Benedykt XVI
«LAETUS ALIQUANDO». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU JANOWI JÓZEFOWI LATASTE
Rzym, 03 czerwca 2012 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Z radością przyjmę kiedyś apostolskie zadanie i posługę troski o więzienia, zarówno dla mężczyzn, jak i dla kobiet” (z jego listów).
Czcigodny Sługa Boży Jan Józef Lataste, noszący w świecie imię Alcide, kapłan i zakonnik Zakonu Braci Kaznodziejów, żył zaledwie 37 lat, lecz żarliwość i siła jego wiary szybko doprowadziły go na szczyty życia chrześcijańskiego, czyli do heroicznej doskonałości cnót teologalnych, zwłaszcza miłości do ludzi znajdujących się na marginesie, mężczyzn i kobiet przebywających w więzieniach.
Urodził się 5 września 1837 roku w Cadillac, w archidiecezji Bordeaux we Francji. Jako człowiek świecki działał w Konferencji św. Wincentego a Paulo. Pracował jako urzędnik podatkowy, a w Konferencji św. Wincentego a Paulo znalazł sposób służenia Chrystusowi Jezusowi w najuboższych braciach. Pociągnięty miłością do Eucharystii, na ile pozwalały mu obowiązki, poświęcał czas na adorację Jezusa Eucharystycznego. Z tej cichej modlitwy zaczerpnął siłę, aby w 1857 roku wstąpić do Zakonu Braci Kaznodziejów w Flavigny-sur-Ozerain. 10 maja 1859 roku w klasztorze w Tuluzie złożył śluby zakonne, a 8 lutego 1863 roku w Marsylii przyjął święcenia kapłańskie.
W 1864 roku, gdy głosił kazania do kobiet skazanych na przymusową pracę w więzieniu w Cadillac, powziął zamiar podjęcia w Kościele wyjątkowego dzieła: przyjmowania do kontemplacyjnej wspólnoty zakonnej kobiet wychodzących z więzienia, odrzucając uprzedzenie, że są one na zawsze okryte hańbą. „Dom Betanii” powstał 14 sierpnia 1866 roku we Frasnes-le-Château, w archidiecezji Besançon.
Czcigodny Sługa Boży nadal pełnił posługę kaznodziei oraz mistrza studentów w klasztorze we Flavigny. Odwiedzał liczne więzienia, wyznając, że pragnął, aby ta posługa stała się szczególnym rysem jego życia apostolskiego. Centralne miejsce w jego życiu konsekrowanym zajmowała Eucharystia, a on sam z głęboką pokorą i żarliwą miłością całkowicie oddawał się Bogu i bliźnim. To eucharystyczne ukierunkowanie było obecne już w życiu młodego urzędnika podatkowego, który podczas nocnej adoracji Eucharystii odzyskiwał siły i duchowy zapał, a następnie w szczególny sposób połączyło się ze spotkaniem z Chrystusem w Eucharystii w więzieniu, gdzie głosił kazania.
Wyróżniał się posłuszną wiarą i nadprzyrodzoną roztropnością w stosunku do przełożonych, którzy początkowo z trudem przyjmowali możliwość utworzenia jednej wspólnoty zakonnej złożonej zarówno z dziewic konsekrowanych, jak i kobiet wychodzących z więzienia. Jego niezwykła pokora przekonała jednak nawet najbardziej sceptycznych o słuszności zamysłu, który w tamtych czasach był całkowicie nowatorski.
Po przezwyciężeniu licznych trudności, prowadząc życie w całkowitym ubóstwie, doprowadził rozpoczęte dzieło do końca, mając świadomość, że nie było ono jego dziełem, lecz dziełem Pana. Często chorował, a podtrzymywała go żarliwa modlitwa, w której szczególne miejsce zajmowała miłość do Eucharystii. Otoczony opinią świętości zmarł we Frasnes-le-Château 10 marca 1869 roku.
W latach 1937–1938 w archidiecezji Besançon przeprowadzono proces zwyczajny. Tragiczne wydarzenia wojny światowej opóźniły rozpatrywanie sprawy. 6 października 1998 roku konsultorzy historycy wydali pozytywną opinię o zgromadzonej dokumentacji, a konsultorzy teolodzy, zgromadzeni na kongresie szczególnym 18 października 2005 roku, tak samo orzekli w sprawie heroiczności jego cnót. Kardynałowie i Biskupi zgromadzeni na sesji zwyczajnej 20 lutego 2007 roku wydali taki sam osąd. My zaś zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na wydanie w tej sprawie dekretu 1 czerwca 2007 roku.
W związku z beatyfikacją Postulacja przedłożyła do osądu Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych domniemane cudowne uzdrowienie, przypisywane wstawiennictwu Czcigodnego Sługi Bożego. Konsultorzy medyczni Dykasterii 8 maja 2008 roku uznali to uzdrowienie za niewytłumaczalne z naukowego punktu widzenia. 12 marca 2011 roku odbył się, z wynikiem pozytywnym, kongres szczególny konsultorów teologów, a 17 maja 2011 roku Kardynałowie i Biskupi zgromadzeni na sesji zwyczajnej rozpatrzyli ten przypadek, po wysłuchaniu relatora sprawy, Czcigodnego Brata Marcello Semeraro, Biskupa Albano, i uznali go za prawdziwy cud. My zaś zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie dekretu 17 czerwca 2011 roku i postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 3 czerwca 2012 roku w Besançon we Francji.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Nasz Czcigodny Brat Angelo Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego Amato SDB, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, w którym zaliczamy Czcigodnego Sługę Bożego Jana Józefa Lataste do grona Błogosławionych:
„My, spełniając pragnienie Naszego Brata André Lacrampe’a, Arcybiskupa Besançon, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby Czcigodny Sługa Boży Jan Józef Lataste (w świecie: Alcide Vital), kapłan z Zakonu Braci Kaznodziejów, założyciel Zgromadzenia Sióstr Trzeciego Zakonu św. Dominika z Betanii, niestrudzony głosiciel Bożego miłosierdzia, który zabiegał o przywrócenie grzeszników do wspólnoty i o ich pełne uczestnictwo w misji Kościoła, odtąd nosił tytuł Błogosławionego i aby jego święto obchodzono corocznie 5 września, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, ma zachować moc teraz i w przyszłości. Niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 3 czerwca roku Pańskiego 2012, w ósmym roku Naszego Pontyfikatu.
BENEDYKT XVI
Z polecenia Ojca Świętego
TARCISIO kard. BERTONE
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
Za: AAS CV/2013, nr 8, s. 729-731
Copyright © Konferencja Episkopatu Polski