Jan Paweł II
ŚW. PAOLA FRASSINETTI. ROZWAŻANIE PRZED MODLITWĄ ANIOŁ PAŃSKI
Rzym, 11 marca 1984 r.
1. W tę pierwszą niedzielę Wielkiego Postu, która zaprasza nas do podjęcia na nowo drogi nawrócenia, nasze spojrzenie zwraca się ku Maryi, doskonałemu obrazowi Kościoła. W Niej bowiem kontemplujemy stworzenie o nowym sercu. Niewiastę uważną i zapobiegliwą, uczennicę, która umie słuchać i modlić się nieustannie, Dziewicę cichej ofiary.
Maryja jest stworzeniem o „nowym sercu”, zapowiedzianym przez Proroków. Bóg to obiecał: „Dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza” (Ez 36,26). Historyczne koleje życia Maryi, począwszy od Niepokalanego Poczęcia, przebiegały całkowicie w cieniu Ducha; zwłaszcza jednak w Zwiastowaniu otrzymała Ona od Ducha Świętego owo „serce nowe”, które uczyniło ją uległą Bogu, zdolną do przyjęcia Jego planu zbawienia i do odpowiedzenia nań z absolutną wiernością, przez całe życie. Jest Ona Dziewicą Wierną: Tą, która wieńczy Stary Izrael i jest wyobrażeniem Kościoła, poślubiona Bogu na zawsze, w wierności i miłości (por. Oz 2,21-22).
2. Maryja jest także Niewiastą uważną i zapobiegliwą w obliczu duchowych i materialnych potrzeb braci. Ewangelia tak Ją przedstawia w Jej trosce o podeszłą wiekiem Elżbietę, w dyskretnym wstawiennictwie na godach w Kanie ku radości młodych nowożeńców, w macierzyńskim przyjęciu u stóp Krzyża ucznia i wszystkich odkupionych. Jesteśmy pewni, że nadal wstawia się Ona z nieba za wygnańcami, synami Ewy.
Maryja jest również uczennicą, która wcieliła Ewangelię aż do ofiary i męczeństwa bezkrwawego „miecza”, jaki przepowiedział Jej Symeon w świątyni, łącząc Jej los z krwawą ofiarą Syna. W obliczu oszałamiającej propozycji Boga bez wahania powtarzała każdego dnia „tak” Zwiastowania, aby mogło stać się ono paschalnym „tak” dla Niej i dla całego rodzaju ludzkiego.
3. Dzisiaj rano doznałem radości i pociechy wynosząc do chwały świętych Paolę Frassinetti, apostołkę biednej i zepchniętej na margines młodzieży żeńskiej, a zarazem założycielkę Instytutu Sióstr św. Doroty, które oddają się wychowaniu młodzieży, pracom parafialnym, a w szczególności katechezie.
Poprzez to uroczyste uznanie Kościół pragnął uczcić heroiczne cnoty tej nieustraszonej córy Liturgii, a także jej natchnione dzieło, służące rozwojowi kobiety zgodnie z duchem chrześcijańskim. Niestrudzenie zakładała ona szkoły, konwikty i sierocińce, a także prowadziła działalność charytatywną, przede wszystkim w Rzymie, gdzie spędziła większą część swego życia.
Siostry św. Doroty cieszą się dzisiaj widząc swą Założycielkę wpisaną w poczet świętych. Także my przyłączamy się do ich radości, zapewniając o naszej duchowej solidarności i naszym wsparciu, aby mogły one nadal nieść na całym świecie, gdziekolwiek powstają ich domy, ewangelicznego ducha, św. Paoli Frassinetti.
Za: „L’Osservatore Romano”, wydanie polskie, Rok 5 /1984, nr 3, s. 28
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana