Jan Paweł II
LIST DO PRZEŁOŻONEJ GENERALNEJ MISJONAREK MIŁOŚCI Z OKAZJI ICH VIII KAPITUŁY GENERALNEJ
Watykan, 03 lutego 2003 r.
Siostra M. Nìrmala Joshi
Przełożona Generalna
Misjonarek Miłości
Z wielką miłością w Panu Jezusie oraz z zapewnieniem o mojej modlitwie przesyłam pozdrowienia wam i wszystkim Misjonarkom Miłości z okazji waszej VIII Kapituły Generalnej. Jest to bowiem spotkanie szczególne, ponieważ członkinie z całego świata gromadzą się po raz pierwszy od śmierci waszej Założycielki, Matki Teresy.
Umocnione przykładem Matki w niesieniu pokoju i pocieszenia potrzebującym świata, jesteście wezwane, aby patrzeć w przyszłość, świadome znaczenia waszej odpowiedzi na ludzkie pragnienie chleba, miłości i opieki.
Kościół Chrystusa na ziemi głosi Ewangelię wszystkim, ale zwraca się do ubogich ze szczególną czułością i współczuciem. Czyni to, ponieważ wie, że „opcja na rzecz ubogich jest wpisana w samą dynamikę miłości przeżywanej według Chrystusa” (Vita consecrata, n. 82). Miłość chrześcijańska nie jest jedynie aktem dobroczynności, lecz także spotkaniem z samym Chrystusem w ubogich. Miłość Chrystusa jest więc miłością do ubogich. Dla osób konsekrowanych oznacza to wybór życia w ubóstwie i przyjęcie prostego i surowego stylu życia — zarówno w wymiarze osobistym, jak i wspólnotowym (por. tamże). W świecie tak często ogarniętym chciwością, Wasze życie, naznaczone ewangelicznym ubóstwem, skromne, a jednocześnie bogate, wymownie głosi, że Bóg jest prawdziwym bogactwem ludzkiego serca.
Ta prawda ma ogromne znaczenie wobec duchowych i materialnych trudności życia codziennego w każdym społeczeństwie, zarówno bogatym, jak i ubogim. Wasze radykalne świadectwo miłości Chrystusa przemawia z mocą zarówno do tych, którym służycie, jak i do tych, którzy poszukują głębszego sensu życia. Zachęcam was zatem, abyście wytrwale i wiernie żyły swoim charyzmatem służby najuboższym z ubogich, ponieważ czyniąc to, nadal będziecie czytelnym znakiem dla ludzi naszych czasów, zwłaszcza dla młodszych pokoleń, które żyją w sytuacjach nie tylko materialnego niedostatku, ale także duchowego zubożenia.
Gdy przystępujecie do VIII Kapituły Generalnej, przypominam wam o znaczeniu formacji permanentnej. Nabiera ona jeszcze większego znaczenia w instytutach takich jak wasz, które prowadzą swój apostolat w szerokim wachlarzu sytuacji społecznych i kulturowych. Inicjatywa, twórczość i gorliwość Misjonarek Miłości powinny zawsze pozostawać pod przewodnictwem pierwotnej inspiracji instytutu, która urzeczywistnia się w bardzo różnorodnych kontekstach.
Dobrze opracowany program formacji permanentnej, otwarty na słowo Boże i natchnienia Ducha, jest niezbędny, aby rozpoznawać Chrystusa i odpowiadać Mu w licznych i różnych sytuacjach, w których służycie ubogim. Podejmijcie zatem wysiłek, aby zapewnić wszystkim waszym członkiniom formację permanentną: w ten sposób ich konsekracja Panu stanie się głębsza, a ich miłość do Jezusa i do innych będzie wzrastać.
Drogie Siostry, gdy wasza Założycielka umarła, przypomniałem, że zawsze była wypełniona nieskończoną wewnętrzną mocą miłości Chrystusa. To pozwalało jej być Misjonarką Miłości zarówno z nazwy, jak i w rzeczywistości. Wsparta milczeniem kontemplacji, niestrudzenie przekazywała miłość Chrystusa tym, w których odnajdywała samego Chrystusa. Wy jesteście jej duchowymi dziedziczkami, jej umiłowanymi córkami. Idąc za jej przykładem, zostaniecie umocnione w waszym powołaniu do służenia Bogu w najuboższych z ubogich. Niech Najświętsza Maryja Panna, Matka Nadziei i Matka Ubogich, która zachęca nas, abyśmy czynili wszystko, co powie nam Jezus (por. J 2, 5), prowadzi was i inspiruje do rozeznawania, jak w najlepszy sposób odpowiadać miłością na cierpienia ludzkości. Na znak mojej duchowej jedności z wami oraz jako zadatek obfitych łask w Panu, z serca udzielam członkiniom Kapituły i wszystkim Misjonarkom Miłości mojego Błogosławieństwa Apostolskiego.
Watykan, dnia 3 lutego 2003 roku
JAN PAWEŁ II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana