Benedykt XVI
«MEMBRA CHRISTI». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ WINCENCJI MARII POLONI
Rzym, 21 września 2008 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę.
«Cierpiących członków Chrystusa w naszych braciach nie należy powierzać rękom najemników».
Słowa te, wypowiedziane przez jej spowiednika i kierownika duchowego, błogosławionego Karola Steeba, odnosiły się do powierzonego jej przez Boga zadania. Przeniknięta ewangeliczną miłością poświęciła się potrzebującym, najpierw jako wolontariuszka, a następnie zakładając Instytut Sióstr Miłosierdzia. Obdarzona głęboką i autentyczną duchowością, przez całe życie z wielką gorliwością kierowała się potrójnym pragnieniem: kochać, cierpieć oraz pracować dla ubogich i chorych.
Urodziła się w Weronie 26 stycznia 1802 roku w religijnej rodzinie jako ostatnia z dwanaściorga dzieci. Przez trzydzieści osiem lat mieszkała w domu rodzinnym, prowadząc życie poświęcone bliźnim i wyróżniając się troską o potrzebujących, którzy byli jej szczególnie bliscy. Zanim całkowicie poświęciła się Panu, w miarę swoich możliwości opiekowała się nieuleczalnie chorymi kobietami w jednym z werońskich przytułków. Gdy miasto nawiedziła epidemia cholery, nie zawahała się narazić na zarażenie, podejmując dobrowolną posługę inspirowaną chrześcijańską miłością.
Przez długi czas pozostawała pod kierownictwem błogosławionego Karola Steeba i od niego poznała Boży zamysł wobec siebie. W ten sposób 2 listopada 1840 roku założyła Instytut Sióstr Miłosierdzia z Werony. „Siostry Miłosierdzia” były pierwszymi werońskimi zakonnicami posługującymi chorym: podjęły pracę w szpitalach i domach dla osób starszych, w pełni świadome, że ich zadaniem jest dobrowolna, chrześcijańska służba chorym i ubogim oraz niesienie im pomocy zgodnie z wiedzą medyczną. Od pierwszych trzech towarzyszek Instytut, dzięki Bożej dobroci, szybko wzrastał przez liczne powołania, a Czcigodna Służebnica Boża założyła wiele domów także w innych miastach.
Po raz ostatni pobłogosławiwszy swoje córki, spokojnie odeszła z tego życia w niedzielę 11 listopada 1855 roku, w opinii świętości. Gdy opinia ta się umacniała, biskup Werony w 1990 roku rozpoczął jej sprawę beatyfikacyjną. Po posiedzeniu konsultorów historyków 3 listopada 1998 roku, konsultorów teologów 15 marca 2005 roku oraz po pozytywnym głosowaniu kardynałów i biskupów 15 listopada tego samego roku, zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie 28 kwietnia 2006 roku dekretu o heroiczności cnót. Następnie, po dokonaniu wszystkiego, czego wymaga prawo, 17 grudnia 2007 roku zezwoliliśmy tejże Kongregacji na ogłoszenie dekretu o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Weronie 21 września 2008 roku.
Dzisiaj więc, z Naszego polecenia, Czcigodny Brat Angelo Amato, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu apostolskiego, którym zaliczamy Czcigodną Służebnicę Bożą Wincencję Marię Poloni do grona Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Giuseppe Zentiego, biskupa Werony, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Wincencji Marii Poloni, dziewicy, która wraz z błogosławionym Karolem Steebem poświęciła swoje życie ubogim i wykluczonym oraz założyła Instytut Sióstr Miłosierdzia z Werony, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie dnia 10 września, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ta wybitna kobieta dała wspaniałe świadectwo pobożności i wiary, całkowicie poświęcając swoje życie Bogu i przeżywając je w miłości do Chrystusa i Kościoła. Zgodnie z nauczaniem Jezusa otaczała szczególną troską ubogich i ludzi niskiego stanu. Dlatego pragniemy, aby jej zbawienny przykład przyniósł wielki pożytek ludziom naszych czasów, tak aby mogli dzięki niemu osiągnąć obfitsze owoce duchowe.
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dano w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 21 września roku Pańskiego 2008, w czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CII/2010, nr 1, s. 15-16
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana