Benedykt XVI
«QUAE SUI OBLITA». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ JÓZEFINIE NICOLI
Rzym, 03 lutego 2008 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę.
«Ta, która zapominając o sobie, poświęca się Bogu i bliźniemu, jest doskonałą Córką Miłosierdzia».
Powyższa zachęta, którą Służebnica Boża jako przełożona zwykła kierować do swoich wychowanek, w szczególny sposób wyraża całe jej życie, poświęcone Bogu i ubogim.
Urodziła się dnia 18 listopada 1863 roku w Casatisma w prowincji Pawia, w diecezji Tortona. Już od dzieciństwa bezinteresownie uczyła ubogie dzieci, codziennie się modliła i miała zwyczaj przyjmować Komunię Świętą. Pragnęła życia konsekrowanego i za radą kierownika duchowego, ks. Giacomo Prinettiego (1844–1908), rodzonego brata Czcigodnego Sługi Bożego Felice, w grudniu 1883 roku, w wieku dwudziestu lat, wstąpiła do seminarium Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo.
Z wyjątkiem okresu 1910–1912, który spędziła w Turynie, gdzie pełniła funkcję ekonomki prowincjalnej i dyrektorki seminarium, całe swoje życie przeżyła na Sardynii, w diecezjach Cagliari i Sassari. Do Cagliari została posłana w 1885 roku, aby nauczać w Regio Conservatorio delle Figlie della Provvidenza. Jednocześnie zajmowała się katechizacją młodzieży, uczennic, robotników i ubogich. W Cagliari pozostała przez piętnaście lat, aż do 1899 roku, a przez dziesięć lat, od 1914 roku aż do śmierci w 1924 roku, była przełożoną Asilo della Marina. Prowadziła ponadto katechezę dla uczniów i robotników należących do pobożnego Stowarzyszenia Synów Maryi, zwanych potocznie Luigini ze względu na patronat św. Alojzego, które sama założyła i którym kierowała. W Sassari przebywała w latach 1899–1910. Także tutaj siostra Nicoli poświęcała się wychowaniu młodzieży. Kierowała Stowarzyszeniem Córek Maryi i ze wszystkich sił wspierała dzieła Pań Miłosierdzia, które rozwijały się tam szczególnie żywo. Podobną, a nawet jeszcze większą działalność prowadziła również w Cagliari.
Jedno dzieło było siostrze Nicoli szczególnie drogie: Marianelli, czyli tak zwani Monelli di Maria. Jego celem było chronienie młodych mieszkańców Cagliari, pozbawionych rodziców i jakiejkolwiek opieki, przed bezczynnością i włóczęgostwem. W grudniu 1924 roku zachorowała na zapalenie oskrzeli i płuc i musiała położyć się do łóżka. Dnia 27 grudnia przyjęła namaszczenie chorych, a dnia 31 tego samego miesiąca zmarła w wieku sześćdziesięciu jeden lat. Krewni pragnęli pochować ją przy rodzicach, ustąpili jednak wobec próśb mieszkańców Cagliari, którzy chcieli zatrzymać na wyspie swoją siostrę.
Trwająca i rozszerzająca się wśród wiernych sława świętości sprawiła, że arcybiskup Cagliari w 1930 roku rozpoczął sprawę beatyfikacji i kanonizacji. Po pozytywnej opinii konsultorów teologów zgromadzonych na Kongresie szczególnym dnia 4 lutego 2005 roku oraz kardynałów i biskupów zgromadzonych na sesji zwyczajnej dnia 17 maja 2006 roku My sami upoważniliśmy Kongregację Spraw Kanonizacyjnych do ogłoszenia dnia 28 kwietnia 2006 roku dekretu o heroicznym praktykowaniu cnót, a dnia 6 lipca 2007 roku dekretu o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Cagliari dnia 3 lutego bieżącego roku 2008.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Nasz Czcigodny Brat José kard. Saraiva Martins, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym wpisujemy Czcigodną Służebnicę Bożą Józefinę Nicoli w poczet Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Giuseppe Maniego, arcybiskupa Cagliari, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Józefinie Nicoli, należącej do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia, która poświęciła swoje życie niesieniu pomocy ubogim i wychowaniu młodzieży, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie dnia 3 lutego, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dano w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 3 lutego 2008 roku, w trzecim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CI/2009, nr 7, s. 432-434
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana