Paweł VI
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNICZEK KAPITUŁY GENERALNEJ
ZGROMADZENIA SIÓSTR NAJŚWIĘTSZEJ MARII DZIECIĄTKA
Rzym, 07 kwietnia 1975 r.
Dziś ponownie odczuwamy radość i pocieszenie, mogąc przyjąć, w osobach przedstawicielek Kapituły Generalnej, która właśnie dobiegła końca, całą rodzinę Sióstr Miłosierdzia Świętych Bartłomei Capitanio i Wincenty Gerosa. Jest to rodzina, którą znamy jako rozprzestrzenioną w różnych częściach świata, z radością wykonującą swój apostolat. Rodzina ta jest nam szczególnie bliska, również ze względu na osobiste wspomnienia i współpracę, które sięgają czasów naszej posługi pasterskiej w Mediolanie. Dlatego uważamy, że cała ta rodzina jest tutaj obecna w duchu, a do niej kierujemy nasze pozdrowienia, nasze wsparcie i nasze życzenia.
W minionym okresie gruntownie rozważałyście charyzmat swojego Instytutu i zastanawiałyście się, jak odpowiadacie na poważne i narastające problemy współczesnego życia zakonnego. Z pewnością napotykacie trudności, których nie chcecie przed sobą ukrywać, choć dostrzegacie także liczne, niosące pocieszenie elementy pozytywne. Nie zaniedbałyście niczego, aby nakreślić pełny obraz licznej i rozprzestrzenionej Kongregacji w jej różnych działaniach, potrzebach formacyjnych i duchowych, a także w programie służby Kościołowi i duszom.
Dlatego dzisiaj przed naszymi oczami otwiera się wspaniały obraz dusz, które, pochłonięte miłością Boga, oddają się z zapałem w różnych zakątkach świata działalności edukacyjnej młodzieży, pracy społecznej, współpracy duszpasterskiej, w szpitalach i opiece nad chorymi. Wszędzie niosą one uśmiechnięty znak dobroci czynnej, która daje siebie bez oczekiwania wzajemności. Jest to obecność odzwierciedlająca tę słodką i cichą obecność Najświętszej Maryi Panny, Maryi Dzieciątka, szczególnego wzoru życia poświęconego Bogu: pokornego, ubogiego, łagodnego, skupionego i ofiarnego.
W naśladowaniu Jej, drogie córki w Chrystusie, niech nigdy nie zabraknie wam świadomości, że w tej imitatio kryje się tajemnica waszej całkowitej dyspozycyjności wobec potrzeb współczesnego Kościoła. Jest to również odpowiedzialność, która spoczywa na każdej z was i na waszych współsiostrach, byście nieustannie aktualizowały w dzisiejszym świecie matczyne i troskliwe serce Tej, która jest Matką Kościoła.
Mielibyśmy wam tyle do powiedzenia, gdyby nie ograniczony czas. Na przykład o konieczności poświęcenia szczególnej uwagi powołaniom – problemowi niewątpliwie trudnemu, który należy jednak podejmować z pełną wiarą. O zawodowym przygotowaniu poszczególnych sióstr, aby mogły w pełni odpowiadać zarówno na potrzeby życia kościelnego, jak i na wymagania prawa cywilnego w krajach, w których prowadzicie swoją działalność. O absolutnie apostolskim nastawieniu, które powinno animować wszystkie dzieła Instytutu, aby siostry znajdowały impuls do stałego oddania, mimo koniecznej różnorodności powierzanych im zadań.
Nie zapominamy też o misyjnym zapale, który nadał nową witalność Siostrom Miłosierdzia, ani o pięknej i odpowiedniej inicjatywie „Domu modlitwy”, w którym, niczym w duchowej Betanii, siostry mogą znaleźć szczególne chwile skupienia, z których wrócą odnowione i umocnione do codziennej działalności.
Wystarczy nam, że zwrócimy waszą uwagę na te kwestie. To wszystko wskazuje, że cała wasza wspólnota ma uszy, by słuchać „co Duch mówi Kościołom” (Ap 2, 7 nn.) i jest otwarta na odczytywanie znaków czasu. Daje nam to również okazję, aby uczynić naszym życzenie Soboru Watykańskiego II: „Niech osoby poświęcone Bogu w poszczególnych rodzinach zakonnych będą mogły z ufnością wypełniać swoje powołanie, wiernie je strzec i postępować w duchowej radości na drodze miłości” (Lumen Gentium, 43).
Miłość! To jest wasz charyzmat. Czerpcie ją z niewyczerpalnego źródła życia trynitarnego, aby przeżywać ją wewnętrznie w intymności łaski i komunii z Bogiem przez Kościół, i rozlewać ją na zewnątrz w tysiącach strumieni ku braciom, którzy potrzebują światła dla umysłu, pociechy dla zdrowia, solidarności w cierpieniu w jego różnych formach.
Oto, drogie córki w Chrystusie, nasze życzenie na wasz codzienny program! Modlimy się za was do Najświętszej Maryi Panny, Maryi Dzieciątka, aby wypraszała wam łaski potrzebne do wiernego wypełniania waszego powołania, i z całego serca udzielamy wam wszystkim naszego błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana