Jan Paweł II
SANKTUARIUM W EINSIEDELN W SZWAJCARII. ROZWAŻANIE PRZED MODLITWĄ ANIOŁ PAŃSKI
Rzym, 29 stycznia 1989 r.
Dziś zapraszam was, byście razem ze mną zatrzymali wzrok na wizerunku Matki Bożej, który znajduje się w sercu jednego z najstarszych sanktuariów zaalpejskich: na Madonnie z Einsiedeln w Szwajcarii.
Z radością i wdzięcznością wspominam moją wizytę w tym sanktuarium w czerwcu 1984 roku, podczas podróży duszpasterskiej do katolików szwajcarskich. Czułem się wtedy jednym z tej ogromnej rzeszy pielgrzymów, którzy codziennie przemierzają rozległy plac klasztorny i wchodzą po schodach prowadzących do kościoła opactwa, by stanąć w kaplicy Matki Bożej Łaskawej, która znajduje się w tej pięknej świątyni barokowej.
Źródła historyczne potwierdzają, że począwszy od 1314 roku wierni z całej Szwajcarii, a także z sąsiednich Niemiec i Austrii, przybywają na to błogosławione miejsce, by złożyć hołd Maryi, prosić Ją, jako Matkę Jezusa i naszą, o pomoc i pociechę w potrzebie, a także by powierzyć swe najgłębsze pragnienia Jej macierzyńskiemu wstawiennictwu.
Matka Boża była czczona w tym miejscu prawdopodobnie jeszcze przed rokiem 1314. Wiadomo bowiem, że obecna kaplica wznosi się w tym miejscu, gdzie żył i pobożnie zmarł w roku 861 benedyktyński pustelnik Meinrad, który swoim przykładem zapalił i podtrzymywał światło wiary pośród okolicznej ludności. Od jego pustelni – po niemiecku Einsiedelei – wywodzi się dzisiejsza nazwa Einsiedeln. Tu w 934 roku powstało opactwo benedyktynów, gdzie po dziś dzień synowie św. Benedykta, dzięki stałej modlitwie i przykładnemu życiu, utrzymują przez stulecia żywą wiarę i przekazują ją w niezmienionej formie kolejnym pokoleniom. Tak oto, w tym miejscu modlitwy poświęconym Bożemu Odkupicielowi, zamieszkała także Maryja, Jego Matka, osiedlając się na stałe pośród szwajcarskiego ludu, który zwraca się do Niej ze szczególną czcią i nazywa Czarną Madonną.
Przekazując serdeczne pozdrowienie wspólnocie klauzurowej z Einsiedeln i mieszkańcom tych okolic, pragnę zawierzyć ich, wraz z całym ludem szwajcarskim, Matce Bożej Łaskawej z Einsiedeln.
Pragnę powtórzyć teraz modlitwę, którą skierowałem do Niej podczas wizyty w sanktuarium: „Matko Boga i Matko ludzi, «swojemu Synowi nas polecaj, swojemu najmilszemu Synowi nas oddawaj!» On jest naszym Zbawicielem i naszym oparciem u Ojca. Prosimy Cię, Matko Zbawiciela, wstawiaj się za nami u Twojego Syna w niebie: ażeby Kościół, który jest w Szwajcarii, umacniał się w wierności Chrystusowi, aby wszystkie narody i wszyscy ludzie mogli żyć w wolności i pokoju, aby przybliżyło się do nas królestwo Boże i jego sprawiedliwość”.
Za: Jan Paweł II, Dzieła zebrane, t.15, Modlitwy i rozważania, cz. I Niedzielna modlitwa maryjna 1978-1992, Kraków 2009, s. 609-610
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana