Zmarł Założyciel Instytutu Apostołek Jezusa Ukrzyżowanego

Ks. Domenico Labellarte urodził się w Valenzano we Włoszech, w prowincji Bari 17 maja 1921 r. Pragnienie realizacji powołania kapłańskiego pielęgnował od dziewiątego roku życia. Ukończył najpierw Niższe Seminarium Duchowne w Bari, a od 1941 r. kontynuował formację seminaryjną w Collegio Capranica w Rzymie, studiując jednocześnie na Uniwersytecie Gregoriańskim. Momentem zwrotnym w jego życiu było spotkanie z Ojcem Pio, po tym jak rektor seminarium dał mu do zrozumienia, iż z powodu słabego zdrowia widzi trudności w realizacji jego powołania do kapłaństwa. Wówczas święty kapucyn zapewnił młodego alumna, że zostanie kapłanem. Od tego momentu towarzyszył mu on przez następnych dwadzieścia sześć lat życia. Ks. Domenico będąc jeszcze seminarzystą zorganizował wspólnotę kapłanów i kleryków poświęcających się tworzeniu braterskich więzi oraz niesieniu pomocy potrzebującym. Święcenia kapłańskie przyjął 10 sierpnia 1946 r. Za zachętą Ojca Pio powołał do życia dwa instytuty świeckie: Służebnice i Słudzy Bożego Miłosierdzia.

Zasłynął przede wszystkim z gorliwości głoszenia Słowa Bożego, tak że nazywano go „mówiącą Biblią”. Od 1963 r. rozpoczął organizowanie dni skupienia 13 dnia każdego miesiąca, a także rekolekcji otwartych dla wszystkich w każdym czwartym tygodniu miesiąca w San Giovanni Rotondo. Posłuszny radzie Ojca Pio: „Karm innych tym, czym sam się karmisz”, codziennie celebrował Liturgię Godzin wraz z wiernymi, dając im do ręki Biblię, by lepiej śledzili lektury godziny czytań.

Odbył liczne podróże misyjne po wielu krajach, wśród których były m.in.: Włochy, Francja, Niemcy, Polska, Stany Zjednoczone, Meksyk i Wenezuela. W Valenzano wielokrotnie organizował misje, wysyłając misjonarzy do wszystkich rodzin swojej parafii.

Aby dotrzeć do jak największej liczby dusz, już od początku lat pięćdziesiątych używał wszelkich możliwych środków: magnetofonów, megafonów do głoszenia Słowa Bożego na placach i ulicach, a później wydawał dwa biuletyny oraz nabył częstotliwość radiową zakładając do dziś działające „Radio w służbie Bożego Miłosierdzia”. Sprawował również opiekę duchową nad grupą modlitwy Ojca Pio przy Domu Ulgi w Cierpieniu w San Giovanni Rotondo.

W dniu śmierci Ojca Pio, 23 września 1968 r. modląc się przy jego trumnie, poczuł bardzo silne natchnienie, by kontynuować to, czego nauczył się od swego Ojca duchowego, uzupełniając założone przez siebie „Dzieło w służbie Bożego Miłosierdzia” o instytuty zakonne. W ten sposób powstały Apostołki i Apostołowie Jezusa Ukrzyżowanego, żyjące duchowością świętego stygmatyka.

Oprócz instytutów życia konsekrowanego założył stowarzyszenia dla kapłanów i świeckich, mające za zadanie szerzenie kultu Bożego miłosierdzia.

Ojciec Domenico Labellarte zmarł 11 listopada 2021 r. w San Giovanni Rotondo we Włoszech w wieku 100 lat.

s. Anna Kołoch AJC

 

 

Wpisy powiązane

Papież z okazji 350-lecia objawień w Paray-le-Monial

Sercanie: Wynagradzać niewynagradzalne – konferencja dzień I

25. rocznica beatyfikacji Ojca Pio