Pielgrzymkę rozpoczęliśmy Mszą Świętą w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie, przy sarkofagu bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, wielkiego Apostoła trzeźwości w naszym narodzie. To bardzo symboliczne i ważne miejsce dla wszystkich Polaków a szczególnie dla głównej intencji z którą pielgrzymowaliśmy. Od pierwszych chwil wiedzieliśmy, że pielgrzymka to nie tylko pokonanie ponad 420 kilometrów, ale przede wszystkim czas spotkania z Bogiem, drugim człowiekiem i samym sobą. Wiedzieliśmy również, że to podejmowanie trudu dla większej chwały Bożej i naszych braci i sióstr naznaczonych problemem alkoholu.
Każdy dzień przeżywaliśmy we wspólnej modlitwie. Codziennie uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, modlitwach porannych, Godzinkach ku czci Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, Koronce do Bożego Miłosierdzia, różańcu z intencjami pielgrzymów, Koronce Anielskiej, nowennie do błogosławionego Bronisława Markiewicza oraz we wspólnym śpiewie. Nasza pielgrzymka miała charakter pokutny, ale nie brakowało w niej również uwielbienia, radości i wdzięczności za każdy wspólnie przeżyty dzień.
Hasło tegorocznej pielgrzymki: „Uczniowie – Misjonarze” oraz tematy i główne linie konferencji przygotował nasz ojciec duchowny, ks. Michał Mazur CSMA. Każdego dnia otrzymywaliśmy kolejną lekcję, która pomagała nam lepiej poznawać Boga, Jego miłość do nas, nasze talenty i trudne prawdy o sobie oraz jak nad nimi pracować. Najpierw byliśmy uczniami, wsłuchującymi się w Boże Słowo, a później stawaliśmy się misjonarzami – przede wszystkim przez nasze codzienne postawy. To właśnie modlitwa, życzliwość, uśmiech, pomoc drugiemu człowiekowi i świadectwo życia były naszym sposobem głoszenia Ewangelii.
Jednym z najpiękniejszych doświadczeń tej pielgrzymki była wspólnota. Nikt nie zostawał sam ze swoim zmęczeniem i trudem. Gdy komuś brakowało sił, zawsze znalazł się ktoś, kto poniósł plecak, podał pomocną dłoń, wziął pod ramię albo po prostu powiedział kilka słów otuchy. Wspólnie przeżywaliśmy zarówno trud drogi, jak i chwile radości. Każdy znał każdego po imieniu, każdy czuł się potrzebny i ważny. Przez te kilkanaście dni staliśmy się jedną wielką rodziną.
Nie zapomnijmy również wspomnieć o wszystkich ludziach, których spotkaliśmy na naszej drodze. Dziękujemy gospodarzom, którzy z ogromną życzliwością otwierali przed nami swoje domy, przygotowywali noclegi i poczęstunki oraz przyjmowali nas z otwartym sercem. Wasza dobroć pokazała nam, że Kościół naprawdę tworzą ludzie oraz że Pana Boga można odnaleźć w doświadczeniu bezinteresownej miłości bliźniego.
Jednym z piękniejszych momentów pielgrzymki było nabożeństwo Drogi Krzyżowej w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Ostrowcu Świętokrzyskim. Poprowadził je wspomniany ks. Michał, ukazując stacje Drogi Krzyżowej w świetle codziennych doświadczeń i sytuacji, z którymi mierzy się każdy z nas. To była kolejna cenna lekcja, która pomogła ono nam odkryć, jak tajemnice wiary i naszego życia splatają się ze sobą w misterium Męki i Śmierci Pana Jezusa.
Ostatnim etapem drogi było przyjście do Sanktuarium św. Michała Archanioła i bł. Bronisława Markiewicza w Miejscu Piastowym. Tam uczestniczyliśmy we wspólnej Eucharystii, a następnie spotkaliśmy się na agapie. Był to piękny czas rozmów, wspomnień, śmiechu, tańca i dzielenia się wrażeniami z całej przeżytej drogi.
Najbardziej wzruszającym momentem była jednak Msza Święta na zakończenie pielgrzymki. Błogosławieństwo krzyżem pielgrzymkowym oraz jego adoracja stały się znakiem wdzięczności za wszystkie otrzymane łaski, za ludzi, których spotkaliśmy na naszej drodze, i za to, że mogliśmy wspólnie przeżyć tą wyjątkową wędrówkę. Po Eucharystii przyszedł czas podziękowań i pożegnań, które – jak co roku, nie należały do najłatwiejszych. Bo choć pielgrzymka dobiegła końca, wspólnota, którą stworzyliśmy, pozostanie z nami na bardzo długo.
Na koniec słowa wdzięczności. Tyle osób oddawało swoje serce, siły i zaangażowanie w pielgrzymkę, że nie sposób ich tu wszystkich wymienić. Mamy jednak pewność, że Pan Bóg widzi każdego i każdą z nich i udzieli swojego hojnego błogosławieństwa i łaski nie pomijając nikogo. Dziękujemy ks. Maksymilianowi Michcikowi CSMA, kierownikowi za organizację i prowadzenie pielgrzymki, ks. Michałowi Mazurowi CSMA za duchową opiekę, przygotowanie programu duchowego oraz tematów konferencji, ks. Emilowi Kurkowi CSMA za fotografie (wiele z nich znajdziecie je na mediach społecznościowych naszej pielgrzymki) i animację mikrofonową, ks. Mateuszowi Świtkowi CSMA i kl. Karolowi Kiecie CSMA za posługę kwatermistrzów, kl. Michałowi Wondołkowskiemu CSMA i wszystkim braciom porządkowym za kierowanie ruchem drogowym i troskę o bezpieczeństwo, s. Dorocie Szkółce CSSMA oraz wszystkim medycznym za troskę o nasze zdrowie. Słowem, dziękujemy wszystkim kapłanom, klerykom, postulantom, służbom, braciom, siostrom, kierowcom, gospodarzom i każdemu pielgrzymowi za stworzenie tej niezwykłej atmosfery i dzieła, któremu na imię 42 Piesza Pielgrzymka Młodzieży o Trzeźwość Narodu Polskiego. Widzimy się za rok!
Tekst: Uczestniczka pielgrzymki, Karolina Marzec
Zdjęcia: ks. Emil Kurek CSMA
Za: michalici.pl