Benedykt XVI
«DICO AUTEM». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU GERHARDOWI HIRSCHFELDEROWI Z RUCHU SZENSZTACKIEGO
Rzym, 19 września 2010 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Lecz mówię wam, przyjaciołom moim: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą” (Łk 12, 4).
To, do czego zachęcał Apostoł, przyjął za zasadę życia również kapłan Gerhard Hirschfelder, który nie zawahał się głosić Ewangelii aż po ofiarę z własnego życia, dając godne podziwu świadectwo wierności Bogu i Kościołowi.
Ten Czcigodny Sługa Boży urodził się 17 lutego 1907 r. w Glatz (obecnie Kłodzku), na ziemi kłodzkiej, należącej wówczas do diecezji wrocławskiej, a obecnie do diecezji świdnickiej. Był synem Marii Hirschfelder, niezamężnej kobiety skromnego stanu, która pracowała jako krawcowa. Pierwsze lata dzieciństwa spędził pod opieką matki. Ukończył naukę w państwowym gimnazjum katolickim w rodzinnym mieście, a w 1926 r. zdał egzamin maturalny. Już jako uczeń angażował się w działalność kościelnych grup młodzieżowych, zwłaszcza w ruchu „Quickborn”. W 1927 r. wstąpił do seminarium i rozpoczął studia filozoficzne i teologiczne we Wrocławiu, gdzie w 1931 r. zdał końcowe egzaminy z teologii. Święcenia kapłańskie przyjął 31 stycznia 1932 r. z rąk arcybiskupa metropolity wrocławskiego Adolfa kard. Bertrama. Został inkardynowany do archidiecezji praskiej, do której należał wówczas wikariat generalny kłodzki, a pierwszą Mszę św. odprawił 1 lutego 1932 r. w kaplicy Sióstr Najświętszego Serca Jezusowego w Bad Langenau, ponieważ z powodu swego nieprawego pochodzenia nie mógł jej odprawić w rodzinnej parafii.
Pierwszą placówkę otrzymał wczesną wiosną 1932 r. jako wikariusz w Tscherbeney, później nazwanym Grenzeck, na ziemi kłodzkiej. Zajmował się przede wszystkim Katolickim Stowarzyszeniem Czeladników, powszechnie nazywanym Kolpingiem, oraz duszpasterstwem młodzieży, zdobywając swoją życzliwością zaufanie wielu osób. Do pierwszego starcia z reżimem nazistowskim, który przejął władzę w styczniu 1933 r., doszło w związku z przedstawieniem wystawionym przez Stowarzyszenie Czeladników w marcu 1934 r. W 1939 r. został przeniesiony jako wikariusz do Bystrzycy Kłodzkiej i powierzono mu duszpasterstwo młodzieży w wikariacie generalnym kłodzkim. Przeciwko Czcigodnemu Słudze Bożemu rozpętano prawdziwe i gwałtowne prześladowanie. Funkcjonariusze policji zwanej Gestapo przeprowadzili rewizję w jego domu i śledzili jego kazania. 1 sierpnia 1941 r. został aresztowany w Bystrzycy Kłodzkiej za to, że w jednym z kazań powiedział: „Kto wyrywa z serc młodzieży wiarę w Chrystusa, jest zbrodniarzem”. Ponadto zgromadzono przeciwko niemu liczne doniesienia, które zbierał przede wszystkim miejscowy przywódca nazistowski z Bad Kudowa. Po kilku miesiącach uwięzienia w Kłodzku, 15 grudnia 1941 r. Czcigodny Sługa Boży został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie zmarł 1 sierpnia 1942 r., w wieku trzydziestu pięciu lat. Przebywając w więzieniu, napisał Drogę Krzyżową, z której również dzisiaj korzystają jego rodacy, rozważając Mękę Chrystusa. Napisał także rozważania do Listów św. Pawła Apostoła, w których wyrażał gotowość oddania własnego życia, mówiąc: „Niczego nie powinniśmy się lękać, nawet ofiary z własnego życia!”.
Trwająca przez lata szeroka sława jego męczeństwa sprawiła, że w 1998 r. Biskup Münster rozpoczął dochodzenie diecezjalne dotyczące domniemanego męczeństwa. Po przeprowadzeniu czynności wymaganych przez prawo i przygotowaniu Positio, 2 października 2009 r. odbyło się, z wynikiem pozytywnym, specjalne posiedzenie konsultorów teologów. 9 lutego 2010 r. podczas sesji zwyczajnej kardynałowie i biskupi uznali śmierć Czcigodnego Sługi Bożego za prawdziwe męczeństwo. Następnie zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie stosownego Dekretu 27 marca 2010 r., a także postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Münster w Niemczech 19 września 2010 r.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Czcigodny Brat Angelo Amato SDB, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym zaliczamy Czcigodnego Sługę Bożego Gerharda Hirschfeldera w poczet Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Felixa Genna, Biskupa Münster, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnemu Słudze Bożemu Gerhardowi Hirschfelderowi, kapłanowi i męczennikowi, człowiekowi pokoju i pojednania, który każdego dnia poświęcał swoje życie z gorliwością, męstwem i wielkodusznością w wiernej posłudze kapłańskiej, prowadząc młodzież do Chrystusa, i przypieczętował je męczeństwem, przysługiwał tytuł Błogosławionego i aby jego święto obchodzono corocznie 2 sierpnia, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy, chcemy, aby zachowało moc zarówno teraz, jak i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 19 września 2010 r., w szóstym roku Naszego Pontyfikatu.
Sekretarz Stanu uwierzytelnia niniejszy dokument swoim podpisem oraz pieczęcią Ojca Świętego Franciszka. Dnia 9 marca 2021 r.
Z polecenia Ojca Świętego
Pietro kard. Parolin
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CXIII/2021, nr 5, s. 449-451
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana