W minionym tygodniu, w dniach 13–17 kwietnia 2026 r., w Leżajsku miała miejsce Kapituła Prowincjalna. Wzięło w niej udział 40 braci (z urzędu i z wyboru) oraz kilku braci zaproszonych z głosem doradczym. W trakcie kapituły został wybrany nowy skład Zarządu Prowincji.
Hasło kapituły – „A morte in vitam. Ze śmierci do życia (J 5,24)” – nawiązywało do przeżywanego w Kościele jubileuszu 800-lecia śmierci św. Franciszka. Ojcem duchownym kapituły był krakowski dominikanin o. Dawid Kołodziejczyk OP. Pod jego przewodnictwem bracia w pierwszym i drugim dniu spotkania zgłębiali zagadnienia związane z hasłem kapituły oraz biblijną postacią Jonasza. Bracia uczestniczyli w drodze krzyżowej na leżajskiej kalwarii, w nabożeństwie za zmarłych na zakonnym cmentarzu oraz w nabożeństwie pokutnym, uwieńczonym przeniesieniem relikwii św. Franciszka oraz Reguły zakonnej do sali obrad.
Inauguracją kapituły była uroczysta Msza św. w bazylice, której przewodniczył abp Adam Szal, metropolita przemyski. Podczas homilii abp Szal ukazał przykład wiary św. Franciszka z Asyżu, podkreślając jedność Trójcy Świętej oraz działanie Ducha Świętego, który przemienia i uzdalnia do świadectwa. Nawiązując do Wieczernika, przypomniał narodziny Kościoła i misję apostołów – prostych ludzi posłanych, by głosić Ewangelię całemu światu mocą Ducha Świętego. Zaznaczył, że w sakramentach to właśnie Duch Święty umacnia wierzących, obdarza darami i pomaga budować Kościół. Wskazując na Maryję trwającą z uczniami po Zmartwychwstaniu, zachęcał do modlitwy o owoce powołania w świetle Jej przykładu, szczególnie w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia. Na zakończenie wyraził wdzięczność bernardynom za ich codzienną posługę w siedmiu parafiach Archidiecezji Przemyskiej.
Drugi dzień kapituły miał charakter sprawozdawczy. O. Konrad Cholewa, definitor generalny, odczytał list ministra generalnego Zakonu Braci Mniejszych, o. Massimo Fusarellego, skierowany do braci naszej prowincji. Następnie nasz prowincjał, o. Egidiusz Włodarczyk, zaprezentował sprawozdanie o stanie prowincji. Po nim sprawozdanie finansowe prowincji przedstawił o. Alojzy Garbarz, ekonom prowincji. Kolejne sprawozdania z działalności duszpasterskiej przedstawili bracia pracujący za granicą – w Niemczech, Austrii, Włoszech i Argentynie.
Trzeci dzień kapituły (środa) był czasem przeznaczonym na pracę w grupach i komisjach. Bracia, podzieleni na cztery grupy, pracowali nad następującymi tematami:
- Z nadzieją i odwagą patrzeć w przyszłość. Jakie wyzwania stawia dziś przed nami, jako prowincją, Kościół partykularny i zakon?
- Zacząć żyć tym, o czym od dawna mówimy. Skąd bierze się rozdźwięk między dokumentami a życiem?
- W sposobie myślenia i działania zrezygnować z koncentrowania się wyłącznie na własnym „ja”. Co zrobić, abyśmy różnice między nami zaczęli postrzegać jako bogactwo, a nie zagrożenie?
- Czekać czy wychodzić naprzeciw? Na ile praktykowane przez nas formy posługi duszpasterskiej mają cechy Kościoła wychodzącego ku człowiekowi, a na ile Kościoła oczekującego na tych, którzy przyjdą sami?
Czwartego dnia obrad (czwartek) odbyły się wybory definitorów prowincji na trzyletnią kadencję. Zostali nimi następujący bracia: br. Samuel Portka, o. Lucjan Hozer, br. Zacheusz Rąpała, o. Fabian Wikiera oraz o. Kasjan Sadowski. To oni, wraz z prowincjałem i wikariuszem prowincji, utworzą Zarząd Prowincji – organ decyzyjny. W kolejnych sesjach obrad bracia rozważyli wnioski, które wpłynęły na kapitułę. Moderator Formacji Ciągłej, o. Herbert Nesterenko, dokonał weryfikacji realizacji „Projektu Życia Prowincji 2023–2026”. Ostatnia sesja tego dnia podjęła zagadnienia ochrony dzieci i osób bezbronnych, które przedstawili duszpasterz osób pokrzywdzonych, o. Leonard Hryniewski, oraz delegat ds. ochrony dzieci i młodzieży, o. Tytus Fułat.
W ostatni dzień kapituły zaprezentowano program formacji ciągłej, dokument końcowy kapituły oraz tekst listu do braci prowincji. Bracia podjęli dyskusję nad tymi tekstami i zatwierdzili dokumenty.
Kapitułę zakończyła uroczysta Msza św. w bazylice, której przewodniczył o. Egidiusz Włodarczyk, minister prowincjalny. W jej trakcie zaprzysiężeni zostali definitorzy prowincji, wybrani w poprzednim dniu kapituły.
Ojciec Prowincjał w wygłoszonym kazaniu wskazał na kluczowe wezwanie z listu Generała Zakonu do naszej Prowincji:
„Nie proszę was o rozwiązanie wszystkich problemów w ciągu pięciu dni kapituły. Proszę was, byście wspólnie wsłuchiwali się w to, co Duch Święty mówi do prowincji – z wewnętrzną wolnością i szczerością, które płyną z wiary”.
Kaznodzieja, opierając się na ewangelicznym opisie rozmnożenia chleba, wskazał na trzy postawy Jezusa, które powinny stać się drogowskazami dla życia zakonnego:
- Bóg wyprzedza nasze potrzeby
Jezus jako pierwszy dostrzega głód tłumów, zanim jeszcze oni sami podnieśli alarm. To przypomnienie, że choć jako Prowincja zmagamy się z lękami o powołania, bezpieczeństwo czy sens naszych działań, Bóg zna te potrzeby wcześniej niż my. Naszym zadaniem jest ufność, że On troszczy się o „łódź Kościoła”, która nie należy do nas, lecz do Niego.
- Próba wiary i nasze „pięć chlebów”
Ewangeliczne pytanie o nakarmienie tłumu było próbą dla uczniów. Często, podobnie jak Filip i Andrzej, popadamy w „matematyczne” wyliczanie naszych braków i słabości. Kazanie przypomniało jednak, że cud zaczyna się od gestu oddania tego, co mamy – nawet jeśli wydaje się to kroplą w morzu potrzeb. Nasze talenty i ograniczenia złożone w rękach Boga stają się materią cudu.
- Sztuka wycofania się
Ostatnim impulsem była postawa Jezusa, który po dokonaniu cudu usuwa się na górę, odrzucając próbę obwołania Go królem. To wezwanie do pokory dla całej wspólnoty: po sukcesach i ważnych decyzjach kapitulnych musimy umieć zrobić miejsce dla działania Boga, unikając pułapki pustego aktywizmu i szukania własnej chwały.