Benedykt XVI
«DOMINE, VOLO». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII JÓZEFIE OD JEZUSA UKRZYŻOWANEGO CATANEA
Rzym, 01 czerwca 2008 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — «Panie, chcę tego, czego Ty chcesz i tylko tego, czego Ty chcesz».
Te skromne słowa wyrażają nie tylko wiarę Służebnicy Bożej w Pana, lecz także, a przede wszystkim, jej najważniejsze postanowienie: całkowicie i bezwarunkowo wypełniać wolę Bożą[i].
Pobudzana i wspierana duchem modlitwy, Służebnica Boża postanowiła całkowicie poświęcić się Panu, pracując i troszcząc się o to, aby wszyscy mogli Go poznać i pokochać, a w szczególny sposób ludzie najbardziej potrzebujący, czyli chorzy, ubodzy i cierpiący.
Urodziła się w Neapolu 18 lutego 1894 roku, a cztery dni później została ochrzczona, otrzymując imiona Józefa Anna Maria Tomasza. W 1904 roku po raz pierwszy przystąpiła do Stołu eucharystycznego i przyjęła sakrament bierzmowania; wkrótce zaczęła okazywać szczególną troskę o ubogich i cierpiących, dostrzegając w nich oblicze samego Chrystusa Jezusa. W okresie dorastania rozwijała w sobie cnoty chrześcijańskie, uczestnicząc w życiu Kościoła i przystępując do sakramentów, dzięki czemu coraz bardziej dojrzewało w niej pragnienie całkowitego poświęcenia się Bogu. I tak 10 marca 1918 roku wstąpiła do powstającej Wspólnoty Karmelitańskiej Santa Maria ai Monti przy Ponti Rossi, założonej przez Antoniettę (w zakonie Marię Teresę), rodzoną siostrę Służebnicy Bożej. Wszystko to działo się w czasie pierwszej wojny światowej, do której dołączyła epidemia zwana potocznie „hiszpanką”; latem 1918 roku pochłonęła ona wiele ofiar i dotknęła również Służebnicę Bożą. Z choroby tej jednak, za wstawiennictwem św. Franciszka Ksawerego, 23 czerwca 1923 roku w niezwykły sposób wyzdrowiała. Mistrzyni postulantek tak o tym opowiada: «Przez tych pięć lat, kiedy zmagała się z chorobą, jej łóżko stało się szkołą wszystkich cnót, a ona sama, chora, przyciągała całą Wspólnotę, która z każdym dniem coraz bardziej ją kochała i ceniła ze względu na cnoty, którymi się odznaczała; ponadto byłyśmy przekonane, że znosiła cierpienia z niewysłowioną miłością i że była skarbem naszego domu». Od chwili wstąpienia do Wspólnoty Służebnica Boża, szczególnie oddana Jezusowi eucharystycznemu i pragnąca we wszystkim wypełniać wolę Bożą, łączyła własne cierpienia z męką Chrystusa, z głęboką pokorą i wielkodusznością, nieustannie pokładając ufność w Maryi Dziewicy. W 1933 roku, po kanonicznym zatwierdzeniu klasztoru przez władzę kościelną, co nastąpiło w grudniu 1932 roku, przywdziała habit karmelitanki bosej II Zakonu i przyjęła imię Marii Józefy od Jezusa Ukrzyżowanego, a w tym samym roku złożyła profesję wieczystą. Mocą posłuszeństwa została wyprowadzona z odosobnienia swojej celi, a rozmównica stała się miejscem jej apostolstwa, gdzie mogła mówić o nieskończonym miłosierdziu Bożym kapłanom, osobom zakonnym i wiernym, którzy do niej przychodzili.
Służebnica Boża, chociaż w najmniejszym stopniu nie zabiegała o żadne funkcje ani urzędy, w duchu posłuszeństwa i pragnąc służyć dobru Wspólnoty, podejmowała różne obowiązki: w latach 1934–1945 była pierwszą przełożoną; w sierpniu 1945 roku została mianowana wikarią Wspólnoty, a we wrześniu tego samego roku jednogłośnie wybrano ją przełożoną; urząd ten pełniła aż do śmierci. Ostatnie lata jej życia nie były łatwe, ponieważ jej stan zdrowia pogorszył się wskutek rozpoznanego stwardnienia guzowatego; chorobę tę Służebnica Boża przyjmowała z miłością, uważając ją za «wspaniały dar», dzięki któremu mogła jeszcze ściślej zjednoczyć się z Jezusem Ukrzyżowanym. 14 marca 1948 roku spokojnie odeszła do nieba, aby spotkać swego umiłowanego Oblubieńca.
Ze względu na trwałą i szeroko rozpowszechnioną opinię o świętości, 27 grudnia tego samego roku Kuria Neapolitańska rozpoczęła proces informacyjny dotyczący opinii o świętości i cnót. W 1986 roku konsultorzy teologowie, zgromadzeni 8 lipca na Kongresie Szczególnym, wydali pozytywną opinię, uznając heroiczność cnót Służebnicy Bożej; podobnie kardynałowie i biskupi, zgromadzeni 11 listopada tego samego roku na Sesji Zwyczajnej, wydali pozytywny osąd. Dlatego Nasz Poprzednik Jan Paweł II polecił 3 stycznia 1987 roku ogłosić dekret o heroiczności cnót. My sami udzieliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych upoważnienia do ogłoszenia 17 grudnia 2007 roku dekretu o cudzie. Następnie postanowiliśmy, aby uroczysty obrzęd beatyfikacji odbył się w Neapolu 1 czerwca bieżącego roku 2008.
Dzisiaj zatem w Neapolu, w obecności wielkiej rzeszy wiernych, z Naszego polecenia Czcigodny Brat Nasz José kard. Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym wpisujemy w poczet Błogosławionych Czcigodną Służebnicę Bożą Marię Józefę od Jezusa Ukrzyżowanego, dziewicę z Zakonu Karmelitów Bosych.
„Spełniając życzenie Naszego Brata Crescenzio kard. Sepe, arcybiskupa Neapolu, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Marii Józefie od Jezusa Ukrzyżowanego, w świecie Józefie Catanei, dziewicy, należącej do Zakonu Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, która zjednoczona z męką Chrystusa poświęciła swoje życie cierpiącym i chorym, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie 26 czerwca, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Zachęcamy wreszcie wszystkich wiernych do naśladowania cnót tej niezwykłej kobiety, która drogę Chrystusa przedkładała ponad wszystko i przez przykład pokory, miłości oraz cierpliwości przyczyniała się do szerzenia wszędzie dobra bliźnich.
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 1 czerwca 2008 roku, w czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
[i] Tekst uszkodzony w oryginale umieszczonym w Acta Apostolicae Sedis
Tłumaczenie OKM
AAS CI/2009, nr 6, s. 452-455
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana