Paweł II

PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW XXIII KAPITUŁY GENERALNEJ MISJONARZY SYNÓW NIEPOKALANEGO SERCA MARYI (KLARETYNÓW)

Rzym, 09 września 2003 r.

 

 

Do Przełożonego Generalnego i Ojców Kapitulnych
Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Maryi

1. Z radością kieruję moje serdeczne pozdrowienie i gratulacje do Ojca Josepa Marii Abelli Batlle, niedawno wybranego Przełożonego Generalnego, jak również do was wszystkich, zgromadzonych na XXIII Kapitule Generalnej, która daje wam szczególną okazję do wyrażenia waszej komunii i waszej więzi z Następcą Piotra. Na tej Kapitule, będącej siódmą po Soborze Watykańskim II i odbywającej się na początku trzeciego tysiąclecia, postawiliście sobie za cel „rozeznać, w świetle Ducha, odpowiednie sposoby postępowania i uobecnienia własnego charyzmatu i własnego dziedzictwa duchowego, w różnych sytuacjach historycznych i kulturowych” (Vita consecrata, 42), z odnowicielskim impulsem, jaki Kościół przekazał wszystkim formom życia konsekrowanego w związku z wyzwaniami swej misji.

2. Dla właściwego odczytania znaków czasu i zadania ewangelizacji, które wy, Misjonarze Klaretyni, macie podejmować i rozwijać w najróżniejszych regionach świata, wielką pomocą będą wskazania zawarte w posynodalnych adhortacjach skierowanych do poszczególnych kontynentów. Podobnie w tej epoce przemian List apostolskiNovo millennio ineunteda wam odpowiednie ramy dla duchowości apostolskiej opartej przede wszystkim na osobie Jezusa.

Posługa misyjna, gdziekolwiek ją pełnicie, powinna wypływać z głębokiego zjednoczenia z Panem, który was posyła, i powinna być przeżywana na drodze daru z siebie aż po krzyż, którego On sam doświadczył i który pozostawił jako drogę dla tych, którzy za Nim idą.

Jest to wewnętrzna komunia, której macie się uczyć z serca Maryi – źródła najdoskonalszej odpowiedzi i najpełniejszego przylgnięcia do orędzia Ewangelii. Jest to droga, na której będą was podtrzymywać, tak jak podtrzymywały waszego Założyciela, codzienne słuchanie słowa Bożego i uczestnictwo w Eucharystii, która „będąc sercem życia Kościoła, (…) jest nim także dla życia konsekrowanego” (tamże, 95).

3. Gdy w szerokim wymiarze społecznym pojawiają się liczne znaki rozpowszechnionej kultury śmierci, rozważając temat kapituły „Aby mieli życie”, czujecie się posłani przez Pana Jezusa do głoszenia Boga życia. Są to chwile, w których życie – ogromny dar Ojca – musi być bronione, pielęgnowane i obdarzane godnością, zwłaszcza pośród osób najbardziej bezbronnych, poprzez słowo nadziei i wielkoduszne gesty opieki oraz solidarności. Jest zatem radosnym zadaniem każdej osoby konsekrowanej „głosić z odwagą i miłością ludziom naszych czasów Ewangelię życia” (Evangelium vitae, 105). Jest to sprawa fundamentalna dla tożsamości i harmonii osób oraz całej rodziny ludzkiej.

4. Razem z wami dziękuję Bogu za dary, którymi nadal błogosławi wasze Zgromadzenie, coraz lepiej przygotowując je do posługi misyjnej. Za cenny dar nowych powołań, zwłaszcza w Azji i Afryce, które Instytut powinien przyjąć, poświęcając się poważnie ich integralnej formacji. Za dar nowych obecności i nowych dzieł misyjnych w różnych potrzebujących tego regionach. Za dar krwi męczenników, przelanej w dawaniu świadectwa Jezusowi w tej epoce.

5. Przez Niepokalane Serce Maryi proszę Ducha Świętego, aby oświecał was w pracach tej Kapituły, tak by mogła ona przekazać – słowami i gestami ewangelicznymi – wskazania i umocnienie wszystkim członkom Instytutu, zwłaszcza zakonnikom starszym i chorym, młodym będącym w formacji oraz tym, którzy napotykają większe trudności w swojej posłudze misyjnej. Niech w każdej chwili będzie obecny między wami duch życia braterskiego, przeżywanego w miłości i dialogu, jako wymowny znak komunii kościelnej (por.Vita consecrata, 42).

Niech Pan błogosławi także wszystkim, którzy razem z wami tworzą Rodzinę Misyjną, założoną przez świętego Antoniego Marię Clareta, jak również tym, którzy dzielą z wami misję w licznych dziełach i na różnych odcinkach pracy apostolskiej! Z tymi życzeniami i uczuciami udzielam wam z całego serca mojego Błogosławieństwa.

 

Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va


Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana

 

 

 

Wpisy powiązane

2005.01.20 – Rzym – Jan Paweł II, Eucharystia i rodzina. Przemówienie do Międzynarodowego Związku Rodzin Szensztackich

2004.12.02 – Rzym – Jan Paweł II, Przemówienie do członków Instytutu Świeckiego Sług Cierpienia w dziesiątą rocznicę powstania

2004.11.30 – Rzym – Jan Paweł II, Trwajcie zjednoczeni wokół Eucharystii. Przemówienie do członków Zgromadzenia Legionistów Chrystusa