– W dniach 10 i 11 lipca w Siedzibie Generalnej Salezjanów w Rzymie odbyło się spotkanie oceny i planowania w salezjańskiej wspólnocie “Sacro Cuore”. Były to dwa dni pracy wspólnotowej, prowadzone zgodnie z metodą “rozmowy w Duchu”, poświęcone ocenie działalności w roku 2025–2026 oraz zaplanowaniu dalszej w roku 2026–2027. W spotkaniu uczestniczył również ks. Marek Chrzan, niedawno mianowany przez Przełożonego Generalnego dyrektor wspólnoty na trzyletnią kadencję 2026–2029. Centralnym punktem tego spotkania było wystąpienie ks. Fabio Attarda, Przełożonego Generalnego salezjanów Księdza Bosko, który podzielił się ze współbraćmi refleksją w kontekście wspomnienia o św. Benedykcie, obchodzoneego właśnie 11 lipca.
“Szukanie Boga”: nauka św. Benedykta
Ks. Attard na początku swojego wystąpienia nawiązał do postaci św. Benedykta z Nursji oraz dziedzictwa, jakie jego wybory życiowe pozostawiły kontynentowi europejskiemu. Dzięki tym wyborom – powiedział Przełożony Generalny – Benedykt „zbudował Europę”. Przypomniał, że w okresie największego rozwoju benedyktynów istniało około 700 klasztorów, pomijając tradycję związaną z monastycyzmem wschodnim. Podkreślił, że w centrum doświadczenia św. Benedykta leży “quaerere Deum”, czyli poszukiwanie Boga, z którego wypływa synteza modlitwy i pracy.
W tym kontekście ks. Attard wyciągnął pierwsze wskazanie dla życia konsekrowanego, odwołując się do artykułu 21 Konstytucji salezjańskich dotyczącego łaski jedności. Przypomina nam to, że prawdziwym wyzwaniem życia zakonnego dzisiaj nie jest tyle to, co „na zewnątrz”, ile to, co „wewnątrz”, czyli osobista autentyczność każdego konsekrowanego. Przełożony Generalny ostrzegł przy tym, że apostolskie życie konsekrowane może nadmiernie „zanieczyścić się” duchem świata, tracąc swój smak, zachęcając każdego do osobistego zastanowienia się nad własnym poszukiwaniem Chrystusa. Nie chodzi tu – jak stwierdził – o abstrakcyjny spirytualizm, ale o radykalną jasność co do własnych korzeni.
Ks. Attard poinformował ponadto, że w najbliższym numerze „Dokumentów Rady Generalnej” ukaże się jego list nawiązujący do ewangelicznej historii wyznania Piotra i upomnienia Jezusa (“Odejdź ode mnie, szatanie”): refleksja na temat myślenia zgodnie z wolą Bożą, które kształtuje nasze świadectwo.
Siedziba Generalna – miejsce, które „oświeca wyobraźnię” Zgromadzenia
Drugi wątek wystąpienia dotyczył znaczenia życia we wspólnocie Siedziby Generalnej, domu powołanym do wspierania kierownictwa Zgromadzenia. Ks. Attard uczulił współbraci na to, by mieli świadomość, że ci, którzy tu przybywają – na jakiś czas albo po prostu o nim słyszą – traktują ten dom jako coś wyjątkowego. “I nie jest to kwestia naszych zasług, mówię to zaczynając od siebie – zaznaczył – ale chodzi tu o to, aby nasza obecność w tym domu była znakiem zdolnym przekazać ducha rodziny, który właśnie tutaj powinien dawać znać o sobie w sposób najbardziej wymowny. Małe, codzienne gesty gościnności i troski, powiedział dalej Przełożony Generalny, zawsze powinny mieć miejsce”.
Studium, formacja ciagła i wierność korzeniom
Ks. Attard podkreślił także, że niezywkle ważne jest, aby nie rezygnować z nauki i ciągłego doskonalenia się: „nie jesteśmy tu jako urzędnicy… jesteśmy tu, by kierować i ożywiać”. Wezwał przy tym członków Rady Generalnej oraz odpowiedzialnych za poszczególne sektory, by nie sprowadzali swojej roli do roli zwykłych usługodawców, lecz z powagą podchodzili również do zaangażowania intelektualnego: “Powierzona nam odpowiedzialność polega na pielęgnowaniu tożsamości salezjańskiej; jako wychowawcy i duszpasterze jesteśmy wezwani do ciągłego doskonalenia się. Wyraźnym przykładem jest konieczność bycia na bieżąco z nauczaniem Kościoła, co dotyczy chociażby ostatniej encykliki Magnifica Humanitas, która dotyczy także kierunków rozwoju Zgromadzenia w najbliższych latach”.
Na zakończenie swojego wystąpienia ks. Attard zachęcił do pielęgnowania atmosfery spokoju i braterstwa we wspólnocie, wzywając do wzmocnienia wspólnego życia duchowego oraz do przeżywania braterstwa jako wyrazu instytucjonalnej przynależności do Centrali. Dopełnieniem tej wypowiedzi było wspólne odmówienie modlitwy „Zdrowaś Maryjo”.
Zaraz po modlitwie ks. Attard pragnął jeszcze wyrazić wdzięczność ks. Francesco Marcoccio, ustępującemu dyrektorowi wspólnoty, za tę jego posługę przez wszystkie poprzednie lata, dodając, że jeszcze w najbliższym czasie będzie okazja, by odpowiednio podziękować mu za jego pracę. Następnie skierował słowa powitania pod adresem ks. Marka Chrzana, który niedawno został mianowany nowym dyrektorem wspólnoty na trzyletnią kadencję 2026–2029.
To spotkanie oceny i planowania, obejmujące dwie sesje robocze, pozwoliło współbraciom omówić różne obszary życia wspólnotowego, o którym mowa jest w Dyrektorium – od dialogu z Panem po formację ciągłą, od wspólnoty braterskiej po misję, aż po zarządzanie dobrami oraz struktury animacji i zarządzania, a wszystko to w perspektywie zaplanowania działań w roku 2026–2027.
Za: infoans.org