Benedykt XVI
«QUI MANDUCAT». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII MAGDALENIE OD WCIELENIA (W ŚWIECIE KATARZYNIE SORDINI)
Rzym, 03 maja 2008 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — «Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne» (J 6,54).
Boże życie, które Czcigodna Służebnica Boża Maria Magdalena od Wcielenia (w świecie Katarzyna Sordini) czerpała z Eucharystii, podtrzymywało ją przez całe życie.
Urodziła się 16 kwietnia 1770 roku w Porto Santo Stefano, w diecezji Sovana-Pitigliano. Odrzuciła drogę małżeństwa, aby całkowicie poświęcić swoje życie Panu. W wieku siedemnastu lat wstąpiła do klasztoru sióstr franciszkanek na Ischii. Wśród tercjarek św. Franciszka prowadziła z radością życie poświęcone dążeniu do doskonałości, z weselem i prostotą przyjmując najskromniejsze obowiązki. W 1802 roku została wybrana przełożoną. Chociaż nie posiadała szczególnego wykształcenia, bardzo dobrze kierowała wspólnotą i pociągała swoje siostry ku ewangelicznej doskonałości. Wkrótce osiągnęła wyższy stopień kontemplacji i, wspierana łaskami z nieba, jako przełożona cieszyła się uznaniem zarówno swoich sióstr, jak i wielu świeckich, którzy zwracali się do niej po radę.
Następnie Pan powołał ją do założenia monastycznego Zakonu Wieczystych Adoratorek Najświętszego Sakramentu. Posłuszna swojemu spowiednikowi i za zgodą swego biskupa, 31 maja 1807 roku udała się do Rzymu. Jednak wskutek tragicznych wydarzeń wojennych realizacja jej dzieła uległa opóźnieniu. Ostatecznie w 1818 roku Pius VIII, Nasz Poprzednik czcigodnej pamięci, zatwierdził powstający Instytut, w którym adoracja Najświętszego Sakramentu była i pozostaje osią całego życia. W krótkim czasie do Czcigodnej Założycielki dołączyła wielka grupa dziewic, które wytrwale trwały na modlitwie i adoracji eucharystycznej. Mimo słabego zdrowia oraz udręk ze strony diabła, który widząc, że jej miłość do Jezusa w Najświętszym Sakramencie przyczynia się do duchowego dobra dusz i całego Kościoła, przez długi czas ją z tego powodu dręczył, kierowała nowym Instytutem aż do 29 listopada 1824 roku, kiedy odeszła do nieba.
Ze względu na utrzymującą się i szeroko rozpowszechnioną opinię o świętości, w 1845 roku kardynał wikariusz Papieża dla diecezji rzymskiej rozpoczął sprawę beatyfikacji i kanonizacji, przeprowadzając proces zwyczajny. Po odbyciu Kongresu Szczególnego konsultorów teologów oraz Sesji Zwyczajnej kardynałów i biskupów, 24 kwietnia 2001 roku, w obecności Czcigodnego Sługi Bożego i Naszego Poprzednika Jana Pawła II, został ogłoszony dekret o heroiczności cnót Czcigodnej Służebnicy Bożej. Następnie My sami poleciliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, aby 17 grudnia 2007 roku ogłosiła dekret o cudzie przypisywanym jej wstawiennictwu. Postanowiliśmy wreszcie, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 3 maja 2008 roku.
Dzisiaj zatem w Rzymie, w Bazylice Laterańskiej Najświętszego Zbawiciela oraz Świętych Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty, w obecności licznie zgromadzonych sióstr z Zakonu Wieczystych Adoratorek Najświętszego Sakramentu, przybyłych z różnych krajów, a także wielkiej rzeszy wiernych, z Naszego polecenia Czcigodny Brat Nasz José kard. Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym wpisujemy Czcigodną Służebnicę Bożą Marię Magdalenę od Wcielenia, w świecie Katarzynę Sordini, w poczet Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Camilla kard. Ruiniego, Naszego Wikariusza Generalnego dla diecezji rzymskiej, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Marii Magdalenie od Wcielenia, w świecie Katarzynie Sordini, dziewicy, założycielce Zakonu Wieczystych Adoratorek Najświętszego Sakramentu, w której życiu szczególne miejsce zajmowała kontemplacja Najświętszej Tajemnicy Eucharystii, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie 29 listopada, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 3 maja 2008 roku, w czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CI/2009, nr 6, s. 450-453
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana