Benedykt XVI
«IN ECCLESIA OMNES». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH JÓZEFOWI OD TRÓJCY ŚWIĘTEJ RANGEL MONTAÑO, KAPŁANOWI; ANDRZEJOWI SOLÁ MOLISTOWI ZE ZGROMADZENIA MISJONARZY SYNÓW NIEPOKALANEGO SERCA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY I LEONARDOWI PÉREZ LARIOSOWI
Rzym, 20 listopada 2005 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Wszyscy w Kościele, niezależnie od tego, czy należą do hierarchii, czy są przedmiotem jej pasterskiego posługiwania, powołani są do świętości, zgodnie ze słowami Apostoła: «Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie» (1 Tes 4, 3; por. Ef 1, 4)” (Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, 39).
Wszyscy chrześcijanie są zatem powołani do świętości, każdy zgodnie ze swoim stanem życia. Na to powołanie ze szczególną wielkodusznością odpowiedzieli Józef od Trójcy Świętej Rangel Montaño, kapłan, Andrzej Solá Molist, kapłan i zakonnik, oraz Leonardo Pérez Larios, człowiek świecki. Zostali oni rozstrzelani 25 kwietnia 1927 roku w pobliżu miasta Lagos de Moreno, fałszywie oskarżeni o wykolejenie pociągu wojskowego. Wydarzenie to miało miejsce podczas prześladowań Kościoła katolickiego przez władze Meksyku w latach 1924–1928. Prawdziwą przyczyną ich śmierci była nienawiść do religii, którą prześladowcy zamierzali całkowicie wykorzenić. Trzej Słudzy Boży, pełni wiary i ducha Bożego, świadomie i ze spokojem przyjęli męczeństwo.
1. Józef od Trójcy Świętej Rangel Montaño, kapłan, urodził się 4 czerwca 1887 roku w Ciudad de Dolores Hidalgo, w meksykańskim stanie Guanajuato. W 1919 roku przyjął święcenia kapłańskie dla diecezji León. Był wikariuszem w różnych parafiach, gdzie pełnił posługę duszpasterską aż do 7 lutego 1927 roku. Wówczas, zgodnie z poleceniem przełożonych, odmówił wpisania się do państwowego rejestru duchownych, czego domagały się władze, aby móc kontrolować kapłanów. Nadal jednak wykonywał swoją posługę. Został skierowany do sióstr minimitek św. Franciszka w miejscowości Rincón, aby odprawić nabożeństwa Wielkiego Tygodnia. Tam, w piątek w oktawie Wielkanocy, żołnierze federalni przeszukali dom, w którym znalazł schronienie. Nie tylko przyznał, że jest kapłanem, lecz także powiedział, jakie obowiązki wykonywał i w jakich miejscach pełnił posługę kapłańską. Dnia 24 kwietnia 1927 roku został aresztowany i przewieziony do León, gdzie spotkał swoich przyszłych towarzyszy męczeństwa.
2. Andrzej Solá Molist, kapłan, urodził się 7 października 1895 roku w Tarradell, w prowincji Barcelona w Hiszpanii. Wstąpił do Zgromadzenia Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny i 15 sierpnia 1913 roku złożył śluby zakonne. Po przyjęciu święceń kapłańskich w 1922 roku został niezwłocznie wysłany do Meksyku, powierzając swoją pracę duszpasterską opiece Najświętszej Maryi Panny z Guadalupe. Pracował jako nauczyciel w niższym seminarium misjonarzy klaretynów w Toluce i niestrudzenie głosił kazania. W 1925 roku rozpoczął działalność apostolską w ukryciu, ponieważ nie chciał opuszczać Meksyku. Po odprawieniu Eucharystii i nabożeństwa Godziny Świętej został aresztowany przez żołnierzy. Przyznał wówczas, że jest kapłanem zakonnym. Przewieziono go do wojskowego komisariatu, skąd wyruszył na męczeńską śmierć.
3. Leonardo Pérez Larios, człowiek świecki, urodził się 28 listopada 1891 roku w Lagos de Moreno, w meksykańskim stanie Jalisco. W domu z wielką pobożnością przewodniczył modlitwie różańcowej. Pracował jako sprzedawca w sklepie z tkaninami, w znacznym stopniu przyczyniając się do utrzymania rodziny. Był człowiekiem głęboko wierzącym, prawdziwie oddanym wierze katolickiej. Został aresztowany podczas Godziny Świętej adoracji eucharystycznej, którą ojciec Andrzej Solá zorganizował i prowadził w domu służącym za schronienie. Ze względu na jego ubiór oraz pobożność, z jaką modlił się po przyjęciu Komunii Świętej, żołnierze uznali go za kapłana. Nie sprzeciwił się im. Przewieziony do komisariatu, rozpoczął swoją drogę krzyżową, która doprowadziła go do męczeństwa.
Lud Boży od samego początku uważał tych trzech świadków Chrystusa za prawdziwych męczenników za wiarę. Opinia ta utrzymuje się wśród wiernych do dziś. Proces beatyfikacyjny, czyli proces mający na celu stwierdzenie męczeństwa, rozpoczęto w 1939 roku. Po przeprowadzeniu odpowiednich badań i zatwierdzeniu sprawy przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych oraz dopełnieniu wszystkich wymogów przewidzianych prawem, Nasz Poprzednik czcigodnej pamięci Jan Paweł II dnia 22 czerwca 2004 roku orzekł, że śmierć tych Sług Bożych była prawdziwym męczeństwem. Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 20 listopada 2005 roku w Guadalajarze, w uroczystość naszego Pana Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Józef kardynał Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu apostolskiego, na mocy którego zaliczamy do grona Błogosławionych Czcigodnych Sług Bożych Józefa od Trójcy Świętej Rangel Montaño, Andrzeja Solá Molista i Leonarda Pérez Lariosa.
„Spełniając życzenie Naszych Braci: Juana kardynała Sandovala Íñigueza, arcybiskupa Guadalajary, José Guadalupe Martína Rábago, biskupa León, i Luisa Gabriela Cuary Méndeza, biskupa Veracruz, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Anakletowi Gonzálezowi Floresowi i ośmiu Towarzyszom, Józefowi od Trójcy Świętej Rangel Montaño, Andrzejowi Solá Molistowi, Leonardowi Pérez Lariosowi oraz Dariuszowi Acosta Zuricie przysługiwał tytuł Błogosławionych i aby ich święto obchodzono corocznie dnia 20 listopada, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
W pełni świadomi trudności i potrzeb naszych czasów, uważamy, że świetlany przykład życia błogosławionych męczenników i duchowa pomoc, jaką niosą wiernym, są niezwykle cenne, zwłaszcza jako zachęta do wytrwałego naśladowania Chrystusa Króla i wspierania nowej ewangelizacji na całym świecie. Dlatego z radością przyjęliśmy wiadomość o wielkiej liczbie wiernych, którzy zgromadzili się w Guadalajarze, aby uczestniczyć w uroczystym obrzędzie, podczas którego Słudzy Boży, wierni aż do przelania krwi, zostali ogłoszeni Błogosławionymi, oddając im cześć i z pobożnością wzywając ich wstawiennictwa.
Nie mamy żadnych wątpliwości, że przykład tych Błogosławionych, którzy nieustraszenie wyznawali swoją wiarę, przyniesie wielki pożytek pasterzom i wiernym umiłowanego narodu meksykańskiego, pomagając im każdego dnia zachowywać nienaruszoną wiarę katolicką i dawać jej świadectwo przez uczynki żywej miłości.
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 20 listopada roku Pańskiego 2005, w pierwszym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Angelo kard. Sodano
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS XCVIII/2006, nr 7, s. 500-502
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana