Benedykt XVI
«MARIA ALOISIA PROSPERI». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONEJ CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII ALOJZIE PROSPERI (W ŚWIECIE GERTRUDZIE PROSPERI)
Rzym, 11 listopada 2012 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Będę Cię sławił, Panie, z całego mego serca, bo usłyszałeś słowa ust moich; będę Ci śpiewał wobec aniołów. Oddam Ci pokłon ku Twemu świętemu przybytkowi” (Ps 138 [137], 1-2).
Czcigodna Służebnica Boża Maria Alojza Prosperi uczyniła Regułę św. Benedykta przewodniczką swego życia, tak że uczestnicząc w liturgii Bożej i prowadząc życie monastyczne, w krótkim czasie osiągnęła ewangeliczną doskonałość.
Urodziła się 19 sierpnia 1799 r. w Fogliano koło Cascii, a na chrzcie otrzymała imię Gertruda. Otrzymała głęboko religijne wychowanie; dlatego też odczuwała duchowe pragnienie życia kontemplacyjnego, któremu towarzyszyła gorliwa miłość do ubogich, umiłowanych jako obecność Boga wśród ludzi. W trudnych czasach, kiedy wiara odradzała się także dzięki „misjom ludowym”, w których sama uczestniczyła, postanowiła opuścić świat i poświęcić się Bogu. Aby całkowicie oddać Mu siebie, wybrała dawny klasztor benedyktynek św. Łucji w Trevi, do którego wstąpiła 4 maja 1820 r., mając dwadzieścia lat. Rozpoczęła w ten sposób życie modlitwy, pokuty i służby wspólnocie, znosząc próby duchowe i fizyczne, które umacniały jej wolę dążenia do świętości. Pełniła liczne obowiązki, aż 1 października 1837 r. została wybrana opatką. Postępując roztropnie, rozważnie i mądrze oraz dając siostrom przykład własnym życiem, umocniła przestrzeganie reguły we wspólnocie, troszczyła się o życie duchowe mniszek, zadbała o zachowanie i upiększenie klauzury oraz kościoła, zreformowała administrację i zarządzanie gruntami; w krótkim czasie, ku zdumieniu wszystkich, dzięki jej działalności i pomyślnym rezultatom klasztor ponownie rozkwitł. Czcigodna Służebnica Boża kierowała klasztorem przede wszystkim przykładem własnych cnót. Była bowiem niezachwiana w zachowywaniu wiary, w prawdziwej komunii z Jezusem obecnym w Najświętszym Sakramencie Ołtarza oraz w przyjmowaniu cierpień, które są drogą świętości. Jej nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny było pełne czułości, trwała w nieustannej pamięci o Męce Pańskiej i płonęła pragnieniem uczestniczenia w cierpieniach Chrystusa. Z pokorą służyła siostrom, zwłaszcza chorym; odznaczała się głębokim duchem kontemplacji, nieustanną modlitwą wewnętrzną oraz lectio divina. Z Eucharystii czerpała siłę, aby wytrwale i odważnie podążać naprzód. W przeciwnościach podtrzymywała ją całkowita ufność w Bogu. Jej miłość przekraczała mury klasztoru. Pragnęła zbawienia dusz na całym świecie, poczynając od mieszkańców Trevi. W 1846 r. po raz czwarty została wybrana opatką, lecz od Niedzieli Palmowej następnego roku jej zdrowie zaczęło się gwałtownie pogarszać, również wskutek pewnych zjawisk mistycznych związanych z Męką Pańską. Opatrzona wszystkimi sakramentami, wśród żalu sióstr, duchowieństwa i ludu, odeszła z tego świata 13 września 1847 r., mając czterdzieści osiem lat.
Opinia świętości, którą cieszyła się już za życia, trwała i wzrastała po jej śmierci, tak że w 1991 r. w archidiecezji Spoleto-Norcia przeprowadzono dochodzenie diecezjalne, którego ważność Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych potwierdziła 27 stycznia 1995 r. Konsultorzy historycy 26 października 1999 r., a następnie konsultorzy teolodzy, zgromadzeni na Kongresie Szczególnym 17 września 2009 r., wydali opinię pozytywną; tak samo orzekli Kardynałowie i Biskupi podczas Sesji Zwyczajnej 1 czerwca 2010 r. Dlatego zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie 1 lipca 2010 r. dekretu o heroiczności cnót.
Po spełnieniu wszystkich wymogów prawa, w celu uzyskania beatyfikacji przedstawiono domniemane cudowne uzdrowienie pewnej kobiety cierpiącej na bardzo ciężką chorobę mózgu. Konsultorzy medyczni Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych uznali to uzdrowienie za niewytłumaczalne z punktu widzenia wiedzy medycznej, a konsultorzy teolodzy, zgromadzeni na posiedzeniu 21 maja 2011 r., przypisali je wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej. Tak samo orzekli Kardynałowie i Biskupi podczas Sesji Zwyczajnej 15 grudnia 2011 r. Zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie w tej sprawie dekretu 19 grudnia 2011 r. i postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Spoleto 11 listopada 2012 r.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Czcigodny Brat Nasz Angelo Kardynał Amato, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym zaliczamy Czcigodną Służebnicę Bożą Marię Alojzę Prosperi w poczet Błogosławionych:
„Spełniając życzenie naszego Brata Renato Boccardo, arcybiskupa Spoleto-Norcia, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, po wysłuchaniu opinii Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, Naszą władzą apostolską zezwalamy, aby Czcigodna Służebnica Boża Maria Alojza (w świecie Gertruda Prosperi) z Zakonu Świętego Benedykta, wzorowa opatka klasztoru św. Łucji w Trevi, gorliwa czcicielka Eucharystii i zbawczego misterium Krzyża, odtąd była nazywana Błogosławioną, a jej święto mogło być obchodzone każdego roku dnia 12 września, w dniu jej narodzin dla nieba, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Przez wyniesienie tej Świętej do grona Błogosławionych ukazuje się ludziom naszych czasów przykład jej życia, a ona sama, która już za życia dała wspaniałe świadectwo tak licznych i wielkich dzieł, doznaje należnej czci, aby wielu czerpało zachętę z dobra, którego dokonała, i zostało pobudzonych do wytrwałego zachowywania chrześcijańskiej pobożności.
To zaś, co dzisiaj postanowiliśmy, pragniemy, aby pozostało w pełni ważne i nakazujemy, by zachowało swoją moc. Niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod pierścieniem Rybaka, dnia 11 listopada roku Pańskiego 2012, w ósmym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Konferencja Episkopatu Polski