Artystycznym programem łączącym historię, czytanie performatywne i muzykę przypomniano dzieje karmelitanek bosych z ul. Kopernika.
Jak zaznaczył Jarosław Dudała, jeden z uczestników, od wielu lat dziennikarz „Gościa Niedzielnego”, wydarzenie miało ciekawą formę performance. – To nie jest technika bardzo popularna w Kościele. Siostry zaangażowały zarówno zawodowych muzyków, jak i aktorów związanych z akademią teatralną, a także historyków, którzy przedstawili kontekst dziejowy zgromadzenia. Z tym wszystkim współgrał też śpiew samych sióstr zakonnych – podsumował.
Zauważył też, że spotkanie miało być tzw. „aktualizacją pamięci”. – To, co leżało u początku zakładania tego zgromadzenia, stało się niejako naszym udziałem. Czytanie performatywne kroniki prowadzonej przez pierwszą przeoryszę na Wesołej, czyli s. Annę od Jezusa, przeniosło nas w pewien sposób do Krakowa z XVIII w. – wskazał J. Dudała.
Jednym z historyków, którzy przybliżyli początki karmelitanek bosych w tym miejscu, był prof. Krzysztof Ożóg z Instytutu Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. – To zgromadzenie jest wyjątkowe, bo w XVIII i XIX w. skasowano na terenie Polski prawie wszystkie klasztory karmelitanek bosych, a ostał się tylko ten jeden i stał się dla nich wyraźną ostoją – podkreślił.
„Ponawiam deklaracyę moją na wyjezdnym daną całemu świątobliwemu Zgromadzeniu Wasz Mość Państwa, względem fundacyi drugiego klasztoru przy Krakowie, byle tylko Bóg Najwyższy pozwolił mi i pobłogosławił. Mam zaś mocną ufność w świątobliwych modlitwach WMPaństwa, że pobłogosławi” – odczytano słowa Jana Szembeka z 1707 r., który wraz z żoną Ewą z Leszczyńskich był fundatorem klasztoru.
Dopełnieniem fragmentów z kroniki zgromadzenia był śpiew chóralny tak karmelitanek, jak i ich przyjaciół. Zebrany usłyszeli m.in. „Chryste, Dniu Naszej Światłości”, „Nieście chwałę mocarze” czy „Kwiecie Karmelu”.
Wydarzenie zatytułowane „Za życie świata” odbyło się w krakowskim Kościele pw. św. Teresy od Jezusa i św. Jana od Krzyża i było jednym z elementów trwających obchodów 300-lecia zgromadzenia. Za przygotowanie i realizację programu odpowiedzialni byli m.in. Halina Dudała, Krzysztof Ożóg, Bolesław Brzozowski, Maciej Tworek, Marek Kluza czy Mirosław Lenart.
26 lipca 1725 r. cztery karmelitanki bose w uroczystej procesji przeszły z klasztoru przy ul. Grodzkiej w Krakowie, żeby zamieszkać w nowo powstałym klasztorze na przedmieściu Wesoła. Od tamtej pory nieprzerwanie toczy się tam życie modlitwy.