Warszawa: 100-lecie domu zakonnego redemptorystów

Obecność redemptorystów w stolicy Polski rozpoczęła się w 1787 roku, ale jedynie na 21 lat. Po latach nieobecności powrócili pod koniec I wojny światowej, a w 1926 roku otwarli dom zakonny i kaplicę na Woli przy ul. Karolkowej 49, gdzie po kilku latach pojawił się także kościół pw. św. Klemensa Hofbauera i Aniołów Stróżów. W piątek, 2 października obchodziliśmy stulecie tego wydarzenia.

Stulecie istnienia klasztoru i kaplicy (nazwa „dom zakonny” jest oficjalnie używana przez samych redemptorystów) i odpust parafialny Świętych Aniołów Stróżów stały się przyczynkiem do dziękczynienia Panu Bogu za osoby i dzieła, które w tym czasie znalazły swoje miejsce i swój czas w duszpasterstwie, a następnie w parafii przy ul. Karolkowej w Warszawie.

Uroczystej Mszy św. przewodniczył bp Rafał Markowski, biskup pomocniczy Archidiecezji Warszawskiej w koncelebrze redemptorystów, z przełożonym wspólnoty o. Januszem Urbanem CSsR, i kapłanów dekanatu wolskiego z dziekanem ks. Zbigniewem Godlewskim. Zarząd Prowincji reprezentował o. Mariusz Mazurkiewicz CSsR, wikariusz prowincjała. Parafianie złożyli także życzenia niedawnym Solenizantom: ks.bp. Rafałowi Markowskiemu i proboszczowi parafii, o. Damianowi Simoniczowi CSsR.

Redemptoryści, po wypędzeniu św. Klemensa i towarzyszy z kościoła św. Benona w 1808 roku, podejmowali na początku XX wieku próby ponownego osiedlenia się w Warszawie. W latach 1906-1910 podjęli pracę przy kościele Najświętszego Zbawiciela, prowadząc stamtąd wiele misji i rekolekcji na różnych terenach. Natomiast początkiem 1918 r. otrzymali w użytkowanie kościół św. Stanisława przy ul. Bema na Woli, zabiegając jednocześnie o zezwolenie na budowę własnego klasztoru i świątyni. Siostry Biernackie przeznaczyły na ten cel swój teren przy ul. Karolkowej. Uzgodniono, że będzie to świątynia pod wezwaniem św. Klemensa Hofbauera (Dworzaka) i Aniołów Stróżów.

Dekretem z 31 grudnia 1919 r. Kuria Warszawska zezwoliła na budowę klasztoru i kościoła redemptorystów. W 1924 r. rozpoczęto budowę klasztoru wg projektu architekta Stefana Szyllera. W październiku 1925 r. ojcowie przenieśli się z mieszkania przy ul. Bema na ul. Karolkową. Natomiast uroczyste poświęcenie domu i kaplicy przez kardynała Kakowskiego odbyło się dopiero 2 października 1926 r.

28 sierpnia 1932 r. kardynał Kakowski poświęcił kamień węgielny pod nowy kościół, budowany wg projektu architekta Stanisława Marzyńskiego, który zastosował rzadką wówczas konstrukcję z żelbetonu. W październiku 1933 r. świątynia została konsekrowana.

Kościół został wzniesiony jako trzynawowy, na planie krzyża łacińskiego, z zamkniętym prezbiterium. Oprócz ołtarza głównego znajdują się w nim cztery ołtarze boczne.

Podczas Powstania Warszawskiego hitlerowcy zamordowali 30 ojców, kleryków oraz braci redemptorystów. Po powstaniu Niemcy wysadzili w powietrze fronton budowli. Spłonął całkowicie klasztor i dach kościoła.

W 1945 r. zakonnicy powrócili do Warszawy, przystępując do odbudowy klasztoru i świątyni. 4 maja 1952 r. ks. kardynał Stefan Wyszyński erygował przy kościele nową parafię.

W latach powojennych na ścianach wewnętrznych kościoła umieszczono tablice ku czci zamordowanych w sierpniu 1944 r. redemptorystów klasztoru warszawskiego i drugą, poświęconą pamięci harcerzy.

W kościele znajduje się grób Czcigodnego Sługi Bożego o. Bernarda Łubieńskiego, redemptorysty, który w tym klasztorze mieszkał w ostatnich latach swej pracy i życia. Tutaj zmarł 10 września 1933 roku.

Od 2023 roku działa także łatwodostępna kaplica dla całodziennej adoracji Najświętszego Sakramentu.

oprac. red.; fot. Grzegorz Tyczyński

Za: www.redemptor.pl

Wpisy powiązane

Abp Wojda na rozpoczęcie nowenny w intencji ojczyzny: obyśmy umieli patrzeć na drugiego jak na brata, nie jak na wroga

„O odnowienie wiary”. Drugi dzień nowenny za ojczyznę za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli

Trwa nowenna do św. Andrzeja Boboli. W Polsce jest ponad sto kościołów pod jego wezwaniem, a kilkaset ma jego relikwie