Benedykt XVI
«MULIEREM FORTEM». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUDZE BOŻEJ ANNIE MARII ADORNI
Rzym, 03 października 2010 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły” (Prz 31, 10).
Czcigodna Sługa Boża Anna Maria Adorni była dzielną kobietą, która ukazując miłość Boga wśród ludzi pogardzanych i nieszczęśliwych, poświęciła swoje życie, jako osoba zakonna, więźniarkom, kobietom, które zeszły na złą drogę, oraz osieroconym dziewczętom, przezwyciężając uprzedzenia dzięki wielkiej wierze i nadziei.
Anna Maria Karolina, jedyna córka Michele Adorniego i Antonioli Zannetti, urodziła się 19 czerwca 1805 r. w miasteczku Fivizzano, w pobliżu Massa Apuana. Po śmierci ojca w 1820 r. musiała podjąć pracę jako wychowawczyni. Posłuszna woli matki, wyszła za mąż i urodziła sześcioro dzieci, z których pięcioro wkrótce zmarło. Przeżył jedynie Leopoldo, który później wstąpił do Zakonu św. Benedykta. Gdy w 1844 r. straciła męża, postanowiła zrealizować swoje pierwotne pragnienie i poświęciła Panu resztę życia. Za radą kierownika duchowego rozpoczęła apostolat wśród kobiet osadzonych w więzieniu w Parmie, ucząc je zasad wiary i chrześcijańskiej pobożności. Następnie wraz z kilkoma pobożnymi kobietami, aby umożliwić kobietom, które odbyły już karę, ponowne wejście do społeczeństwa, wynajęła najpierw mieszkanie, w którym mogły znaleźć schronienie w oczekiwaniu na stałą i uczciwą pracę, a później założyła Dom Poprawy, nazwany następnie „Instytutem Dobrego Pasterza”, na wzór fundacji św. Eufrazji Pelletier w Angers.
W ten sposób powstała niewielka rodzina zakonna, która otaczała opieką byłe więźniarki oraz kobiety, które zeszły na złą drogę. Matka Adorni powierzyła ją opiece Najświętszej Maryi Panny. Wkrótce dołączono także oddział dla sierot oraz dziewcząt zaniedbanych przez rodziny, które błąkały się po mieście i łatwo mogły zejść na drogę występku. Czcigodna Sługa Boża starała się nieść im pomoc z wielką miłością oraz duchową i macierzyńską troską. Za zgodą ordynariusza w 1859 r. pierwsze córki złożyły na jej ręce śluby prywatne, a 25 marca 1876 r. Biskup Parmy Domenico Villa przekształcił Instytut Dobrego Pasterza w zgromadzenie zakonne pod nazwą „Pobożny Dom Ubogich Maryi Niepokalanej”. Reguły zostały zatwierdzone 28 stycznia 1893 r. przez jego następcę, Andreę Miottiego.
Sługa Boża, do końca z młodzieńczym zapałem oddana dziełom miłosierdzia, była kobietą prawdziwie wielkiej wiary, roztropną, pokorną i zrównoważoną. Obdarzona pogodnym usposobieniem, wielkoduszna i skłonna do czynienia dobra, poświęcała się niesieniu pomocy ludziom ostatnim i pogardzanym, zwłaszcza kobietom przebywającym w więzieniu. Siłę do prowadzenia apostolatu czerpała z miłości do Eucharystii, przed którą często trwała na adoracji oraz z modlitwy. Wytrwale żyła cnotą nadziei nie tylko sama, lecz niosła ją również niezliczonym kobietom pozbawionym nadziei, które spotykała podczas swojej misji w mieście. Zmarła 7 lutego 1893 r. Przez trzy dni mieszkańcy Parmy przychodzili, aby nawiedzić jej doczesne szczątki, dając w ten sposób świadectwo jej wielkiej świętości.
W 1940 r. rozpoczęto proces zwyczajny, a w 1953 r. proces apostolski. Konsultorzy teolodzy, zgromadzeni na specjalnym posiedzeniu 28 czerwca 1977 r., uznali heroiczność jej cnót; takie samo stanowisko zajęli kardynałowie i biskupi podczas sesji zwyczajnej 13 grudnia 1977 r. Dnia 15 grudnia 1977 r. Nasz Poprzednik, Czcigodny Sługa Boży Paweł VI, ogłosił w tej sprawie Dekret.
Po przeprowadzeniu czynności wymaganych przez prawo zbadano pewne uzdrowienie, które Konsulta Lekarska 27 listopada 2008 r. uznała za niewytłumaczalne z punktu widzenia wiedzy medycznej. Konsultorzy teolodzy podczas specjalnego posiedzenia 7 marca 2009 r. przypisali to uzdrowienie wstawiennictwu Czcigodnej Sługi Bożej Siostry Anny Marii Adorni. Tak samo orzekli kardynałowie i biskupi zgromadzeni na sesji zwyczajnej 19 stycznia 2010 r. Po starannym rozważeniu tych spraw zezwoliliśmy zatem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie 27 marca tego samego roku Dekretu o cudzie. Postanowiliśmy więc, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Parmie 3 października 2010 r.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Czcigodny Brat Nasz Angelo kard. Amato, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym zaliczamy Czcigodną Sługę Bożą Annę Marię Adorni w poczet Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Enrica Solmiego, Biskupa Parmy, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Słudze Bożej Annie Marii Adorni, wdowie, założycielce Zgromadzenia Służebnic Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej oraz Instytutu Dobrego Pasterza w Parmie, która poświęciła swoje życie dziełom miłości, oddając się służbie ludziom najuboższym, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie 7 lutego, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy, chcemy, aby zachowało moc zarówno teraz, jak i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 3 października 2010 r., w szóstym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CIV/2012, nr 8, s. 633-635
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana