Jan Paweł II
ŚW. SERGIUSZ Z RADONEŻA. ROZWAŻANIE PRZED MODLITWĄ ANIOŁ PAŃSKI
Rzym, 04 października1992 r.
W tych dniach rosyjska Cerkiew prawosławna obchodzi 600-lecie śmierci św. Sergiusza z Radoneża, uważanego za wielkiego mistrza życia monastycznego w Rosji i jej opiekuna. Przyczynił się on nie tylko do rozwoju zakonów oraz do rozkwitu świętości w życiu monastycznym, lecz stał się również głosicielem wartości chrześcijańskich w kraju, któremu zagrażały wówczas konflikty wewnętrzne i niebezpieczeństwa z zewnątrz.
Uczestniczymy w radości tego umiłowanego Kościoła, czczącego pamięć wielkiego świętego, który odegrał ważną rolę w jego dziejach. Urodzony ok. r. 1314 św. Sergiusz w wieku dwudziestu lat, natchniony przykładem świętych ojców pustyni, zapragnął życia w samotności i schronił się w puszczy niedaleko Radoneża. Dzięki długim godzinom poświęconym modlitwie, zwycięstwom odnoszonym w duchowych zmaganiach, jak również surowości życia zdobył głęboką dojrzałość duchową. Wieść o tym rozeszła się wkrótce wśród okolicznych ludzi, którzy z różnych stron podążali do niego, by prowadzić życie monastyczne w duchu całkowitej rezygnacji z dóbr materialnych, naśladując przykład Chrystusa, który będąc bogatym stał się ubogim, aby ubóstwem swoim wszystkich ubogacić (por. 2 Kor 8,9).
Św. Sergiusz podobnie jak św. Franciszek z Asyżu, do którego wielu hagiografów go porównywało i którego pamięć dzisiaj czcimy, ze wszystkich sił służył nie tylko Kościołowi, ale również społeczeństwu, przeciwstawiając się egoizmowi i partykularyzmom oraz szerząc pokój i miłość Chrystusa.
Doczesne szczątki św. Sergiusza są czczone w cerkwi Trójcy Przenajświętszej, w miejscu, skąd rozpoczęła się jego droga wiary. Od wieków miejsce to było i wciąż jest ważnym ośrodkiem duchowości rosyjskiej. W ostatnich dziesięcioleciach znaczenie tego ośrodka wzrosło dzięki obecności seminarium i wydziału teologicznego rosyjskiej Cerkwi prawosławnej.
Módlmy się, aby wszyscy chrześcijanie w Rosji, bracia w Chrystusie, również za wstawiennictwem św. Sergiusza mogli przyczyniać się do postępu duchowego społeczeństwa, w którym winni dawać świadectwo Ewangelii zbawienia.
Drodzy bracia i siostry! Październik jest miesiącem poświęconym Matce Bożej Różańcowej. Stanowi zatem okazję do wzmożenia tej prostej i głębokiej praktyki religijnej, która umożliwia nam codzienną kontemplację głównych tajemnic naszego zbawienia.
Zachęcam wszystkich wiernych do gorliwego i ufnego odmawiania Różańca, szczególnie w intencji drogiej ludności Bośni i Hercegowiny, gdzie niestety panuje jeszcze przemoc i wojna. Módlmy się usilnie i wytrwale, aby Matka Boża w niebie, Matka pokoju, wyprosiła dar zgody i pokoju dla tych naszych braci i sióstr, tak długo i ciężko doświadczanych.
Za: Jan Paweł II, Dzieła zebrane, t.15, Modlitwy i rozważania, cz. I Niedzielna modlitwa maryjna 1978-1992, Kraków 2009, s.802
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana