Pożegnania: o. Herman Eugeniusz Legut OFMConv

ŚP. Ojciec Herman Eugeniusz Legut, profes uroczysty, jubilat w Zakonie i kapłaństwie, zmarł w Niepokalanowie dnia 25 listopada 2022 r. w wieku 87 lat, przeżywszy 70 lat w Zakonie i 62 lata w kapłaństwie.

Eugeniusz Walerian Legut urodził się dnia 14 kwietnia 1935 r. w miejscowości Jabłoń-Kościelna w gminie Piekuty, w powiecie Wysokie Mazowieckie, w obecnym województwie podlaskim, w rodzinie rolniczej z rodziców Franciszka i Anny z domu Stawierej. Miał jednego brata i trzy siostry.

Został ochrzczony (1935 r.) i bierzmowany (1947 r.) w kościele parafialnym pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Jabłoni-Kościelnej.

Do szkoły podstawowej uczęszczał w Jabłoni-Kościelnej. Po ukończeniu siedmiu klas rozpoczął naukę w szkole administracyjno-handlowej w Wysokiem Mazowieckiem, a następnie po ukończeniu ósmej klasy wstąpił do Małego Seminarium Duchownego w Niepokalanowie.

Dnia 3 lipca 1951 r. skierował prośbę o przyjęcie do Zakonu. Przyjmując zakonne imię Herman, rozpoczął nowicjat 30 sierpnia 1951 r. w Łodzi-Łagiewnikach pod kierunkiem mistrza o. Augusta Rosińskiego. Pierwszą profesję zakonną brat Herman złożył w Łodzi-Łagiewnikach dnia 31 sierpnia 1952 r. Następnie przez dwa lata uzupełniał wykształcenie z zakresu szkoły średniej w Małym Seminarium Duchownym w Niepokalanowie. Po jego ukończeniu w latach 1954-1956 kontynuował formację zakonną i studiował filozofię w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi-Łagiewnikach, a następnie teologię w Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów w Krakowie.

Dnia 4 października 1956 r. w bazylice św. Franciszka w Krakowie złożył śluby wieczyste. 7 lutego 1960 r. w Łodzi-Łagiewnikach z rąk ks. bpa Jana Kulika przyjął Sakrament Święceń w stopniu prezbiteratu. W latach 1965-1969 podjął studia na Akademii Teologii Katolickiej uzyskując stopień magistra teologii.

Po święceniach, na mocy obediencji zakonnej, pracował duszpastersko w następujących klasztorach:

  • 1960-1962 – Gniezno – wikariusz parafii;
  • 1962-1965 – Elbląg – katecheta;
  • 1965-1968 – Niepokalanów – student ATK;
  • 1968-1972 – Gdynia – katecheta;
  • 1972-1973 – Nieszawa – gwardian;
  • 1973-1974 – Koszalin – katecheta;
  • 1974-1975 – Łódź, ul. Krasickiego – katecheta;
  • 1975-1976 – Drezno (NRD) – duszpasterstwo wśród Polonii;
  • 1976-1978 – Duisburg (RFN) – wikariusz parafii i opiekun młodzieży;
  • 1978-1992 – Maribo, Lolland (Dania) – duszpasterstwo wśród Polonii;
  • 1992-1993 – Radziejów – duszpasterstwo parafialne;
  • 1993-1994 – Asparn-Zaya (Austria) – duszpasterstwo parafialne;
  • 1994-1995 – Laufen (Niemcy) – duszpasterstwo parafialne;
  • 1995-1998 – Uelzen (Niemcy) – wikariusz parafii;
  • 1998-1999 – Mariazell (Austria) – praca duszpasterska w sanktuarium;
  • 1999-2000 – Dingolfing (Niemcy) – wikariusz parafii;
  • 2000-2002 – Uelzen (Niemcy) – praca duszpasterska;
  • 2002-2004 – Dingolfing (Niemcy) – praca duszpasterska;
  • 2004-2005 – Łódź-Łagiewniki – praca duszpasterska;
  • 2005-2006 – Niepokalanów – praca duszpasterska;
  • 2006-2015 – Mariabuchen (Niemcy) – praca duszpasterska;
  • 2015-2016 – Suwałki – praca duszpasterska;

Od 7 września 2016 r. ojciec Herman przebywał w infirmerii zakonnej w Niepokalanowie. W 2019 r. doznał udaru mózgu, w wyniku którego nastąpiła całkowita utrata mowy i postępowało osłabienie organizmu. Na ile mu pozwalały siły, wiernie uczestniczył w codziennej Mszy Świętej sprawowanej w kaplicy niepokalanowskiej infirmerii, przyjmując Ciało Chrystusa – Pokarm na życie wieczne.

Wiedząc, że każdy z nas jest ułomny i grzeszny, z ufnością w miłosierdzie Boże, zanosimy za ŚP. O. Hermana nasze modlitwy do Boga, aby darował mu kary i przyjął go do krainy życia wiecznego.

Uroczystości pogrzebowe ŚP. Ojca Hermana Eugeniusza Leguta odbędą się w Niepokalanowie dnia 29 listopada 2022 r. Ciało ŚP. O. Hermana zostanie pogrzebane na cmentarzu klasztornym w Niepokalanowie.

o. Zbigniew Kopeć
Sekretarz Prowincji

Wpisy powiązane

Pożegnania: br. Jan Chryzostom, Stanisław Mańczuk OFMCap

Pożegnania: o. Krzysztof Kot CP

Pożegnania: ks. Mirosław Goliński MIC