Benedykt XVI
«AMBULATE IN DILECTIONE». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARÍI DEL CARMEN OD DZIECIĄTKA JEZUS GONZÁLEZ RAMOS GARCÍA PRIETO
Rzym, 07 maja 2007 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu” (Ef 5,2).
Czcigodna Służebnica Boża Maria del Carmen od Dzieciątka Jezus (w świecie María del Carmen González Ramos García Prieto), która pozwoliła się ukształtować na wzór Chrystusa, miłowała Pana i wszystkich ludzi, aż dzięki pomocy łaski osiągnęła doskonałość miłości. Kochała bowiem męża, który przysporzył jej wielu cierpień; później zaś, jako osoba konsekrowana, z macierzyńską troską opiekowała się ubogimi, chorymi, dziećmi i młodzieżą znajdującą się w trudnej sytuacji.
Ta wierna uczennica Ewangelii urodziła się 30 czerwca 1834 r. w Antequera, w diecezji Malaga w Hiszpanii, w zamożnej rodzinie. Dzieciństwo i młodość spędziła w domu rodzinnym, pobierając prywatne nauki od nauczycieli i wychowawców. Już w tym okresie gorliwie rozwijała życie religijne i pobożność oraz okazywała życzliwość i dobroć bliźnim.
W 1857 r. postanowiła poślubić Joaquína Muñoza del Caño de Hoyos, który przysporzył jej wielu cierpień i upokorzeń. Mimo tego, czego doświadczała, wypełniała obowiązki żony, posuwając się nawet do przekazania swego posagu, aby ocalić męża od hańby i więzienia. Jednocześnie rozwijała życie duchowe i troszczyła się o potrzebujących. Wstąpiła do Konferencji św. Wincentego à Paulo oraz do Trzeciego Zakonu św. Franciszka.
Dzięki swoim modlitwom doprowadziła do tego, że mąż przed śmiercią, która nastąpiła w 1881 r., pojednał się z Panem. Jako wdowa jeszcze gorliwiej oddawała się pobożności i dobrym uczynkom. Aby działalność charytatywna mogła być prowadzona w sposób bardziej trwały, za aprobatą i przy wsparciu kierownika duchowego, o. Bernabé de Astorga z Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, zaczęła tworzyć nową rodzinę zakonną. Po założeniu pierwszego domu w Antequerze w 1884 r. powstał Instytut Sióstr Trzeciego Zakonu św. Franciszka i Najświętszych Serc Jezusa i Maryi, nazywanych dzisiaj Siostrami Franciszkankami Najświętszych Serc. W tym samym roku wraz z towarzyszkami, które podzielały to samo pragnienie życia konsekrowanego, przyjęła habit zakonny. W następnym roku złożyła śluby czasowe, a w 1889 r. śluby wieczyste. Do 1897 r. pełniła urząd przełożonej generalnej. Pod jej kierownictwem wspólnota szybko się rozwijała: powstało wiele domów wraz ze szkołami, przytułkami, a niekiedy również szpitalami. Służebnica Boża była zawsze przykładem dla sióstr i wszystkich, których spotykała, dając szczególne świadectwo wierności Chrystusowi, Kościołowi oraz obowiązkom swego stanu.
Pokładała głęboką ufność w Panu. Swoją wiarę umacniała przez modlitwę oraz pielęgnowała nabożeństwo do Najświętszej Eucharystii, którą przyjmowała codziennie, i do Najświętszej Maryi Panny, którą szczególnie często wzywała pod wezwaniem Matki Bożej Wspomożycielki. Miłość do Boga wyrażała przez świętość swoich dzieł, podejmowanych dla większej chwały Bożej i zbawienia dusz. Troszczyła się również o doczesne potrzeby bliźnich, zwłaszcza dzieci ubogich i opuszczonych. Swoim duchowym córkom okazywała macierzyńską miłość i przebaczała tym, którzy wyrządzili jej zło.
Przy zakładaniu Zgromadzenia i kierowaniu nim oraz w prowadzeniu swoich duchowych córek wykazywała roztropność i męstwo. Spokojnie znosiła cierpienia, traktując je jako środek pozwalający coraz pełniej uczestniczyć w cierpieniach Chrystusa. Zarówno jako osoba świecka, jak i zakonnica nosiła skromne ubranie, nie przywiązując wagi do rzeczy doczesnych. Idąc drogą św. Franciszka z Asyżu, była pokorna i wolna od przywiązania do bogactw, dążąc z nadprzyrodzoną nadzieją do dóbr wiecznych.
Podczas kapituły w 1897 r. została wybrana pierwszą radną. Ostatnie lata życia spędziła więc w domu w Antequerze, posłuszna nowej przełożonej generalnej i dając wyjątkowy przykład miłości wobec sióstr, które przysporzyły jej cierpień. Dnia 9 listopada 1899 r. spotkała w wieczności Chrystusa, swego Oblubieńca.
Ze względu na szeroko rozpowszechnioną opinię o jej świętości biskup Malagi w 1948 r. rozpoczął proces informacyjny w sprawie beatyfikacji i kanonizacji. Proces rogatoryjny przeprowadzono również w Barcelonie. Po dokonaniu wszystkich czynności przewidzianych prawem ogłoszono dekrety: 7 kwietnia 1984 r. o heroicznym praktykowaniu cnót oraz 26 czerwca 2006 r. o cudzie przypisywanym jej wstawiennictwu. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Antequerze 6 maja bieżącego roku 2007.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Czcigodny Brat Nasz José, kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu apostolskiego, którym zaliczamy Czcigodną Służebnicę Bożą Marię Karmelę od Dzieciątka Jezus González Ramos García Prieto do grona Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Antonia Dorada Soto, biskupa Malagi, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Maríi del Carmen od Dzieciątka Jezus González Ramos García Prieto, zakonnicy i założycielce Zgromadzenia Franciszkanek Najświętszych Serc, która miłowała Boga i pełniła dzieła miłości na różnych etapach swego życia poświęcając się wychowaniu ubogich dzieci oraz niesieniu pomocy chorym i odrzuconym, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie 8 maja, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 6 maja 2007 r., w trzecim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS C/2008, nr 3, s. 129-131
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana