Benedykt XVI
«NIHIL ALIUD EGO». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ JÓZEFIE HENDRINIE STENMANNS
Rzym, 29 czerwca 2008 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę.
«Nie pragnę niczego innego, jak tylko tego, abym dzięki łasce Bożej była jak najmniejsza i oddała się szerzeniu wiary».
Tymi jasnymi słowami Czcigodna Służebnica Boża Józefa Hendrina Stenmanns wyrażała swoje największe pragnienie: całkowicie poświęcić się Bogu, aby szerzyć orędzie Ewangelii i przyczyniać się do zbawienia dusz.
Urodziła się w Issum, niedaleko Geldern, w diecezji Münster, dnia 28 maja 1852 roku. W wieku trzynastu lat po raz pierwszy przyjęła Najświętszą Eucharystię, a dwa lata później sakrament bierzmowania. Jako najstarsza z siedmiorga dzieci od najmłodszych lat wyróżniała się wśród rówieśników szczególną pobożnością i gorliwością religijną oraz nienagannym sposobem życia. Pomagała matce, troszczyła się o młodszych braci i siostry, a także zajmowała się obowiązkami domowymi. Przykład matki, wytrwała modlitwa i codzienny udział we Mszy Świętej sprawiły, że coraz bardziej wzrastały w niej miłość do ubogich i chorych oraz pragnienie poświęcenia się Panu. W wieku dziewiętnastu lat wstąpiła do Trzeciego Zakonu Franciszkańskiego, oczekując na możliwość urzeczywistnienia swego powołania, czemu początkowo przeszkadzała trudna sytuacja polityczna i społeczna.
Pomimo tych trudności trwała na modlitwie i podejmowała umartwienia, odbywając również liczne pielgrzymki. Po śmierci matki w 1878 roku jej obowiązki domowe zwiększyły się do tego stopnia, że Służebnica Boża dopiero w 1884 roku mogła wejść na drogę realizacji swego powołania, kiedy przybyła, początkowo jako służąca, do Domu Misyjnego w Steyl, z którego później rozwinęło się Zgromadzenie Słowa Bożego. Wraz z innymi kobietami pragnęła życia konsekrowanego i w 1888 roku przeniosła się do małego klasztoru «Zu den drei Linden». Dopiero dnia 8 grudnia 1889 roku św. Arnold Janssen założył Zgromadzenie Służebnic Ducha Świętego, a dnia 17 stycznia 1892 roku Służebnica Boża przyjęła habit zakonny, przyjmując zarazem imię Józefa. Dnia 12 marca 1894 roku wraz z jedenastoma innymi siostrami złożyła śluby na siedem lat. Do 1898 roku była współpracownicą przełożonej i mistrzyni kandydatek. Dnia 8 września 1901 roku złożyła śluby wieczyste.
Powierzone jej obowiązki wypełniała zawsze roztropnie, z rozwagą i wielkim oddaniem dla dobra i rozwoju zgromadzenia, tak że sam założyciel uważał ją za współzałożycielkę. Troszcząc się o formację postulantek, Służebnica Boża starała się, aby rozumiały znaczenie więzi między życiem czynnym a kontemplacyjnym i zachęcała je do życia w jedności i pokoju oraz do troski o bliźnich. Głęboko zjednoczona z Bogiem, żywiła głęboką cześć dla Ducha Świętego, Maryi Dziewicy i św. Józefa, okazując odwagę i wielką pogodę ducha w przeciwnościach życia oraz pokładając ufność w Panu i Jego działaniu. Płonęła miłością do Eucharystii i nieustannie modliła się za kapłanów, o nawrócenie grzeszników oraz o szerzenie Ewangelii na świecie.
Od 1902 roku z powodu astmy stan zdrowia Służebnicy Bożej z każdym dniem się pogarszał. Zmarła dnia 20 maja 1903 roku, zniósłszy z miłością niewiarygodne cierpienia, które łączyła z cierpieniami Chrystusa.
Lud Boży uważał ją za świętą, a ponieważ z upływem lat opinia ta się umacniała, biskup Roermond rozpoczął sprawę beatyfikacyjną przez przeprowadzenie procesu zwyczajnego, który rozpoczął się w 1950 roku i został zakończony w 1952 roku. Na Kongresie szczególnym konsultorów teologów, który odbył się dnia 23 października 1990 roku, wydano opinię pozytywną; podobnie głosowali kardynałowie i biskupi podczas sesji zwyczajnej dnia 26 marca 1991 roku. Po dokonaniu wszystkiego, czego wymagało prawo, zezwoliliśmy[1] Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie dnia 14 maja 1991 roku dekretu o heroiczności cnót, a dnia 1 czerwca 2007 roku dekretu o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Tegelen, w Holandii, dnia 29 czerwca 2008 roku.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Czcigodny Brat Nasz Józef kard. Saraiva Martins, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym wpisujemy Czcigodną Służebnicę Bożą Józefę Hendrinę Stenmanns w poczet Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Franciszka Józefa Marii Wiertza, biskupa Roermond, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Józefie Stenmanns, w świecie Hendrinie, dziewicy, współzałożycielce Zgromadzenia Służebnic Ducha Świętego, która poświęciła swoje życie troskliwej pomocy ubogim i chorym oraz przygotowywaniu młodych kobiet do pracy misyjnej, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie dnia 20 maja, w dniu jej narodzin dla nieba, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ta wybitna kobieta dała wspaniałe świadectwo pobożności i wiary, całkowicie poświęcając swoje życie Bogu. Pragniemy zatem, aby jej zbawienny przykład przyniósł wielki pożytek ludziom naszych czasów, aby odrzuciwszy wszelkie nieumiarkowane pragnienia, mogli osiągnąć szczęśliwsze życie.
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dano w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 29 czerwca roku Pańskiego 2008, w czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
[1] Papieżem był wówczas Jan Paweł II, dlatego użycie w oryginale sformułowania «Nos Ipsi» jest błędne.
Tłumaczenie OKM
AAS CI/2009, nr 3, s. 161-163
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana