WTOREK – 21 kwietnia 2026
Wieczorem 20 kwietnia przybyli do klasztoru w Zwoli Bracia Kapitularni, którzy wezmą udział w XII Kapitule Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej. Przed otwarciem obrad Kapituły Bracia przeżywali we wtorek dzień skupienia, któremu przewodniczył prowincjał Dominikanów o. Łukasz Wiśniewski OP.
W konferencji porannej o. Łukasz przedstawił temat „Misja”. Zmartwychwstały Chrystus posyła uczniów zamkniętych w Wieczerniku z obawy przed represjami. Przemienia ich we wspólnotę odważnych świadków Zmartwychwstałego. My, jako Kościół jesteśmy jak ci uczniowie w Wieczerniku – zalęknieni, pełni obaw. Ale i do nas przychodzi Jezus, mówi do nas „pokój wam” i obdarza odwagą posyłając nas na misje:
Misja „ad intra”, do wewnątrz Kościoła – jesteśmy posłani do Kościoła z naszym karmelitańskim charyzmatem. Kościół oczekuje od nas wierności temu charyzmatowi poprzez głoszenie w jego duchu Słowa Bożego, umacnianie wiary wierzących, „podlewanie kwiatów wiary” wodą żywą. Kościół bardzo potrzebuje pożywienia pochodzącego z tradycji Karmelu.
Misja słuchania – sakrament pojednania, duszpasterstwo indywidualne. Jako wspólnota klasztorna dajemy świadectwo żywej wiary (zwłaszcza w parafiach). Ludzie potrzebują naszej modlitwy i wynikającej z niej zdolności do słuchania i wspierania poprzez np. kierownictwo duchowe osób przychodzących do nas z nadzieją na umocnienie i podtrzymanie żywej wiary.
Misja wobec oddalających się od Kościoła i obojętniejących na wiarę oraz tych na marginesie Kościoła (obraz uczniów idących do Emaus). Ludzie porzucają wiarę, obojętnieją i my powinniśmy wobec tej sytuacji zadawać sobie pytanie „co robimy nie tak”, że ludzie żyjący wiarą, słuchający tego co głosimy i co im przekazujemy naszym życiem odchodzą od Kościoła. Jezus idzie z uczniami, słucha ich rozczarowania. My tak samo winniśmy towarzyszyć i słuchać uważnie, a dopiero potem rozmawiać.
Misja „ad gentes” – posłanie do tych stron świata, gdzie jeszcze Dobra nowina nie miała szans dotrzeć.
Ważne są tu dwa rodzaje „adekwatności”: adekwatność naszej misji „ad gentes” wedle naszego charyzmatu, żyjąc pełnią naszej duchowości i adekwatność wobec miejscowych ludzi i miejscowej rzeczywistości.
W samo południe Bracia zgromadzili się powtórnie w chórze zakonnym, by pod przewodnictwem o. Łukasza sprawować Najświętszą Ofiarę Eucharystii. Podczas homilii główny Celebrans komentował scenę męczeństwa św. Szczepana, który „patrzył w górę” składając ofiarę swoje życia w imię Boga.
Ważny jest w naszym życiu wymiar ludzki ale i wymiar duchowy, Boży. Jesteśmy ludźmi Bożymi patrzącymi przede wszystkim w górę, zapatrzonymi przede wszystkim w Boże oblicze. Z postacią św. Szczepana związana jest ściśle osoba Szawła (Pawła), który po swoim nawróceniu głosił, że „moc w słabości się doskonali”. My też mamy być nawróceni i nawracający się. Wiemy dobrze czym jest upadek ale również czym jest powstawanie.
W godzinach popołudniowych O. Łukasz Wiśniewski OP wygłosił drugą konferencję, w której poruszył temat bycia przełożonym. Po krótce omówił „10 przykazań” bycia przełożonym:
-Bądź sługą jedności a nie podziału. Unikać polaryzacji, która jest powszechna… Zarówno całe społeczeństwa, jak i globalnie, międzynarodowo, a to przekłada się na rzeczywistość w Kościele… Problem jedności: Kościół, który może być wzorcem dla jedności w społeczeństwach, zaczyn pojednanego świata. Znak jedności w świecie… Jedność całego rodzaju ludzkiego… Mieć w sobie szeroką wyobraźnię jednoczącą wspólnoty… Budować przestrzenie komunikacji między braćmi… Udrożnianie komunikacji poprzez kapituły, dzielenie się…
-Promuj ideały życia zakonnego według charyzmatu. Wzrastają wymagania administracyjne, co jest ciężarem, który trzeba podejmować… i jest tego coraz więcej. Ważna jest struktura klasztoru, zarządzanie. Struktura jest nośnikiem charyzmatu. Przełożony to nie tylko administrator. Pierwszy promotor powołania tych, którzy są mu powierzeni.
-Wyznaczaj cele a nie tylko rozwiązuj problemy. Posługa miłosierdzia wobec braci… Nie tylko do defensywy, ale też do ofensywy. Pozytywne wyznaczanie celów przy pomocy braci…
-Dbaj o wysłuchanie wszystkich i o to by wszyscy mogli partycypować w życiu wspólnoty. Każdy z braci otrzymał dary Ducha św., dlatego każdego brata należy wysłuchać. Różne traktowanie wszystkich braci. Jak się czują wobec przełożonego najsłabsi bracia, czy czują się bezpieczni.
-Oddramatyzuj napięcia sytuacji. Przełożony jest zbiornikiem emocji braci. Zachować spokój i nie podejmować pochopnych decyzji pod wpływem emocji, zdenerwowania. Z błahostki na korytarzu stała się wielka afera…
-Miej odwagę bycia przełożonym. Czasem trzeba doprowadzić do konfrontacji z jakimś bratem (nie bój się tego)… Podejmuj decyzje, nie zwlekaj z tym. Z miłością troszcz się o dyscyplinę zakonną. Zrób pierwszy krok jako miłosierny ojciec do dziecka jeśli trzeba…
-Miej zaufanie do braci zwłaszcza tym, którym coś powierzasz, bez nadmiernej kontroli… Nie rób wszystkiego sam, deleguj do zadań, bo przez to uczysz współodpowiedzialności za dobro wspólne…
-Troszcz się o pokój sumienia i wewnętrzną wolność. Funkcja przełożonego mnie nie definiuje. Moje poczucie wartości jest ulokowane gdzie indziej a nie w byciu przełożonym… Przełożony zawsze będzie krytykowany, ale mam być w pełni wolnym od poczucia winy czy zawodu…
-Pamiętaj o odpoczynku, troska o siebie jest jednocześnie troską o braci… Zmęczony przełożony będzie miał zmęczonych współbraci… Ma być zdrowy i wypoczęty…
-Pamiętaj, że jesteś sługą łaski… Pan Bóg mnie do tego wybrał. Ufam, że On będzie dopełniał moje braki i nie pozwoli, żeby z powodu moich decyzji ktoś został skrzywdzony…
ŚRODA – 22 kwietnia 2026
Środa, 22 kwietnia, to pierwszy dzień XII Kapituły Prowincjalnej Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych. Rozpoczął się on modlitwą brewiarzową (Godzina czytań, Jutrznia, Tercja) oraz sprawowaniem Najświętszej Ofiary Eucharystii. Msza święta pod przewodnictwem Ojca Prowincjała Łukasza Kansego sprawowana była według formularza o Duchu Świętym.
Podczas homilii o. Prowincjał Łukasz pytał „po co kolejna Kapituła?”. Wiele osób pyta „kiedy macie wybory?”, bo Kapituła postrzegana jest jako tylko wybory… Odpowiadam wtedy „nie, mamy Kapitułę” w której jest także ważny punkt jakim są wybory. Wybieramy zarząd Prowincji, przeorów, socjusza na Kapitułę generalną… Ale te wybory zajmują najmniej czasu na Kapitule.
Drugie zadanie Kapituły to dziękczynienie Panu Bogu za to, co uczynił dla nas podczas minionego trzechlecia (między innymi temu służą sprawozdania, które przedstawiane są na każdej Kapitule: te ogólnoprowincjalne, jak również z poszczególnych klasztorów Prowincji. Dzielimy się dobrem, które było udziałem nas wszystkich. Wydobywamy to i chcemy Bogu za to dziękować.
Jest też miejsce na przeproszenie, uznanie błędów, które się popełniło. Wychodzimy w refleksjach kapitulnych do przodu i pytamy się „co dalej?”. Pytamy się o wolę Bożą. I w Ewangelii dzisiejszej jest użyte cztery razy słowo „wola” (Jezus mówi: „Przyszedłem nie po to, żeby pełnić moją wolę, ale wolę Tego, który mnie posłał…”). Pytanie: „do czego, do kogo, po co my jesteśmy posłani?”. Odpowiedzi na te pytania mamy poszukać w trakcie tej Kapituły. To wszystko wymaga czasu, cierpliwości i pokory.
Celem Kapituły jest też wzmacnianie więzi braterskich. Jest nas tu razem 23 przez dziewięć dni: wspólnie sprawujemy Eucharystię, modlimy się Liturgią Godzin i wspólną modlitwą myślną, spożywamy wspólnie posiłki, jesteśmy razem na rekreacji. Rozmawiamy o sprawach istotnych dla naszego życia. Ważne żebyśmy potrafili to dostrzec, bo to jest wielka łaska. Zechciejmy to dobrze wykorzystać i wspólnie przeżyć. Niech nam w tym pomaga hasło obecnej Kapituły: „nadzieja osiąga tyle, ile oczekuje” (La esperanza tanto alcanza canto espera – św. Jan od Krzyża).
O godzinie 9.15 Bracia kapitularni zebrali się w Sali plenarnej. Ojciec Prowincjał Łukasz rozpoczął sesję pierwszą obecnej Kapituły Prowincjalnej modlitwą o Ducha Świętego. Została odczytana lista obecności 23 uczestników Kapituły, po czym Ojciec Prowincjał oficjalnie otworzył XII Kapitułę Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych. Dokonano wyboru sekretarza Kapituły (o. Gabriel Wójcicki) oraz sekretarza medialnego (o. Grzegorz A. Malec). Przedyskutowano i przyjęto terminarz poszczególnych sesji Kapituły, po czym nastąpiły bloki sprawozdań za mijające trzechlecie. Ojciec Prowincjał zaprezentował bardzo obszerne i szczegółowe „Sprawozdanie o stanie Prowincji w trzechleciu 2023-2026”.
Natomiast na sesji popołudniowej sprawozdanie o stanie ekonomicznym Prowincji za lata 2023-2026 przedstawił Kapitule o. Jakub Kamiński, ekonom prowincjalny.
O. Piotr Frosztęga, wikariusz regionalny w Białorusi przedstawił „Sprawozdanie z działalności wikariatu w Białorusi za triennium 2023 – 2026”. Bracia dyskutowali na niektóre tematy zawarte w przedstawionych sprawozdaniach.
Po zakończeniu obrad udaliśmy się na modlitwę myślną, nieszpory oraz kompletę, zamykając kolacją i rekreacją ten pierwszy dzień naszego Zgromadzenia Kapitulnego.
CZWARTEK – 23 kwietnia 2026
Drugi dzień obrad naszej Kapituły Prowincjalnej rozpoczęliśmy modlitwami brewiarzowymi oraz Eucharystią. Mszy świętej koncelebrowanej przez kapitularnych przewodniczył wikariusz prowincjalny, o. Wojciech Ciak, który dziś, w uroczystość świętego Wojciecha świętuje swoje imieniny. Formularz Mszy świętej był o Duchu Świętym. W homilii o. Wojciech mówił przede wszystkim o życiu i męczeństwie swojego świętego Patrona oraz jego niezwykle ważnej roli w ówczesnym świecie, a także o jego wielkim znaczeniu dla naszej Ojczyzny – Polski.
Punktualnie o godzinie 9.15 bracia kapitularni zebrali się w sali plenarnej, by wziąć udział w trzeciej sesji Kapituły. Pierwszym punktem tej sesji było odczytanie przez sekretarza, o. Gabriela Wójcickiego protokołu z dnia wczorajszego (pierwsza i druga sesja Kapituły).
Następnie przedstawione zostały krótkie relacje ze wszystkich wspólnot naszej Prowincji. Kolejno zabierali głos: o. Sergiusz Niziński (Poznań), o. Krzysztof Piskorz (Wrocław), o. Krzysztof Wesołowski (Łódź), o. Zbigniew Kolka (Zamarte), o. Michał Żelechowski (Warszawa-Racławicka), o. Tomasz Rydzewski (Drzewina), o. Marian Stankiewicz (Gorzędziej), Sopot (odczytał o. Michał Żelechowski), Korona (o. Robert Marciniak), o. Mirosław Zięba (Usole), o. Roman Hernoga (Zwola), br. Arunas Juodinis (Kowno), o. Szczepan Maciaszek (Warszawa-Solec).
Po krótkiej przerwie Ojciec Prowincjał Łukasz zarządził przeprowadzenie głosowania w celu wyboru nowego przełożonego prowincjalnego. O. Marian Stankiewicz odczytał odpowiednie punkty z naszych przepisów zakonnych dotyczące tegoż wyboru. W głosowaniu na prowincjała głos bierny posiadało trzech kandydatów wyłonionych w konsultacji wstępnej.
Przystąpiono do oddawania głosów, w którym został ponownie wybrany na ten urząd o. Łukasz Kansy.
Została zarządzona przerwa aż do momentu otrzymania zatwierdzenia tego wyboru od Ojca Generała, który został o tym powiadomiony w odpowiedni sposób.
Po półgodzinnej przerwie Bracia kapitularni udali się chóru zakonnego, gdzie odbyła się konfirmacja o. Łukasza na urzędzie prowincjała oraz złożone zostało przez niego wyznanie wiary i przysięga wierności.
Następnie odśpiewano radosne Te Deum laudamus oraz złożono „homagium” wobec nowego Prowincjała naszej Prowincji.
Ojciec Prowincjał wygłosił krótką mowę, w której wyjawił motyw faktu przyjęcia tego trudnego dla niego obowiązku przytaczając jedną z sentencji św. Jana od Krzyża, jaką wylosował w grudniu ubiegłego roku podczas rekolekcji prowadzonych przez niego w Warszawie: „Cóż ci pomoże, że dajesz Bogu tę rzecz, gdy On innej żąda od Ciebie. Poznaj czego Bóg żąda od ciebie i spełnij to, a przez to lepiej zadowolisz swoje serce niż czyniąc to, co sam pragniesz”.
O. Łukasz Kansy urodził się 19 czerwca 1959 r. w Opolu. Ukończył Technikum elektroniczne. Po trzyletniej pracy w Zawodowej Straży Pożarnej wstąpił w 1984 r. do nowicjatu karmelitów bosych w Czernej. W 1985 złożył pierwsze śluby zakonne. Studia filozoficzne odbył w Poznaniu, natomiast teologiczne w Rzymie, w Międzynarodowym Kolegium Teologicznym Św. Jana od Krzyża. Profesję wieczystą złożył w 1990 roku. Wyświęcony na kapłana w Rzymie 25 maja 1991 r. z rąk papieża św. Jana Pawła II. Uzyskał tytuł licencjata z Teologii duchowości na Papieskim Wydziale Teologicznym w „Teresianum” Rzymie.
Po powrocie do Polski został mianowany socjuszem magistra kleryków w studentacie w Krakowie, a następnie magistrem nowicjuszy w nowoutworzonej Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych. W lutym 1996 roku został przełożonym Eremickiego Domu Modlitwy, w którym przebywał nieprzerwanie aż do 2014 roku. Dnia 08 maja 2014 roku został wybrany na Prowincjała Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych. Urząd ten pełnił przez jeden rok, ponieważ na Kapitule Generalnej w Awili, w 2015 roku został wybrany na definitora generalnego Zakonu. Przez sześć lat przebywał w Domu Generalnym w Rzymie, pełniąc jednocześnie funkcję przełożonego wspólnoty tegoż domu. Po skończonym mandacie definitora generalnego i po pewnym czasie pobytu w Hiszpanii powrócił do Polski i był konwentualnym klasztoru eremickiego w Drzewinie. W czasie Kapituły Prowincjalnej w roku 2023 został kolejny raz wybrany na Prowincjała (czyli tak naprawdę po raz trzeci).
PIĄTEK – 24 kwietnia 2026
Piątek to trzeci dzień trwania naszej Kapituły Prowincjalnej. Jak zwykle rano spotkaliśmy się na modlitwach brewiarzowych oraz na Mszy świętej, której tym razem przewodniczył nasz powtórnie wybrany Prowincjał, o. Łukasz Kansy.
W homilii Ojciec Prowincjał mówił: „Szaweł prześladował zwolenników tej drogi”. Tej drogi. Tak nazywano chrześcijan na początku. Uczniowie Jezusa to ci, którzy idą drogą. Tak nazywano rodzący się Kościół. Uwierzyć w Jezusa to znaczyło wejść na tę drogę, na określoną nową drogą. Zresztą sam Jezus mówi, że On jest Drogą. Drogą, Prawdą i życiem. Chodziło o to, by dokonać nawrócenia z drogi, którą się szło do tej pory, a wkroczyć na nową drogę, którą proponuje Jezus. Zawrócenie, zmiana życia. I ta nowa droga polegała na tym, że rozpoczynało się życie według tej dobrej nowiny Ewangelii.
No i drugi element esencjalny to życie w komunii z Chrystusem. Patrzenie na Niego i kształtowanie swojego życia na Jego wzór. Możemy powiedzieć konkretnie na czym to polegało. Dla wierzących wtedy, i na pewno też dzisiaj, wiara w Jezusa to wejście na drogę. Ten ruch, sama droga, bo droga sama może być, ale chodzi o to, żeby na nią wejść i nią iść. Więc chodzi o to, żeby nie było to coś statycznego, ale dynamicznego. I też nie chodzi o to, by się co odbyło raz na zawsze, że się wchodzi i się przebywa już cały czas.
Tą drogą się idzie przez całe swoje życie. To jest proces ciągłego pogłębiania. Droga to pójście do innych, tak jak mówi Pan Jezus do Ananiasza: „on (Szaweł zaniesie imię moje do pogan, królów i aż po krańce świata”. To także jest wezwanie do tych, którzy weszli na drogę, by głosić Ewangelię innym. Nie można siedzieć gdzie i być zadowolonym, że się uwierzyło. To ma być dynamizm, ruch…
Po drugie możemy powiedzieć, że to jest pewien kierunek i cel życia, życia wiecznego. Jest to wybieranie takich środków, które nas do tego celu prowadzą. Wiąże się to z odrzucaniem środków, sposobów życia, które nas od tego celu odwracają… Pan Jezus powiedział „kto spożywa moje ciało i moją krew ma w sobie życie wieczne”. Potrzebujemy tego pokarmu, jak potrzebujemy jeść, by iść tą drogą.
Chodzi o to, by nie tylko fizycznie spożywać, ale odpowiednie przyjmowanie Jezusa w modlitwie, słuchaniu Słowa Bożego. To jest nam niezbędne, aby dojść do celu naszego życia. Znamy kierunek i wybieramy takie środki, które nas do tego doprowadzą. I trzeci taki element to więź w relacjach, bo się nie idzie po tej drodze samemu, idzie się przede wszystkim z Jezusem, ale idzie się z innymi. Szaweł dochodzi do wiary przy pomocy innych, nie dochodzi do tej sam. My także dochodzimy do tego z pomocą innych braci i sióstr.
I jeszcze jeden element na tej drodze to wymaganie. Ta droga nie jest łatwa, jest trudna. Pan Jezus mówi do Ananiasza (chodzi o Szawła): „ukażę mu jak będzie musiał wiele wycierpieć dla mego Imienia”. Wejście na drogę wiąże się z trudem, krzyżem, zmaganiem… Zwolennicy tej drogi przeżywają życie w jakiś określony sposób. To nie jest nic statycznego. Karmel bardzo dobrze się wpisuje w takie rozumienie uczniów Jezusa. Nasi rodzice św. Teresa od Jezusa i św. Jan od Krzyża w taki sposób widzą drogę Karmelu. I tak też żyją.
Same tytuły ich dzieł już o tym mocno świadczą: „Droga na górę Karmel”, „Droga doskonałości”, „Zamek wewnętrzny”, „Fundacje”. Ciągły ruch, noszenie Jezusa w różne części świata. Karmel jest takim wezwaniem do wewnętrznego wędrowania, bardziej niż zewnętrznego, choć patrząc na naszych Rodziców, to widzimy ile oni przeszli tak dosłownie fizycznie. Te cztery elementy: nawracanie się, więź z Bogiem i z innymi, przyjmowanie krzyża, trudów, nie uciekanie od tego… To wszystko zawiera Karmel. Tak rozumiana droga nigdy się nie kończy, bo nigdy nie możemy powiedzieć, żeśmy już doszli do celu i już jesteśmy nawróceni, już więzi z Bogiem i z innymi są już optymalne, już więcej nie potrzebujemy.
Kiedy rozpoczynamy to nowe triennium to możemy powiedzieć, że jest to ciąg dalszy, dalsze rozpoczęcie kolejnego etapu drogi z Bogiem i z innymi z nową energią, z nowym entuzjazmem wejść na tę drogę wędrowania wewnętrznego i tego zewnętrznego również. Pan jest zawsze z nami!
Punktualnie o godzinie 9.15 Ojciec Prowincjał rozpoczął modlitwą sesję czwartą naszej Kapituły i przypomniał program obu dzisiejszych sesji. Ojciec sekretarz Kapituły odczytał protokół z wczorajszych obrad, a Kapituła zatwierdziła niniejszy protokół. Powołana została Komisja, która w trakcie trwania Kapituły zajmie się przygotowaniem Przesłania Kapituły do Prowincji oraz sformułowaniem wniosków, jakie Kapituła przyjmie na jej zakończenie.
W trakcie trwania tej sesji przewidziane zostało przeprowadzenie wyborów nowej Rady Prowincjalnej. Po przeprowadzeniu każdego głosowania na czterech radnych prowincjalnych Ojciec Prowincjał pytał wybranego o to czy przyjmuje wybór, a po potwierdzeniu przechodzona do kolejnego wyboru.
W wyniku wszystkich czterech głosowań nowymi radnymi prowincjalnymi zostali wybrani:
I radny – o. Marian Stankiewicz;
II radny – o. Kamil Strójwąs;
III radny – o. Michał Żelechowski;
IV radny – o. Gabriel Wójcicki.
Po dokonaniu wyborów radnych prowincjalnych miała miejsce uroczysta konfirmacja na tych urzędach.
Przystąpiono do dalszej część sesji podczas której zostało przedstawione wprowadzenie do pracy w grupach. O. Józef Tracz moderował sprawozdanie z przeprowadzonej wśród braci ankiety dotyczącej restrukturyzacji naszej Prowincji oraz Propozycje tematów na Kapitułę z Rady Plenarnej Prowincji. Natomiast o. Michał Żelechowski przedstawił temat Formacja początkowa i studia filozoficzno-teologiczne.
Przez jakiś czas przeprowadzono dyskusję nad zaprezentowanymi kwestiami, następnie kapitularni zostali podzieleni na cztery grupy, w których pracowali w grupach na sesji piątej od godziny 15.30 do 17.00. Po ukończonych pracach w grupach, o godzinie 17.00 zebrali się wszyscy w auli obrad gdzie poszczególne grupy przedstawiły konkretne odpowiedzi na każde z tych pytań.
Po zakończeniu sesji piątej miała miejsce modlitwa myślna i brewiarzowa.
SOBOTA – 25 kwietnia 2026
Sobota to czwarty dzień trwania naszej Kapituły Prowincjalnej. Rano spotkaliśmy się na modlitwach brewiarzowych oraz na Mszy świętej, której przewodniczył pierwszy radny Prowincji, o. Marian Stankiewicz.
Sesję przedpołudniową rozpoczęto tradycyjnie modlitwą oraz recytacją i komentarzem do kolejnej strofy poezji św. Jana od Krzyża.
Następnie Kapituła podjęła temat modlitwy którego moderatorem był o. Krzysztof Jarosz. Temat został wprowadzony w nawiązaniu do listu O. Generała skierowanego do Kapituł Prowincjalnych w sprawie modlitwy.
Wysłuchaliśmy sprawozdań o modlitwie z poszczególnych domów zakonnych, które zawierały, między innymi następujące refleksje: podkreślono kluczową rolę przełożonego w kształtowaniu ducha modlitwy. Świętość życia i osobista relacja z Bogiem powinny stanowić priorytet duszpasterski. Zwrócono uwagę, że apostolstwo pozbawione kontemplacji staje się puste. Istotne jest świadectwo, m.in. poprzez obecność na adoracji. Wyrażono przestrogę przed „pustym głoszeniem” o modlitwie przez osoby, które same jej nie praktykują. Podkreślono potrzebę realizmu w planowaniu dnia, roztropności w podejmowaniu zobowiązań zewnętrznych oraz troski o „klimat milczenia”, w tym ograniczenie korzystania z telefonów.
Wierność modlitwie ukazano jako fundament trwania wspólnoty. Przypomniano Kapitule, że temat modlitwy stale powraca przy różnych okazjach. Podkreślono, że modlitwa jest warunkiem owocnego apostolstwa oraz wymaga osobistej dyscypliny. Zwrócono uwagę na potrzebę większej widzialności modlących się zakonników wobec świeckich.
O. Krzysztof Jarosz we wprowadzeniu do dyskusji przywołał świadectwa życia duchowego o. SaverioCannistra, kard. Andersa Arboreliusa oraz bł. Marii Eugeniusza od Dzieciątka Jezus: modlitwa wewnętrzna nie jest dodatkiem, ale samym rdzeniem życia zakonnego. Wszystko inne – natura, ludzie, a nawet konflikty – powinno otwierać na Boga lub stymulować do szukania u Niego pomocy (kard. Arborelius). Istnieje nierozerwalna więź między modlitwą wewnętrzną, Słowem Bożym a liturgią. Modlitwa to pragnienie Jezusa, by dzielić się z nami tym, co otrzymał od Ojca (o. Saverio). Praktyka obecności Bożej polega na świadomości, że Jezus patrzy na mnie z miłością, a Jego wzrok towarzyszy mi również wtedy, gdy wychodzę do zadań duszpasterskich (kard. Arborelius).
Wywiązała się dyskusja która odsłoniła trudności w realizacji ideału modlitwy w realiach życia karmelitańskiego.
Bracia kapitulni spotkali się po przerwie na kolejnej części spotkania. Dotyczyło ono spraw ekonomicznych. Sesję rozpoczęło wystąpienie moderatora o. Romana Hernogi dotyczące celu posiadania dóbr doczesnych w zakonie.
Wskazano na organizowanie kultu Bożego, zapewnienie bytu duchownym oraz prowadzenie dzieł duszpasterskich, ze szczególnym uwzględnieniem osób ubogich.
Podkreślono, że ekonomia jest ściśle związana ze ślubem ubóstwa. Przywołano zasadę, że brak wierności w zarządzaniu „niegodziwą mamoną” poddaje w wątpliwość możliwość powierzenia wspólnocie prawdziwego dobra. Uznano, że brak wagi przywiązany do zarządzania grozi upadkiem dzieła.
Potwierdzono konieczność organizacji kursów ekonomicznych, w tym obowiązkowych szkoleń dla braci przed profesją wieczystą oraz powtórzono wymóg ścisłego wprowadzania w życie przepisów zakonnych.
Dzień zakończono modlitwą Liturgii Godzin oraz kolacją. Kolejne sesje Kapituły rozpoczną się w poniedziałek.
PONIEDZIAŁEK – 27 kwietnia 2026
Po niedzielnej przerwie powróciliśmy do miejsca odbywania Kapituły Prowincjalnej i zgromadziliśmy się najpierw na modlitwie porannej i na Eucharystii, której tym razem przewodniczył drugi radny Prowincji, o. Kamil Strójwąs.
Sesję przedpołudniową rozpoczęto modlitwą oraz odczytaniem poezji św. Jana od Krzyża. Sekretarz Kapituły odczytał protokół z poprzedniego dnia obrad, który został przyjęty.
Przystąpiono z kolei do wyboru Socjusza i jego zastępcy na Kapitułę Generalną. W drugim głosowaniu Socjuszem został wybrany o. Sergiusz Niziński. W głosowaniu na zastępcę Socjusza (substytuta) wybrano o. Józefa Tracza.
Kolejna część sesji została poświęcona rozważeniu spraw ustawowych według punktu 35 „Instrukcji praktycznej dotyczącej przeprowadzenia zwyczajnej Kapituły Prowincjalnej”. Każda ustawa została przegłosowana przez podniesienie ręki. Następnie ustalono i przegłosowano normy dotyczące życia Prowincji.
Następnie kapituła zapoznała się z korespondencją nadesłaną przez podmioty zewnętrzne oraz wspólnoty zakonne.
Na sesji popołudniowej ojciec Prowincjał zarządził przeprowadzenie głosowań na przeorów w następującej kolejności: w Poznaniu, we Wrocławiu, w Łodzi i w Zamartem.
-Na przeora klasztoru w Poznaniu został wybrany o. Tomasz Litwiejko;
-na przeora klasztoru we Wrocławiu został wybrany o. Krzysztof Piskorz;
-na przeora klasztoru w Łodzi został wybrany o. Krzysztof Wesołowski;
-na przeora klasztoru w Zamartem został wybrany o. Józef Tracz.
Wszyscy oni przyjęli wybór, zostali przez Prowincjała zatwierdzeni na urzędach oraz złożyli wyznanie wiary i przysięgę wierności.
Po przerwie Ojciec Prowincjał przekazał głos o. Ernestowi Zielonce (online), który przedstawił program peregrynacji relikwii św. Teresy od Dzieciątka Jezus oraz jej Rodziców (św. Zelii i Ludwika Martin) w naszej Prowincji. O. Ernest omówił harmonogram przewidziany dla poszczególnych diecezji.
Ojciec Prowincjał złożył podziękowania o. Ernestowi za ogrom pracy włożony w przygotowanie peregrynacji. Zaznaczył, że wydarzenie to powinno stać się dla Prowincji szczególną okazją do intensywnej modlitwy o nowe powołania do klasztorów sióstr oraz braci.
Na zakończenie sesji dokonano wprowadzenia w porządek obrad przewidziany na kolejny dzień. Obrady zakończono wspólną modlitwą.
WTOREK – 28 kwietnia 2026
Modlitwą brewiarzową, Eucharystią oraz modlitwą myślną rozpoczęliśmy ostatni, pełny dzień obrad naszej XII Kapituły Prowincjalnej. Mszy świętej przewodniczył o. Piotr Frosztęga, wikariusz Wikariatu terytorialnego w Białorusi.
Obrady rozpoczęto modlitwą oraz wprowadzeniem opartym na poezji św. Jana od Krzyża. Pierwszym punktem sesji dziesiątej było spotkanie z reprezentacją Rady Prowincjalnej Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych (OCDS). Goście przedstawili sprawozdanie z działalności OCDS Prowincji Warszawskiej za ostatnie trzechlecie oraz złożyli życzenia o. Prowincjałowi i wszystkim braciom.
Po krótkiej przerwie Kapituła zajęła się Statutami Wikariatu Regionalnego w Białorusi: Zagadnienie przedstawił o. Piotr Frosztęga, wikariusz tegoż Wikariatu.
Po wprowadzeniu przez o. Prowincjała, zaprezentowano projekt zaktualizowanych statutów. Kapituła jednogłośnie zatwierdziła Statuty Wikariatu, które zostaną przesłane do Definitorium Generalnego celem ostatecznej konfirmacji.
O. Prowincjał odczytał list o. Generała dotyczący rewizji Konstytucji, a następnie przedstawiono opinie nadesłane z poszczególnych konwentów.
Sesja jedenasta została poświęcona pracom nad dokumentem końcowym Kapituły (Kierunki działań i zalecenia). Moderatorem tej części był o. Józef Tracz. Odczytano roboczy tekst, do którego na bieżąco wprowadzano poprawki. Dokument zostanie poddany pod głosowanie w dniu jutrzejszym.
Po przerwie wysłuchano projektu przesłania Kapituły prowincjalnej skierowanego do całej Prowincji.
Kolejnym punktem obrad, prowadzonym przez moderatora o. Józefa Tracza, była reforma Statutów Bractwa Szkaplerznego. Przedstawiono dokument ad experimentum oraz aktualną sytuację tychże bractw w Prowincji.
Sesja zakończyła się modlitwą i wprowadzeniem w ostatni dzień Kapituły.
ŚRODA – 29 kwietnia 2026
29 kwietnia w naszym klasztorze w Zwoli została uroczyście zakończona XII Zwyczajna Kapituła Prowincjalna Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych. Bracia kapitularni złożyli swoje podpisy pod protokołem obrad Kapituły, a następnie udali się do Poznania. W naszej poznańskiej bazylice pw. św. Józefa odprawiono Mszę dziękczynną, po której o. Prowincjał zawierzył całą Prowincję wstawiennictwu tego świętego Opiekuna Karmelu. Całość zakończono agapą w ogrodzie klasztornym z udziałem braci z Poznania.
Dziękujemy Bogu za ten czas łaski i braterskiego dialogu i prosimy Go o Jego prowadzenie i światło na kolejne trzy lata. Polecamy Mu zwłaszcza naszego Prowincjała, o. Łukasza Kansego w jego niełatwej, wymagającej posłudze a także nowo wybranych radnych Prowincji oraz przeorów klasztorów w Poznaniu, Łodzi, Wrocławiu i Zamartem.
Jesteśmy wdzięczni wszystkim, którzy towarzyszyli nam modlitwą w tym ważnym dla nas czasie. Szczególne podziękowania kierujemy do braci z klasztoru w Zwoli oraz do naszych Sióstr Karmelitanek Bosych a także do Wspólnot Świeckiego Karmelu. Oby ten czas Kapituły wydawał swoje owoce w coraz głębszym i piękniejszym przeżywaniu naszego karmelitańskiego charyzmatu.
Opracował: o. Grzegorz A. Malec