Pożegnania: O. Placyd od św. N. O. Jana od Krzyża (Paweł Ogórek)

Z 1 na 2 grudnia nocy, w wieku 85 lat, odszedł do Pana nasz Współbrat O. Placyd od św. N. O. Jana od Krzyża (Paweł Ogórek).

 W Zakonie przeżył 68 lat. Kapłanem był przez lat 58.

O. Placyd (Paweł Ogórek) urodził się 13 stycznia 1938 roku we wsi Wielkie na Lubelszczyźnie (parafia pw. Matki Bożej Szkaplerznej w Abramowie) w ubogiej rodzinie rolniczej jako najstarszy z sześciorga rodzeństwa. Jego rodzice, Władysław i Marianna (z domu Rojek) wychowywali swoje dzieci w duchu głęboko chrześcijańskim. Kosztem wielu wyrzeczeń umożliwili młodemu Pawłowi naukę w Niższym Seminarium Duchownym w Lublinie. To tam zrodziło się jego pragnienie poświęcenia się Bogu w życiu zakonnym. Zrealizował je w 1954 roku, wstępując w wieku 17 lat do nowicjatu Karmelitów Bosych w Czernej k. Krakowa. W Zakonie przyjął imię Placyda od św. Naszego Ojca Jana od Krzyża. Po pierwszych ślubach zakonnych (21.09.1955) rozpoczął kształcenie, najpierw uzupełniając szkołę średnią i zdając maturę (w 1958), następnie podejmując studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym Karmelitów Bosych w Poznaniu i Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1965 roku w Krakowie z rąk ks. bpa Juliana Groblickiego. Po otrzymaniu święceń kapłańskich, prowadząc pracę duszpasterską, rozpoczął studia w Instytucie Liturgicznym i na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie, gdzie w 1971 roku uzyskał licencjat. Posługiwał w klasztorach w Czernej (jako organista i katecheta), Krakowie i Poznaniu (katecheta, duszpasterz akademicki, wykładowca teologii moralnej i teologii duchowości w wyższych seminariach duchownych Karmelitów Bosych, Salezjanów, Franciszkanów Konwentualnych i Chrystusowców). W 1981 roku uzyskał na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie stopień doktora na podstawie rozprawy Dążenie do świętości w teologii życia wewnętrznego Tomasza Mertona. Od 1983 roku podejmował wykłady na ATK w Warszawie, a od 1991 roku rozpoczął na tej uczelni pracę na pełnym etacie jako wykładowca teologii duchowości, przenosząc się do warszawskiego klasztoru Karmelitów Bosych. W 1996 roku uzyskał habilitację na podstawie pracy Mistyka według Tomasza Mertona. Od tego samego roku był kierownikiem Katedry Mistyki Chrześcijańskiej ATK, a w latach 2003-2006 pełnił funkcję kierownika Sekcji Teologii Duchowości UKSW. W 2001 roku z rąk Prezydenta RP odebrał nominację profesorską. Był autorem licznych publikacji z zakresu duchowości i mistyki chrześcijańskiej, a także promotorem i recenzentem wielu rozpraw doktorskich, prac licencjackich i magisterskich. W swojej Prowincji Zakonnej spełniał liczne posługi (radnego Prowincji, prorektora oraz lektora w WSD Karmelitów Bosych w Poznaniu, egzaminatora, cenzora). Od 2011 roku aż do swej śmierci, 2.12.2023 roku, jako emeryt przebywał w klasztorze w Poznaniu. Był niezwykle oddany posłudze duszpasterskiej (zwłaszcza spowiedniczej i rekolekcyjnej), w której cechowała go serdeczność i zaangażowanie. Aż do ostatnich swoich dni, pomimo przewlekłej choroby, okazywał wielką pracowitość i sumienność w wypełnianiu swoich obowiązków. Jako Warszawska Prowincja Karmelitów Bosych pragniemy pożegnać naszego Współbrata, o. Placyda, który, choć może niewielki wzrostem, był wielki siłą ducha i intelektu oddanych na służbę Bogu i ludziom.

Wieczny odpoczynek racz dać mu Panie a światłość wiekuista niechaj mu świeci.

Za: www.karmelicibosi.pl

Wpisy powiązane

Pożegnania: ks. Jan Guzikowski SChr

Pożegnania: o. Jan Wróblewski SVD

Pożegnania: prof. dr hab. Jerzy Wojtczak-Szyszkowski