Benedykt XVI
«ANIMADVERTO ME». BULLA KANONIZACYJNA, W KTÓREJ ALFONSA OD NIEPOKALANEGO POCZĘCIA, ŚWIECKIM IMIENIEM ANNA MUTTATHUPADATHU, ZOSTAJE WPISANA DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 12 października 2008 r.
Benedykt XVI, Sługa Sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę.
«Uświadamiam sobie, że Pan przeznaczył mnie na ofiarę, na ofiarę cierpienia».
Alfonsa od Niepokalanego Poczęcia, świeckim imieniem Anna Muttathupadathu, w ten sposób określa swoje życie, które już od dzieciństwa było złączone z krzyżem naszego Pana.
Urodziła się dnia 19 sierpnia 1910 roku w miejscowości Kudamaloor, w regionie Arpookara, w diecezji Changanacherry, w indyjskim stanie Kerala, w starej rodzinie obrządku syromalabarskiego. W młodości rozpoznała powołanie do życia zakonnego i po niemałych trudnościach odrzuciła małżeństwo, a dnia 2 sierpnia 1928 roku wstąpiła do Zgromadzenia Franciszkanek Klarysek w Bharananganam. Dotknięta długotrwałą chorobą dopiero dnia 19 marca 1931 roku mogła rozpocząć nowicjat, przyjmując imię siostry Alfonsy od Niepokalanego Poczęcia, a dnia 12 sierpnia 1936 roku złożyła śluby wieczyste.
Nasz Pan Jezus Chrystus pragnął doprowadzić swoją oblubienicę do doskonałości świętości królewską drogą krzyża. Ta sama Alfonsa napisała w swoim dzienniku: «Wydaje mi się, że została mi powierzona cząstka krzyża Chrystusa». Istotnie, od dnia profesji nieustannie nawiedzały ją ciężkie choroby, które jednak nie odebrały jej zwykłej pogody ducha i radości ani pragnienia dopełniania w swoim ciele Męki Pańskiej. Alfonsa od Niepokalanego Poczęcia w ten sposób pełniła swoją posługę miłosierdzia Pana, «który przeszedł dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich» (Dz 10,38), sama również cierpiąc dla zbawienia braci i dając świadectwo doskonałej franciszkańskiej radości. Przyjmując z miłości do Pana tę rolę ofiary, Alfonsa spokojnie i radośnie zakończyła swoją ziemską drogę dnia 28 lipca 1946 roku w klasztorze Franciszkanek Klarysek w Bharananganam. Doświadczając dotkliwych cierpień miała przed oczyma tę prawdę, mówiąc: «Mój Oblubieniec, gdy wisiał na krzyżu, nie miał ani sługi, ani nikogo, kto by Go pocieszył; ja natomiast, Jego oblubienica, mam wielu przyjaciół, którzy mi pomagają i pocieszają mnie». Pokora i radość sprawiły, że zjednoczona z Męką Chrystusa Jezusa szybko postępowała drogą doskonałości i osiągnęła szczyt świętości.
Gdy z biegiem lat sława jej świętości coraz bardziej się rozszerzała, biskup Palai w 1955 roku rozpoczął zwyczajny proces informacyjny. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych zezwoliła biskupowi na przeprowadzenie w 1980 roku procesu apostolskiego, który zakończono w 1981 roku. Po pozytywnej opinii konsultorów teologów zgromadzonych na Kongresie szczególnym dnia 10 lipca 1984 roku oraz kardynałów i biskupów zgromadzonych na sesji zwyczajnej dnia 23 października 1984 roku, w obecności Naszego czcigodnego Poprzednika Jana Pawła II, dnia 9 listopada 1984 roku odczytano dekret o heroicznym praktykowaniu cnót. Po dopełnieniu czynności wymaganych prawem dnia 6 lipca 1985 roku ten sam Papież uznał za cud nadzwyczajne uzdrowienie przypisane wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej siostry Alfonsy od Niepokalanego Poczęcia. Dnia 8 lutego 1986 roku Papież Jan Paweł II w indyjskim mieście Kottayam dokonał uroczystego obrzędu beatyfikacji pierwszej Błogosławionej w dziejach Indii.
Lud chrześcijański, kierując się swoją pobożnością, zwykł nieustannie zwracać się o pomoc do świętych i błogosławionych. Tak też dnia 13 listopada 1999 roku wydarzyło się niezwykłe zdarzenie przypisane wstawiennictwu Alfonsy od Niepokalanego Poczęcia: chłopiec dotknięty ciężką chorobą, którego wcześniej złożono przy grobie Alfonsy w sanktuarium w Bharananganam, został nagle uzdrowiony. W sprawie tego wydarzenia przeprowadzono zgodnie z prawem dochodzenie diecezjalne. Kongres szczególny teologów oraz biskupów zatwierdził to uzdrowienie, dlatego My sami dnia 1 lipca 2007 roku upoważniliśmy Kongregację Spraw Kanonizacyjnych do ogłoszenia dekretu o cudzie. Na konsystorzu dnia 1 marca 2008 roku My sami uroczyście postanowiliśmy dokonać kanonizacji Alfonsy od Niepokalanego Poczęcia, a dnia 12 października 2008 roku na placu przed papieską Bazyliką św. Piotra przewodniczyliśmy uroczystemu obrzędowi. Podczas świętych obrzędów wysławialiśmy świetlane świadectwo życia chrześcijańskiego nowej Świętej, która naśladując Matkę Pana, przez swoją dziewiczą miłość wielce przyczyniła się do tego, aby życie Boże rodziło się i wzrastało w sercach jej sióstr i pozostałych wiernych.
Dzisiaj zatem na placu przed Bazyliką św. Piotra podczas uroczystości wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Na cześć Świętej i Niepodzielnej Trójcy, dla wywyższenia wiary katolickiej i wzrostu życia chrześcijańskiego, mocą władzy Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszej, po dojrzałym namyśle i częstym wzywaniu Bożej pomocy, za radą wielu Naszych Braci, orzekamy i stwierdzamy, że Błogosławieni Kajetan Errico, Maria Bernarda Bütler, Alfonsa od Niepokalanego Poczęcia i Narcyza od Jezusa Martillo Morán są Świętymi, i wpisujemy ich do katalogu Świętych, postanawiając, aby w całym Kościele byli czczeni jako Święci z należną pobożnością. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Dobrze wiemy, że ta godna podziwu kobieta dała wzniosłe świadectwo cnót chrześcijańskich, przede wszystkim ofiarując siebie jako ofiarę za zbawienie chorych; dlatego stawiana jest wszystkim za wzór do naśladowania zarówno w wierze, jak i w uczynkach.
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 12 października roku Pańskiego 2008, w piątym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, BENEDYKT
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti
Protonotariusz Apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: AAS CII/2010, nr 9, s. 521-524
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana