Pożegnania: br. Roman Olkowski SVD

Br. Roman Olkowski SVD, werbista, zmarł nagle wskutek nieszczęśliwego wypadku. Przyczyną zgonu było prawdopodobnie utonięcie. Ciało w przyklasztornym stawie znaleźli krewni, z którymi umówił się na spotkanie, mające odbyć się 31 lipca.

Roman Olkowski urodził się 8 stycznia 1950 roku w Świeciu n/Wisłą z rodziców Jana i Bronisławy z domuGutmańska. Miał dwóch braci, starszego o dwa lata Bolesława i młodszego o sześć lat Kazimierza. Rodzice byli wielkimi czcicielami Najświętszego Serca Jezusowego. Mieli w swym ogródku naturalnej wielkości figurę Pana Jezusa wskazującego na swe Serce.

Roman wychował się w cieniu klasztoru ojców werbistów i prowadzonej przez nich parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Górnej Grupie. Od wczesnej młodości był ministrantem. Z czasem powołanie misyjne zaczęło go coraz bardziej interesować. Po latach napisze: „Od Ojców Werbistów pracujących w Górnej Grupie dowiedziałem się, czym są misje i na czym polega działalność misyjna Kościoła. Uważam, że był to znak Boży. Zawsze chciałem pomagać ludziom”.

Zaraz po szkole podstawowej w 1964 roku Romanzgłosił się do Domu Misyjnego Księży Werbistów pod wezwaniem św. Stanisława Kostki w Chludowie k/Poznania, gdzie istniała wówczas swoista „szkoła misyjna” dla młodych kandydatów na braci-misjonarzy. Tam w ciągu czterech lat zdobyłzawód stolarza w stopniu czeladnika, ale również dokonał wyboru drogi życiowej. 8 września 1968 roku rozpoczął nowicjat w Pieniężnie. Pierwsze śluby zakonne złożył 5 września 1970 roku. Tutaj przeszedł całą formację zakonną i 8 września 1975 roku złożył śluby wieczyste. Otrzymał skierowanie do pracy misyjnej w Ghanie w Afryce zachodniej. W ramach przygotowania do pracy misyjnej jesienią tego roku pojechał na kurs języka angielskiego do Irlandii.

Po roku, razem z o. Kazimierzem Gergontem i o. Józefem Pieczykolanem, br. Romanudał się do Ghany. W Ghanie niemal cały okres swej pracy przepracował na jednej placówce misyjnej w Sabobie, na północy kraju. „Obecnie znajduję się w Ghanie. Zaufałem Bogu, a swoje zdolności i swoją pracę jako stolarz ofiaruję ludziom. Jestem mile zaskoczony Sabobą. Jest to ciche miejsce. Światło elektryczne jest tu tylko trzy godziny na dobę. Mamy własny prąd z generatora. Warsztat stolarski jest bardzo dobrze wyposażony. Jest wspaniały, ale przez 10 lat nikt w nim nie pracował. Więc rozpoczynam jakby od nowa…”

Warsztat ten służył zarówno stacji misyjnej, jak i miejscowej ludności. Br. Roman wykonywał nie tylko prace stolarskie (ołtarze, konfesjonały, ławki kościelne, meble), ale również ciesielskie (konstrukcje dachowe). Na utrzymanie warsztatu zarabiał wyrobem trumien. Ludzie zamieszkujący okolice Saboby, a niebędący wyznawcami Mahometa, byli zachwyceni trumnami „z okienkiem”, czyli z szybką. Wszyscy pragnęli mieć taką trumnę, bo krewni mogli oglądać swych zmarłych jeszcze po śmierci.

Dla wspólnoty misjonarzy br. Olkowski hodował świnie. W Ghanie świń ani koźląt nikt nie dokarmia. Zwierzęta te same muszą znaleźć sobie pożywienie i dlatego są skarlałe. Natomiast świnie wyhodowane przez br. Romana były dla tamtych mieszkańców „wielkie jak słonie”.

Br. Roman przepracował na misjach 14 lat. Ze względów zdrowotnych musiał wrócić do Polski. W 1991 roku osiadł ponownie w Pieniężnie. Okazało się, że tym razem na stałe. 14 marca1997 roku otrzymał zaświadczenie o ukończeniu kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu przy Zespole Szkół Zawodowych w Braniewie. 24 maja1999 roku w Izbie Rzemieślniczej w Olsztynie uzyskał dyplom mistrzowski w stolarstwie.

W wielkiej społeczności seminarium misyjnego br. Roman był nieoceniony jako tak zwana „złota rączka”. Jak sam napisał, chętnie pomagał innym. Dbał o otoczenie, zwłaszcza w wielkim parku klasztornym. Miał dobre usposobienie. Często widywano go również w kościele seminaryjnym na prywatnej modlitwie.

Pożegnanie brata Romana w klasztorze w Pieniężnie odbędzie się w środę, 8 sierpnia br. w godzinach wieczornych. Pogrzeb będzie miał miejscew Domu Misyjnym św. Józefa w Górnej Grupie 9 lipca br., o godz. 11.00. Spocznie na cmentarzu klasztornym.

Dziękujemy Ci, Bracie Romanie. R.i.p.

o. Alfons Labudda SVD

Wpisy powiązane

Abp Wojda na rozpoczęcie nowenny w intencji ojczyzny: obyśmy umieli patrzeć na drugiego jak na brata, nie jak na wroga

„O odnowienie wiary”. Drugi dzień nowenny za ojczyznę za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli

Trwa nowenna do św. Andrzeja Boboli. W Polsce jest ponad sto kościołów pod jego wezwaniem, a kilkaset ma jego relikwie