2004.10.25 – Rzym – Jan Paweł II Przemówienie do uczestniczek kapituły generalnej Sióstr Tercjarek Kapucynek Świętej Rodziny w związku ze 150. rocznicą urodzin Założyciela

 

Jan Paweł II

PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNICZEK KAPITUŁY GENERALNEJ SIÓSTR TERCJAREK KAPUCYNEK ŚWIĘTEJ RODZINY W ZWIĄZKU ZE 150. ROCZNICĄ URODZIN ZAŁOŻYCIELA

Rzym, 25 października 2004 r.

 

 

Do Sióstr Kapitulnych,
Tercjarek Kapucynek Świętej Rodziny

1. Z radością pozdrawiam was serdecznie z okazji XX Kapituły Generalnej, która odbywa się w zbieżności ze 150. rocznicą urodzin waszego Założyciela, czcigodnego biskupa Luisa Amigó y Ferrera. Są to dwa znaczące wydarzenia, które dają nam sposobność nadania nowej mocy doświadczeniu duchowemu własnego charyzmatu oraz impulsu waszej charakterystycznej misji ewangelizacyjnej.

Istotnie, wspomnienie Założyciela jest nowym wezwaniem do naśladowania tego pragnienia świętego życia, które polega na bliskim podążaniu za Jezusem, który stał się całkowicie ubogi, aby przynieść ludziom bogactwo Bożego miłosierdzia (por. Hbr 2,17-18). Z kolei Kapituła Generalna, oprócz wzmacniania wierności duchowi pierwotnemu, ma za zadanie uobecniać go w sposób odpowiedni dla chwili obecnej, rozeznając to, „co Duch mówi do poszczególnych wspólnot” (Tertio millennio adveniente, n. 23), i szukając najwłaściwszego sposobu dawania świadectwa oraz głoszenia Chrystusa w dzisiejszym świecie, coraz bardziej zglobalizowanym, jak wskazuje motto wybrane dla refleksji kapitulnych.

Serdecznie pozdrawiam Matkę Julię Apesteguía Mariaezcurrena, właśnie wybraną na urząd Przełożonej Generalnej, jak również Matkę Ligię Elenę Llano, która pełniła tę posługę w ostatnich latach. Pozdrawiam także nowe radne oraz was, siostry kapitulne, reprezentujące różne okręgi Instytutu, obecnego dziś w Europie, Azji, Ameryce i Afryce. Proszę was o przekazanie mojego uznania waszym Siostrom, które z zainteresowaniem śledzą prace Kapituły i towarzyszą wam modlitwą.

2. Pragnę wyrazić szczerą wdzięczność Kościoła za waszą działalność na rzecz najbardziej potrzebujących: osób starszych i chorych, młodzieży oraz dzieci wymagających ochrony, wychowania, radości życia i wiary w Chrystusa. Jednocześnie dzielę z wami nadzieję na przyszłość, na tę historię, którą macie jeszcze budować, ponieważ „Duch kieruje was ku przyszłości, aby dokonać z wami jeszcze wielkich rzeczy” (Vita consecrata, n. 110).

Są to rzeczy wielkie właśnie dlatego, że przedłużają misję i styl Jezusa, który przywraca godność i wywyższa człowieczeństwo poprzez ofiarę z samego siebie, wyrzeczenie, braterskie towarzyszenie i pełną ufność w moc Boga. Na waszej drodze duchowej wiecie, że prawdziwe zbawienie — to, które nie ma granic i nie przemija w czasie — osiąga się jedynie przez odkupienie, nawet jeśli sprzeciwia się to mentalności, która często liczy się jedynie z rozwojem i natychmiastowym sukcesem.

3. Zachęcam was zatem, abyście z dnia na dzień coraz bardziej pogłębiały jedność z Chrystusem poprzez kontemplację i wytrwałą modlitwę oraz ożywiały wasze dzieła, naśladując Jego postawę odkupieńczą, ponieważ „im bardziej żyje się Chrystusem, tym lepiej można Mu służyć w bliźnich, stając w pierwszej linii frontu misyjnego i podejmując największe nawet ryzyko” (Vita consecrata, n. 76). Ponadto, wychodząc z głębokiego i bogatego doświadczenia wewnętrznego, łatwiej będzie przekazywać pociągającą moc Jezusa, którą On wzbudza w nowych pokoleniach, zaszczepiając w nich przenikające wezwanie powołania, podobne do tego, jakie otrzymali uczniowie powołani, aby „byli z Nim, a także by mógł ich wysyłać na głoszenie” (Mk 3,14).

Powierzam prace Kapituły oraz działania podjęte dla uczczenia 150. rocznicy urodzin waszego Założyciela Maryi, niezrównanej Nauczycielce w towarzyszeniu Boskiemu Synowi aż po Krzyż oraz w radosnym uobecnianiu Jego chwalebnego triumfu pośród wspólnoty chrześcijańskiej, tak jak przyjęła Go i wychowała w łonie Świętej Rodziny.

Z tymi uczuciami i życzeniami, przyzywając wstawiennictwa błogosławionych męczenników rodziny amigoniańskiej, z serca udzielam wam Apostolskiego Błogosławieństwa, które z radością rozszerzam na wszystkie Siostry Zgromadzenia, jak również na wszystkich, którzy dzieląc tego samego ducha, współpracują w waszych dziełach apostolskich.

 

Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va


Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana

 

 

 

Wpisy powiązane

2005.01.20 – Rzym – Jan Paweł II, Eucharystia i rodzina. Przemówienie do Międzynarodowego Związku Rodzin Szensztackich

2004.12.02 – Rzym – Jan Paweł II, Przemówienie do członków Instytutu Świeckiego Sług Cierpienia w dziesiątą rocznicę powstania

2004.11.30 – Rzym – Jan Paweł II, Trwajcie zjednoczeni wokół Eucharystii. Przemówienie do członków Zgromadzenia Legionistów Chrystusa