Benedykt XVI
«LAUDATUS SIT DEUS». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ KANDELARII OD ŚW. JÓZEFA (W ŚWIECIE SUSANNY PAZ CASTILLO RAMÍREZ)
Rzym, 27 kwietnia 2008 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — «Niech Bóg będzie uwielbiony»: tak zwykła mówić Służebnica Boża Candelaria od św. Józefa, ucząc, aby na te słowa odpowiadano: «Niech zawsze będzie błogosławiony i uwielbiony». To wezwanie, które Służebnica Boża często powtarzała w obliczu najpoważniejszych trudności, ukazuje jej głęboką wiarę, a zarazem jasno wyraża jej pragnienie całkowitego poświęcenia się Bogu poprzez działanie na rzecz tego, aby wszyscy Go poznali i pokochali, ze szczególnym uwzględnieniem najbardziej potrzebujących: chorych, ubogich i cierpiących.
Urodziła się 11 sierpnia 1863 roku w Altagracia de Orituco, w stanie Guárico w Wenezueli, w rodzinie głęboko wierzącej, a 27 lutego 1864 roku została ochrzczona i otrzymała imię Susanna. Gdy Służebnica Boża miała siedem lat, straciła ojca, wskutek czego rodzina popadła w ubóstwo.
Troszcząc się o swoją rodzinę, w 1885 roku zaczęła opiekować się sierotami, ubogimi i chorymi, a dwa lata później, po śmierci matki, przejęła odpowiedzialność za rodzinę, nie zaniedbując przy tym wcześniejszej posługi.
Kiedy w 1901 roku sytuacja w Wenezueli była trudna zarówno z powodu trzęsienia ziemi, które nawiedziło kraj, jak i niepokojów politycznych i społecznych, Służebnica Boża dostrzegła potrzebę niesienia pomocy dzieciom, osobom starszym i chorym, dlatego podjęła starania o wybudowanie niewielkiego szpitala.
Po śmierci o. Gonzáleza, jej kierownika duchowego, Służebnica Boża, wspierana przez nowego proboszcza, ks. Sixta Sosę Díaza, późniejszego biskupa Cumaná, mogła urzeczywistnić swoje zamierzenie. Szpital pod wezwaniem św. Antoniego został otwarty 13 września 1903 roku i powierzony opiece Służebnicy Bożej, której pomagały trzy kobiety; później dołączyły do nich jeszcze dwie.
Wkrótce młode kobiety wyraziły pragnienie poświęcenia się Bogu. W ten sposób Służebnica Boża wraz z proboszczem Altagracia założyła Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Trzeciego Zakonu. Dnia 13 czerwca 1906 roku rozpoczęły nowicjat; Susanna przyjęła imię Kandelaria od św. Józefa, a 31 grudnia 1910 roku Zgromadzenie zostało zatwierdzone przez biskupa. Sześć pierwszych sióstr złożyło wówczas śluby czasowe, a sześć lat później — wieczyste.
Służebnica Boża z coraz większą gorliwością przeżywała swoją konsekrację zakonną, ochoczo podążając drogą świętości przez niesienie pomocy potrzebującym. Chociaż zmagała się z poważnymi trudnościami finansowymi, zawsze ufając Bożej Opatrzności, prowadziła cztery kolejne szpitale, do których w ostatnich latach dołączył piąty.
W marcu 1925 roku siostry uzyskały afiliację do Zakonu Karmelitańskiego jako tercjarki; od tej pory potocznie nazywano je Hermanas Carmelitas de la Madre Candelaria. W 1937 roku Kapituła Generalna wybrała nową przełożoną, której Służebnica Boża pokornie przyrzekła posłuszeństwo. Rok później ciężko zachorowała na reumatyzm, który znosiła cierpliwie. Z niezwykłym spokojem przyjęła śmierć, która nastąpiła 31 stycznia 1940 roku w Cumaná.
Szeroko rozpowszechniona opinia o świętości Czcigodnej Służebnicy Bożej skłoniła arcybiskupa Caracas do wszczęcia procesu zwyczajnego, prowadzonego w latach 1969–1974, natomiast proces rozpoznawczy odbył się w latach 1981–1982. Po pomyślnym przeprowadzeniu 7 października 2003 roku Kongresu szczególnego konsultorów teologów, a następnie po wydaniu pozytywnej opinii podczas Sesji Zwyczajnej 3 lutego 2004 roku, po dopełnieniu wymaganych prawem czynności, czcigodny Poprzednik Nasz zezwolił Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie 19 kwietnia 2004 roku dekretu o heroicznym praktykowaniu cnót. Po ogłoszeniu 6 lipca 2007 roku dekretu o cudzie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 27 kwietnia 2008 roku w Caracas, w Wenezueli.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Czcigodny Brat Nasz José kard. Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym wpisujemy Czcigodną Służebnicę Bożą Candelarię od św. Józefa w poczet Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Jorge Liberata kard. Urosy Savina, arcybiskupa Caracas, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Kandelarii od św. Józefa (w świecie Susannie Paz Castillo Ramírez), dziewicy, założycielce Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Trzeciego Zakonu Regularnego w Wenezueli, która w imię Jezusa poświęciła swoje życie miłości do ubogich i chorych, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie 1 lutego, w dniu jej narodzin dla nieba, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 27 kwietnia 2008 roku, w czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CI/2009, nr 2, s. 104-107
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana