Jan Paweł II
PRZESŁANIE DO PRZEŁOŻONEJ GENERALNEJ ZGROMADZENIA SIÓSTR SŁUŻEBNIC NAWIEDZENIA Z OKAZJI KAPITUŁY GENERALNEJ
Watykan, 08 września 2002 r.
Do Czcigodnej Matki
s. M. Vincenzy Minet
Przełożonej Generalnej Zgromadzenia
Sióstr Służebnic Nawiedzenia
1. Z radością kieruję moje serdeczne pozdrowienie do Matki i do sióstr zgromadzonych w Villaggio San Francesco e Santa Croce w Acerno (Salerno) na IV Kapitule Generalnej, będącej czasem szczególnej łaski dla Zgromadzenia, które w tym roku obchodzi 25-lecie swego powstania. Niektóre z was należą do pierwotnego trzonu Instytutu i przeżywszy wydarzenia, które naznaczyły jego początki, noszą jeszcze głębiej w sercu „Magnificat” za to, czego dokonał Pan.
Ten hymn uwielbienia przekazują młodszym siostrom, aby całe Zgromadzenie — w każdej wspólnocie i we wszystkich swoich działaniach — mogło żyć i działać w tej wewnętrznej radości ducha, która charakteryzuje radosną tajemnicę nawiedzenia Maryi u starszej krewnej Elżbiety.
Z wielką radością łączę się we wspólnym dziękczynieniu Panu za otrzymane dobrodziejstwa. Równocześnie pragnę umocnić wasze pragnienie, by z proroczą odwagą patrzeć w przyszłość, aby lepiej rozumieć wyzwania i oczekiwania Kościoła oraz świata. Temu właśnie ma służyć obecne zgromadzenie kapitulne, którego temat brzmi: „Nasz charyzmat w świecie, który się zmienia”.
2. Wasz charyzmat ma swe korzenie w nadzwyczajnym misterium nawiedzenia Dziewicy u św. Elżbiety. Ku tej ewangelicznej scenie, niezwykle wymownej w swej prostocie, kieruje się uwaga każdej z was. Pragniecie zawsze się nią inspirować, zarówno gdy pracujecie wśród dzieci opuszczonych i niedożywionych, jak i wtedy, gdy służycie osobom starszym, chorym, w parafiach czy na terenach misyjnych.
Niewyczerpane są bowiem duchowe bogactwa płynące z tego wydarzenia Ewangelii św. Łukasza. Przykład Dziewicy domaga się nieustannego aktualizowania i łączenia z różnorodnymi wymaganiami historycznymi, geograficznymi i kulturowymi. W świecie, który się zmienia, charyzmat nie ulega zmianie, lecz potrzebuje — aby działać skutecznie i przynosić obfite owoce — tej „wyobraźni miłosierdzia”, o której mówiłem w Liście apostolskim Novo millennio ineunte(por. n. 50).
3. Być „Służebnicami Nawiedzenia” oznacza naśladować każdego dnia Najświętszą Maryję Pannę, która, przyjąwszy z wiarą zapowiedź Anioła, „wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do miasta Judy” (por. Łk 1,39), aby być blisko Elżbiety potrzebującej pomocy, ponieważ oczekiwała Jana Poprzednika. Stawać się bliźnim dla potrzebującego — oto przykazanie, które Chrystus dał każdemu uczniowi, a które wy przyjmujecie jako ideał i cel waszego istnienia oraz wspólnotowego działania.
Bóg objawia Maryi cudowną ciążę podeszłej wiekiem krewnej jako znak, że dla Niego nie ma nic niemożliwego. Także wam Pan nie przestał i nie przestanie wskazywać osób, którym możecie okazywać konkretną solidarność, aby w was i w nich wzrastały wiara oraz wdzięczność wobec Jego nieskończonego i wszechmocnego miłosierdzia.
Idźcie dalej, najdroższe, tą drogą, świadome, że w potrzebującym bliźnim czcicie i służycie samemu Chrystusowi. Troszczcie się ponadto o coraz pełniejszy wzrost ducha siostrzanej komunii. Wspólnota, w której króluje miłość Chrystusa, pracuje z radością i w harmonii, łatwiej pokonując przeszkody i trudności.
4. Najdroższe Siostry, bądźcie przede wszystkim ludźmi wiary i nieustannej modlitwy. Intymna komunia z Bogiem, którą „sprawia w nas Duch Święty, otwiera nas – przez Chrystusa i w Chrystusie – na kontemplację oblicza Ojca” (List apost.Novo millennio ineunte, 32). Czym byłby wasz Instytut bez tej duszy? Czym byłaby służba braciom bez niewidzialnego impulsu stałej modlitwy? Wszystko sprowadziłoby się do samej pomocy i działalności społecznej, tracąc swój proroczy wymiar świadectwa.
W tajemnicy Nawiedzenia kontemplacja i działanie ukazują się w harmonijnej syntezie. W codzienności posługi Maryi wobec Elżbiety odczuwa się klimat świętości — codziennego wypełniania woli Bożej w każdej okoliczności.
Życzę każdej z was, aby żyła i działała w każdej wspólnocie Instytutu w tym właśnie stylu, który tworzy środowisko sprzyjające świętości. We Włoszech, w Polsce, w Brazylii, na Filipinach, w Kenii i na Madagaskarze oraz wszędzie tam, dokąd zechce was wezwać Opatrzność, zachowujcie nienaruszony wasz charyzmat. Niech prowadzi was i wspiera Maryja, Dziewica Nawiedzenia: wraz z Nią wznosicie każdego dnia wasze „Magnificat” do Boga bogatego w miłosierdzie. Ja zaś nie przestanę pamiętać o was w modlitwie, z serca błogosławiąc wam, pracom Kapituły i całej waszej rodzinie zakonnej.
Watykan, 8 września 2002
JAN PAWEŁ II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana