Jan Paweł II
WYTRWAJCIE W SWOIM ŻYCIU NIEUSTANNEJ ADORACJI. PRZESŁANIE DO ZGROMADZENIA SIÓSTR OD KRZYŻA NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSOWEGO Z OKAZJI STULECIA ICH ZAŁOŻENIA
Watykan, 25 marca 1997 r.
Drogie Siostry!
Z radością przesyłam serdeczne pozdrowienie i łączę się duchowo ze wszystkimi wami, Siostrami Zakonnymi od Krzyża Najświętszego Serca Jezusowego, które z głęboką wdzięcznością wobec Pana obchodzicie pierwsze stulecie założenia waszego instytutu. Zachęcam was zarazem, abyście z odnowionym duchem szły dalej obraną drogą, idąc śladami waszej założycielki, służebnicy Bożej Concepción Cabrera de Armida, która, czując się wezwana do uczestnictwa w odkupieńczej misji Jezusa Chrystusa, Kapłana i Ofiary, przez apostolat krzyża, stała się narzędziem wybranym przez Bożą Opatrzność do wzbudzenia w Kościele nowej rodziny zakonnej, żyjącej tą duchowością poprzez kapłaństwo chrzcielne.
W tym względzie wy, idąc za przykładem Conchity — tak bowiem nazywano w rodzinie służebnicę Bożą — i będąc posłuszne darom Ducha Świętego, powinnyście naśladować Jezusa w Jego posłusznej miłości do Ojca i w Jego pokornej miłości do ludzi, w czystości, świętości życia i ofierze, oraz ofiarowywać się, z Maryją i jak Maryja, za zbawienie wszystkich ludzi, a szczególnie za uświęcenie kapłanów.
Doskonałym wzorem tej przemiany i pójścia za Panem oraz całkowitego oddania się innym jest Dziewica Maryja. Ona była posłuszna słowu Bożemu i uczy nas wszystkich również posłuszeństwa wobec Jej Boskiego Syna Jezusa, który jest „drogą i prawdą, i życiem” (J 14, 6). Dlatego zachęcam was wszystkie, abyście były zawsze współpracownicami zbawczej misji Odkupiciela i wyrazem Jego miłosierdzia, czyniąc z osobistego oddania nieustanne świadectwo nieskończonej miłości Pana, który powołał was do służby bliźnim, a zwłaszcza kapłanom, poprzez ofiarę, którą składacie każdego dnia, w nieustannej adoracji Najświętszej Eucharystii, poprzez którą pragniecie zjednoczyć się z ofiarą krzyża, ponieważ jesteście gotowe objąć go aż do oddania własnego życia jako największego dowodu miłości (por. J 15, 13). Znajduje to wyraz w znaku, który nosicie na piersi, będącym wyrazem osobistego wyniszczenia Conchity, a który pomaga wam wołać wraz z nią: „Jezu, Zbawicielu ludzi, zbaw ich, zbaw ich!”, oraz odnawiać, tymi samymi słowami Jezusa, wasze oddanie Ojcu: „Za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie” (J 17, 19).
Adoracja eucharystyczna umacnia życie chrześcijańskie, a w sposób szczególny życie konsekrowane, ponieważ — jak naucza Katechizm Kościoła Katolickiego — „przez pogłębienie wiary w rzeczywistą obecność Chrystusa w Jego Eucharystii Kościół uświadomił sobie sens cichej adoracji Pana obecnego pod postaciami eucharystycznymi” (nr 1379). Istotnie, wierni chrześcijanie, odpowiadając na prośbę Pana: „Zostańcie tu i czuwajcie ze Mną” (Mt 26, 38), znajdują także w adoracji siłę, pociechę, mocną nadzieję i gorącą miłość, które płyną z tajemniczej i ukrytej, lecz rzeczywistej obecności Pana, który obiecał być z nami przez wszystkie dni aż do skończenia świata (por. Mt 28, 20).
Eucharystia jest pamiątką daru, jaki Ojciec uczynił ludziom ze swego Boskiego Syna. Dlatego Eucharystia sprawowana, przyjmowana, adorowana i przeżywana jest najdoskonalszym aktem miłości człowieka wobec Boga, jako odpowiedź na najwznioślejsze objawienie miłości Bożej. Zachęcam was zatem, abyście wytrwały w swoim życiu nieustannej adoracji, przedstawiając Jezusowi Chrystusowi radości i nadzieje, smutki i lęki ludzi naszych czasów (por. Gaudium et spes, 1). Dzięki Chrystusowi wszystko zostaje odkupione i odzyskuje nowe oblicze.
Zapraszam was również do czci i naśladowania świętego Józefa, wzoru ścisłego zjednoczenia z Jezusem i Maryją oraz nieustannego oddania woli i zamysłowi Ojca. Ze względu na jego szczególną współpracę w tajemnicy Wcielenia powierzam mu to stulecie, aby stało się czasem szczególnej łaski, przynoszącym obfite owoce duchowe i apostolskie dla waszego instytutu oraz dla wszystkich Dzieł Krzyża, które towarzyszą wam w tym radosnym święcie.
Z tymi gorącymi życzeniami oraz jako znak życzliwości Boga, miłującego Ojca ludzi, powierzam was również w sposób szczególny macierzyńskiej opiece Najświętszej Maryi Panny z Guadalupe, przed której wizerunkiem obchodzone jest to stulecie, a zarazem udzielam wam wszystkim upragnionego błogosławieństwa apostolskiego, które obejmuje także dobrodziejów i wszystkich uczestniczących w tej uroczystej jubileuszowej celebracji.
Watykan, 25 marca 1997 r.
JAN PAWEŁ PP. II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana