Jan Paweł II
PRZESŁANIE DO DYREKTORA GENERALNEGO SYNÓW OPATRZNOŚCI BOŻEJ (ORIONISTÓW)
Watykan, 07 października 1997 r.
Do Czcigodnego
Księdza Roberta Simionato
Dyrektora Generalnego Synów Opatrzności Bożej
1. „Chcemy ujrzeć Jezusa” (J 12, 21).
Tymi słowami pewna grupa Greków, pociągniętych urokiem Boskiego Mistrza, zwróciła się pewnego dnia do niektórych uczniów, wyrażając pragnienie spotkania Pana. Na przestrzeni wieków wiele innych osób, w każdym zakątku ziemi, nie przestawało wyrażać tego samego pragnienia, zbliżając się do mężczyzn i kobiet naznaczonych szczególną relacją z osobą Jezusa.
Wśród świadków Chrystusa naszego stulecia szczególne miejsce zajmuje Błogosławiony Alojzy Orione, Założyciel tej Rodziny zakonnej. Jego duchowy urok przyciągał wielu ludzi za jego życia i nadal wzbudza podziw oraz zainteresowanie. Tak oto wśród świeckich związanych z Małym Dziełem Opatrzności Bożej zrodziło się i umocniło pragnienie głębszego poznania błogosławionego Założyciela, aby wierniej iść jego śladami. W ten sposób powstał Orioński Ruch Świecki, którego celem jest umożliwienie różnym formom zrzeszeń świeckich, powstałych wokół instytucji Dzieła, przeżywania naśladowania Chrystusa poprzez dzielenie wraz z Synami Opatrzności Bożej oraz z Małymi Siostrami Misjonarkami Miłosierdzia charyzmatu oriońskiego.
2. Po pierwszych latach funkcjonowania Ruchu dostrzeżono potrzebę dokonania oceny przebytej drogi w perspektywie jego dalszego rozwoju. W tym celu zorganizowano niniejszy Kongres międzynarodowy, którego tematem jest motto św. Pawła: „Instaurare omnia in Christo”, wybrane przez Błogosławionego dla założonej przez niego Rodziny zakonnej. W ten sposób pragnie się dać świeckim możliwość pogłębienia znajomości charyzmatu oriońskiego, aby opracować swoistą „kartę komunii” oraz zaplanować kolejne cele zaangażowania i współodpowiedzialności w służbie nowej ewangelizacji, w perspektywie Wielkiego Jubileuszu Roku 2000.
Kierując moje pozdrowienie do uczestników spotkania, nie mogę nie przypomnieć im żarliwych słów Błogosławionego Orione: „Instaurare omnia in Christo! Odnowimy siebie i cały świat w Chrystusie, gdy będziemy żyć Jezusem Chrystusem, gdy naprawdę przemienimy się w Jezusa Chrystusa”. Było zatem jasnym przekonanie Założyciela, że duszą wszelkiej autentycznej odnowy jest nowość Chrystusa, który staje się obecny w poszczególnych osobach, w rodzinach, w strukturach społecznych oraz w relacjach między narodami. Jego pragnieniem było uczynić Chrystusa sercem świata i służyć Chrystusowi w każdym człowieku, zwłaszcza w ubogich. Aby właściwie urzeczywistnić tę intuicję, zamierzał on szerzej włączyć świeckich w działalność apostolską, wzywając ich do zestrojenia się z jego sercem bez granic, rozszerzonym przez miłość Chrystusa ukrzyżowanego. Pisał bowiem w 1935 roku z Buenos Aires do niektórych przyjaciół Dzieła: „Wszyscy wraz ze mną odczujecie z pewnością bardzo żywe pragnienie współdziałania, na miarę waszych możliwości, w tej odnowie życia chrześcijańskiego – w tym ‘instaurare omnia in Christo’ – od którego jednostka, rodzina i społeczeństwa mogą oczekiwać odnowy społecznej. Miejcie odwagę dobra!” (Luigi Orione, Lettere II, 291).
Świadomi tego projektu, już obecnego w sercu Błogosławionego Założyciela, odpowiedzialni za Rodzinę oriońską od kilku lat promują Ruch świeckich, który podczas niniejszego Kongresu zamierza się jeszcze bardziej określić i umocnić, aby – jak on sam lubił powtarzać – skutecznie współdziałać w „czynieniu dobra zawsze, dobra wszystkim, zła nigdy nikomu”.
3. Chętnie korzystam z tej znaczącej okazji, aby zachęcić Ciebie, Czcigodny Bracie w kapłaństwie oraz braci i siostry z Rodziny Bł. Orione, by byli „doświadczonymi przewodnikami życia duchowego, pielęgnującymi w świeckich «najcenniejszy talent: ducha»!” (Jan Paweł II,Vita consecrata, 55). Zachęcam również świeckich, którzy wybrali charyzmat orioński, żyjąc w świecie, aby byli gorliwi i ofiarni, wnosząc do Małego Dzieła Opatrzności Bożej „cenny wkład” swojej świeckości oraz właściwej im posługi. Orioński Ruch Świeckich przyczyni się w ten sposób do duchowego promieniowania Waszej Rodziny zakonnej poza granice samego Instytutu, pogłębiając jej rysy charyzmatyczne dla coraz skuteczniejszego urzeczywistniania jej szczególnej misji w Kościele i w świecie.
Szczególną myśl kieruję do członkiń Oriońskiego Instytutu Świeckiego któremu niedawno została udzielona aprobata kanoniczna jako Instytutowi życia konsekrowanego. Wiedząc, że w tych dniach odbywają one swoje Zgromadzenie Generalne w celu wyboru własnych władz, zachęcam ich do wiernego i radosnego przeżywania swojej konsekracji w świecie. Niech potrafią stawać się twórczyniami nowych syntez pomiędzy jak największym możliwym przylgnięciem do Boga i Jego woli, a jak największym możliwym uczestnictwem w radościach i nadziejach, lękach i cierpieniach braci, aby ukierunkować je ku projektowi zbawienia integralnego, objawionego przez Ojca w Chrystusie. Niech ich konsekrowana świeckość pomaga im spójnie przeżywać Ewangelię, w codziennym wysiłku urzeczywistniania – na wzór świadectwa i nauczania Błogosławionego Orione – pawłowego programu „Instaurare omnia in Christo”.
W tym celu wzywam opieki Maryi, „Matki i niebieskiej Założycielki” Małego Dzieła Opatrzności Bożej, oraz wstawiennictwa Błogosławionego Alojzego Orione. Jako zadatek łask niebieskich udzielam Tobie, członkom Ruchu Świeckich i Instytutu Świeckiego, a także wszystkim, którzy na różne sposoby należą do Rodziny oriońskiej, specjalnego Błogosławieństwa Apostolskiego.
Z Watykanu, 7 października 1997 r.
Jan Paweł II, Papież
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana