Jan Paweł II
«HAEC MULIER». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ KLARZE BOSATTA
Rzym, 21 kwietnia 1991 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Niewiasta dzielna”, przepasana mocą Bożą, której lampa nie gaśnie w nocy. Bóg wspiera ją światłem swego oblicza: dlatego się nie zachwieje (por. Prz 31, 17-18; Ps 45 [46], 6).
Czcigodna Służebnica Boża Klara Bosatta była pierwszym owocem świętości rodziny zakonnej założonej przez błogosławionego Alojzego Guanellę i jest uważana za jedną z lamp rozlewających światło Boga pośród ludu chrześcijańskiego. Obecność takich osób w Kościele potwierdza, że Bóg nigdy nie opuszcza rodzaju ludzkiego, lecz przeciwnie — nieustannie się o niego troszczy i w widzialny sposób wspomaga go przez świętych, których wciąż wzbudza.
Siostra Klara, nosząca w świecie imię Dina, ze Zgromadzenia Córek Maryi Matki Bożej Opatrzności, urodziła się w miejscowości Pianello Lario, na terenie diecezji Como, dnia 27 maja 1858 roku. W wieku trzech lat straciła ojca. Wzrastała otoczona troskliwą opieką matki, a zwłaszcza starszej siostry Marceliny, która później wraz z Alojzym Guanellą założyła Instytut Córek Maryi Matki Bożej Opatrzności. W wieku czternastu lat została przyjęta do kolegium sióstr kanosjanek w Gravedonie, gdzie przez sześć lat przebywała zarówno jako wychowanka, jak i pomoc domowa, ponieważ nie mogła opłacić kosztów utrzymania i wyżywienia. Dzięki swoim cnotom i gotowości do pracy zyskała tam szacunek i życzliwość wszystkich.
Pragnęła wstąpić do kanosjanek, jednak z różnych powodów nie została przyjęta do ich zgromadzenia. Powróciła więc do rodzinnej miejscowości, gdzie posłuszna spowiednikowi została przyjęta wraz z siostrą Marceliną do Hospicjum Najświętszego Serca, aby służyć osobom starszym oraz dziewczętom osieroconym przez rodziców. Tam dnia 27 czerwca 1877 roku wraz z siostrą Marceliną i dwiema innymi młodymi kobietami poświęciła się Bogu przez złożenie ślubów zakonnych.
W Hospicjum Najświętszego Serca Czcigodna Służebnica Boża z niezwykłym zapałem pełniła powierzone jej obowiązki jako administratorka, pielęgniarka, nauczycielka, wychowawczyni oraz zastępczyni przełożonej. Dla wszystkich była wzorem niezwykłej pracowitości, oddania, wierności regule oraz wytrwałej i gorliwej modlitwy. Równocześnie prowadziła działalność apostolską w parafii, troszcząc się o formację Córek Maryi Matki Bożej Opatrzności, nauczanie katechizmu, opiekę nad dziećmi z oratorium oraz odwiedzanie chorych. Wszystko to czyniła mimo słabego i kruchego zdrowia.
W roku 1885 wraz z innymi siostrami została wysłana do Ardenna, aby rozpocząć nowe dzieło miłosierdzia pośród licznych trudności i cierpień, które jeszcze bardziej pogorszyły jej stan zdrowia. W maju 1886 roku została przeniesiona do Como jako pierwsza przełożona powstającego Domu Bożej Opatrzności, który później stał się domem macierzystym wszystkich dzieł guanelliańskich. Tam wyniszczyła swoje młode życie w nieustannej pracy, oddaniu i skrajnym ubóstwie, znosząc także wewnętrzne cierpienia i doświadczenia mistyczne, które przyjęła w pełnym zjednoczeniu z wolą Bożą i których nie ujawniła nikomu poza swoim ojcem duchownym, błogosławionym Guanellą. Przeniesiona do rodzinnego Pianello Lario, zmarła dnia 20 kwietnia 1887 roku, znosząc ciężkie cierpienia ciała i ducha w zjednoczeniu z Chrystusem ukrzyżowanym i Najświętszą Maryją Panną Bolesną.
Ponieważ utrzymywała się opinia jej świętości, w Kurii diecezjalnej w Como rozpoczęto w roku 1912 sprawę kanonizacyjną. Po przeprowadzeniu wymaganych procesów kanonicznych zgodnie z przepisami prawa zbadano i potwierdzono jej cnoty. Dlatego dnia 1 września 1988 roku ogłosiliśmy dekret uznający, że Klara Bosatta praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane. Tymczasem w Kurii w Como przeprowadzono w latach 1950-1951 proces kanoniczny dotyczący domniemanego cudownego uzdrowienia przypisywanego wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej, które dokonało się w roku 1946. Po zbadaniu sprawy dnia 22 stycznia 1991 roku zezwoliliśmy na promulgację dekretu o cudzie.
Postanowiliśmy wreszcie, aby obrzęd beatyfikacji odbył się dnia 21 kwietnia następnego roku.
Tego dnia podczas liturgii wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Bruno Foresti, biskupa Brescii, Alberta Houssiau, biskupa Liège, oraz Alessandra Maggiolini, biskupa Como, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodne Służebnice Boże Annunciata Asteria Cocchetti, Maria Teresa Joanna Haze oraz Klara Dina Bosatta nosiły tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich wspomnienie co roku: Annunciaty Asterii Cocchetti — 23 marca, Marii Teresy Joanny Haze — 7 stycznia oraz Klary Diny Bosatty — 20 kwietnia, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Ta pokorna córka Kościoła, wiernie wypełniając codzienne i zwyczajne obowiązki, osiągnęła niezwykłą świętość. Może ona ukazywać wszystkim wiernym, którzy również dziś przechodzą przez burze i życiowe doświadczenia, jaką drogą należy iść, aby łatwiej i pewniej dojść do celu. Napełnia nas więc wielki podziw i pociecha, ponieważ wszystkim dana jest możliwość osiągnięcia niemałej doskonałości i obfitości zasług przez pełnienie prostych czynów z miłości ku Bogu.
To zaś, co postanowiliśmy, chcemy, aby zachowało moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 21 kwietnia 1991 roku, w trzynastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS SODANO, arcybiskup
substytut Sekretariatu Stanu
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana