Benedykt XVI
«EGO AUTEM». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUDZE BOŻEJ MARII PIERINIE DE MICHELI
Rzym, 30 maja 2010 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Ja zaś w sprawiedliwości ujrzę Twe oblicze, powstając ze snu, nasycę się Twoim widokiem” (Ps 17 [16], 15).
Życie Czcigodnej Służebnicy Bożej Marii Pieriny De Micheli, zakonnicy z Instytutu Córek Niepokalanego Poczęcia z Buenos Aires, upłynęło w świetle miłości do Najświętszego Oblicza Pana naszego Jezusa Chrystusa. Nabożeństwo to stanowi dopełnienie kultu Najświętszego Serca, jak sama napisała 14 maja 1943 roku do Czcigodnego Sługi Bożego papieża Piusa XII, prosząc o jego zatwierdzenie.
Maria Pierina De Micheli urodziła się w Mediolanie 11 września 1890 roku, a przy chrzcielnicy nadano jej imiona Józefina, Franciszka, Joanna i Maria. Po śmierci ojca, jeszcze jako dziewczynka, odczuła pragnienie podjęcia życia zakonnego. Dlatego 15 października 1913 roku wstąpiła do Zgromadzenia Córek Niepokalanego Poczęcia, przyjmując imię siostry Pieriny. Liczne dzieła wychowawcze prowadzone przez Zgromadzenie sprawiły, że zdobywała coraz większe umiejętności w różnych zajęciach praktycznych, a także w grze na skrzypcach i fortepianie. 23 maja 1915 roku złożyła śluby czasowe w Argentynie, dokąd została wysłana po rozpoczęciu życia zakonnego. Pozostała tam do 1921 roku, kiedy powróciła do Włoch ze względu na stan zdrowia, a także potrzeby związane z organizacją Zgromadzenia. Pełniła tutaj odpowiedzialne funkcje. Była przełożoną domu w Mediolanie, następnie w Rzymie, gdy powstawał tam nowy dom, a wreszcie przełożoną regionalną. Czcigodna Służebnica Boża odznaczała się szczególnie prawością, stanowczością i miłością. Oprócz daru dobrego kierowania wspólnotą otrzymała od Pana szczególne powołanie: była bowiem pierwszą i główną propagatorką nabożeństwa do Najświętszego Oblicza Jezusa. Miłość do Najświętszego Oblicza, podobnie jak kult Najświętszego Serca, ma na celu wynagradzanie Panu naszemu za cierpienia doznane w Ogrodzie Oliwnym, a także zadośćuczynienie za zniewagi wyrządzane Jego miłosiernej miłości. Tak właśnie żyła siostra Pierina jako ofiara wynagradzająca. Nikt z zewnątrz nie dostrzegał tego jej mistycznego dzieła, poza spowiednikami i kierownikiem duchowym. O łaskach otrzymanych od Pana zwykła pokornie milczeć, stosując się w ten sposób do słów św. Jana od Krzyża, Doktora Kościoła: „nie należy wyjawiać tajemnic Króla”. Po długiej chorobie zmarła 26 lipca 1945 roku w Centonara d’Artò w prowincji Novara, a opinia o jej świętości natychmiast rozpowszechniła się wśród Ludu Bożego.
Opinia o świętości siostry Pieriny, nazywanej „świętą siostrą”, trwała wśród Ludu Bożego przez następne dziesięciolecia. Skłoniło to Biskupa Novary do rozpoczęcia 26 maja 1969 roku jej sprawy beatyfikacyjnej i kanonizacyjnej. Konsultorzy teolodzy podczas posiedzenia szczególnego 13 grudnia 2005 roku, a następnie Kardynałowie i Biskupi zgromadzeni na sesji zwyczajnej 20 listopada 2007 roku opowiedzieli się za uznaniem heroiczności jej cnót. My sami zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie stosownego Dekretu 17 grudnia 2007 roku. Po dopełnieniu wszystkich wymogów prawa Konsulta Lekarska 8 maja 2008 roku zbadała uzdrowienie Vittoria Ianniego, uznając je za niewytłumaczalne z punktu widzenia wiedzy medycznej. Uzdrowienie to zostało przypisane wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej przez konsultorów teologów podczas posiedzenia szczególnego 30 września 2008 roku, a następnie przez Kardynałów i Biskupów podczas sesji zwyczajnej 17 marca 2009 roku. My sami zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie Dekretu o cudzie 3 kwietnia 2009 roku i postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 30 maja 2010 roku w Rzymie.
Dzisiaj zatem, w papieskiej Bazylice Najświętszej Maryi Panny Większej, z Naszego polecenia, Czcigodny Brat Angelo Amato, Arcybiskup tytularny Sila, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym My zaliczamy Czcigodną Służebnicę Bożą Marię Pierinę De Micheli do grona Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Renata Cortiego, Biskupa Novary, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Marii Pierinie De Micheli, dziewicy z Instytutu Sióstr Córek Niepokalanego Poczęcia z Buenos Aires, która, czerpiąc natchnienie z Najświętszego Oblicza Jezusa i umocniona macierzyńską pociechą Maryi Dziewicy, ofiarowała swoje życie i cierpienia za zbawienie grzeszników i uświęcenie kapłanów, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie 11 września, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Nie możemy zatem nie podziwiać wytrwałego zaangażowania tej wybitnej kobiety, która z odwagą stawiała czoło trudnościom i, naśladując Jezusa cierpiącego w Ogrodzie Getsemani, z największym oddaniem poświęcała swoje siły nie tylko dla zbawienia grzeszników, lecz także dla uświęcenia kapłanów. Dlatego gorąco wzywajmy jej wstawiennictwa i starajmy się naśladować jej chrześcijańskie cnoty oraz z gorliwością ukazywać je wiernym naszych czasów.
Postanawiamy, aby to, co zarządziliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dano w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 30 maja roku Pańskiego 2010, w szóstym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CXII/2020, nr 5, s. 476-478
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana