„Widzę dom” – filmowy dokument o 50 latach parafii saletyńskiej w Warszawie

Z okazji 50-lecia istnienia parafii pw. Matki Bożej Saletyńskiej w warszawskich Włochach opublikowano film dokumentalny „WIDZĘ DOM”, ukazujący historię, ludzi oraz niezwykłego ducha tej wspólnoty.

Początki obecności saletynów w Warszawie sięgają osobistego ślubu ks. prałata Juliana Chrościckiego, więźnia obozu na Majdanku, który w podziękowaniu za ocalenie życia sprowadził do podwarszawskich wówczas Włoch zgromadzenie maryjne. Początkowo świątynię stanowiła drewniana kaplica, a dzisiejszy kształt parafii to efekt dekad wytrwałej pracy i zaangażowania całych pokoleń mieszkańców oraz duszpasterzy.

Pół wieku później warszawska parafia przy ul. Popularnej to dynamiczna „wspólnota wspólnot”. W filmie parafianie i duszpasterze wspominają kluczowe momenty rozwoju: od zaangażowania w czasach PRL i Mszy za Ojczyznę, przez powstanie parafialnej Caritas oraz klubu sportowego, aż po liczne grupy formacyjne, m.in. ponad 70-osobową oazę młodzieżową, wielogłosową scholę, Domowy Kościół czy alternatywne przygotowanie dzieci do Pierwszej Komunii Świętej w formule „Baranków”.

Tytułowy motyw filmu – dom – powraca we wspomnieniach niemal każdego rozmówcy. Misjonarze saletyni stworzyli we Włochach miejsce otwarte, bez niepotrzebnego dystansu i kontrowersji, gdzie w centrum znajduje się liturgia Eucharystii, sakrament pojednania, głoszone jest słowo Boże oraz pielęgnowana jest troska o drugiego człowieka.

Podziękowania i słowa uznania należą się twórcom filmu, którzy z niezwykłą wrażliwością i profesjonalizmem utrwalili te poruszające świadectwa, tworząc piękną pamiątkę złotego jubileuszu parafii.

Pełny materiał filmowy z wypowiedziami świadków historii oraz obecnych duszpasterzy można obejrzeć w serwisie YouTube:

Za: www.saletyni.pl

Wpisy powiązane

„Miłość wyraża się w geście”. Jubileusz sióstr elżbietanek w Toruniu

Musica Sacra: chór z Wilna zaśpiewał w Bazylice Świętego Krzyża w Warszawie

Ukazała się książka autorstwa śp. o. Eustachego Rakoczego – „Jasnogórska Pani Tyś naszą Hetmanką”