Jan Paweł II
PRZESŁANIE DO OJCA BERNARDA D’ONORIO, OPATA MONTE CASSINO Z OKAZJI
LX ROCZNICY ZNISZCZENIA I ODBUDOWY OPACTWA ORAZ XL ROCZNICY PROKLAMOWANIA ŚWIĘTEGO BENEDYKTA PATRONEM EUROPY
Watykan, 15 lutego 2004 r.
Do Czcigodnego Brata
O. Bernarda D’Onorio, O.S.B.
Opata Monte Cassino
Minęło sześćdziesiąt lat od wydarzeń wojennych, które dramatycznie naznaczyły historię Monte Cassino i jego okolic, lecz ich echo pozostaje wciąż obecne i żywe w sercach oraz w losach wielu osób i rodzin tej starożytnej i znamienitej Ziemi. Dnia 15 lutego 1944 roku straszliwe bombardowanie zrównało z ziemią Opactwo; miesiąc później, 15 marca, została ugodzona także miejscowość Cassino. Wreszcie jednak 18 maja ustały walki i w regionie rozpoczęło się nowe życie.
Jestem wdzięczny, drogi Ojcze Opacie, że poinformował mnie Ojciec o obchodach, które wspólnota diecezjalna i miejska, skupiona wokół czcigodnego grobu św. Benedykta, przygotowuje, powracając myślą do tamtych miesięcy cierpienia i bólu, ale także nadziei i solidarności. Korzystam chętnie z tej sposobności, aby skierować do wszystkich moje serdeczne pozdrowienie, wraz z zapewnieniem o duchowej bliskości, umocnionej stałym wspomnieniem wizyt, jakie miałem możliwość złożyć w Opactwie i na pobliskim cmentarzu polskim.
Gdy wspomina się żałobę i zniszczenia, łączę się w modlitwie z tymi, którzy odnawiają chrześcijańskie modlitewne wspomnienie wszystkich ofiar. Myśl biegnie także, w tej chwili, do wszystkich, którzy wnieśli swój wkład w sprawę sprawiedliwości i pokoju. Pragnę w szczególności skierować spojrzenie na Opactwo Monte Cassino, prawdziwy skarbiec cennego dziedzictwa duchowości, kultury i sztuki. Fakt, że starożytne Opactwo zostało zrównane z ziemią przez wojnę, a następnie doskonale odbudowane, staje się dla nas, wierzących, wezwaniem do nadziei i skłania nas do dostrzeżenia w tej historii niemal symbolu zwycięstwa Chrystusa nad złem oraz możliwości, jaką człowiek posiada — mocą wiary w Boga i braterskiej miłości — aby przezwyciężać najostrzejsze konflikty i sprawić, by zatriumfowało dobro, sprawiedliwość i zgoda.
Druga wojna światowa była otchłanią przemocy, zniszczenia i śmierci, jakiej wcześniej nigdy nie znano (por. Orędzie na XXXVII Światowy Dzień Pokoju, 1 stycznia 2004, n. 5). Dzieje Monte Cassino zasługują na to, by je upamiętniać i ukazywać jako przestrogę do refleksji oraz wezwanie dla wszystkich do poczucia odpowiedzialności. Nowe pokolenia włoskie i europejskie, na szczęście dla nich, nie doświadczyły bezpośrednio wojny. Znają jednak dramaty, jakie wojny powodują, ze względu na ofiary, które liczne konflikty wciąż przynoszą w różnych częściach świata. Młodzi są nadzieją ludzkości: muszą zatem móc wzrastać w klimacie stałej i konkretnej edukacji do pokoju. Konieczne jest, aby z historii przyswoili sobie fundamentalną lekcję życia i solidarnego współistnienia: prawo siły niszczy, natomiast siła prawa buduje.
Taką myśl powierzam do rozważenia przez wszystkich uczestników tych upamiętniających uroczystości. Jestem wśród nich duchowo obecny poprzez szczególną modlitwę do św. Benedykta, który właśnie czterdzieści lat temu został ogłoszony Patronem Europy. Przyzywam także świętych Cyryla i Metodego, współpatronów Kontynentu, których święto obchodziliśmy wczoraj, a nade wszystko Dziewicę Maryję, Królową pokoju. Niech rodzina narodów podejmie odnowione i wspólne zaangażowanie na rzecz pokoju w sprawiedliwości.
Tobie, czcigodny Bracie, Czcigodnym Mnichom, Władzom cywilnym i wojskowym oraz całej ludności z serca udzielam wyproszonego Apostolskiego Błogosławieństwa.
Watykan, 15 lutego 2004 r.
JAN PAWEŁ II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana