Kardynał Angelo Amato SDB
HOMILIA PREFEKTA KONGREGACJI SPRAW KANONIZACYJNYCH, WYGŁOSZONA PODCZAS MSZY ŚWIĘTEJ BEATYFIKACYJNEJ SIOSTRY MAŁGORZATY RUTAN
Dax, 19 czerwca 2011 r.
„Nie szukała ani władzy, ani pieniędzy, ani sławy, lecz jedynie tego, by otrzymywać miłość i ją przekazywać”
Eminencjo,
Ekscelencje,
Drodzy Bracia i Siostry w wierze!
1. Uroczystość beatyfikacji siostry Małgorzaty Rutan jest wezwaniem, aby spojrzeć z podziwem na tę kobietę i naśladować jej konsekwencję oraz siłę w godzinie upokorzenia i prześladowania. Małgorzata Rutan daje nam niezwykłe świadectwo całym swoim życiem, a przede wszystkim swoją śmiercią.
Była, w pełnym tego słowa znaczeniu, „Siostrą Miłosierdzia”, to znaczy córką miłości. Wszyscy jesteśmy dziećmi miłości, ponieważ jesteśmy dziećmi Boga, który jest miłością – Deus caritas est. Dzisiejsza uroczystość liturgiczna mocno podkreśla tę tak głęboką i pełną światła rzeczywistość. Obchodzimy bowiem dzisiaj tajemnicę Trójcy Przenajświętszej, która jest tajemnicą miłości Boga.
W świetle miłości trynitarnej możemy zrozumieć Boże słowa z Księgi Wyjścia: „A Pan zstąpił w obłoku i [Mojżesz]zatrzymał się koło Niego”. To Bóg wychodzi na spotkanie człowieka. Nieskończony, daleki i niedostępny stał się bliski i zaczyna objawiać się jako „Bóg z nami”, wymagający, owszem, ale przede wszystkim miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność. Możemy też w szczególny sposób zrozumieć słowa Ewangelii: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał”. To miłość Boga do świata, i nic innego, wyjaśnia odkupieńcze wcielenie Słowa oraz działanie Ducha Świętego w naszym życiu.
2. Drodzy Bracia, być chrześcijaninem oznacza właśnie to: przyjąć w Chrystusie miłość, którą Bóg przez działanie swojego Ducha rozlewa w naszych sercach, a następnie przekazywać ją światu. Chrześcijaństwo bowiem nie jest jedynie zbiorem prawd, w które należy wierzyć, lecz przede wszystkim relacją miłości z Bogiem i bliźnim.
Właśnie tym i niczym innym, żyła Małgorzata Rutan i o tym dawała świadectwo. Nie szukała ani władzy, ani pieniędzy, ani sławy, lecz jedynie możliwości przyjmowania miłości i przekazywania jej innym, poświęcając się w sposób szczególny służbie ubogim i chorym, zgodnie z duchem św. Wincentego a Paulo.
Również jej opór wobec nierozumnego nakazu złożenia rewolucyjnej przysięgi nie był niczym innym jak aktem miłości: miłości do Chrystusa, do Kościoła, do wewnętrznej wolności, do godności osoby i do prymatu sumienia.
Powiedziałem „nierozumnego nakazu” i używam tego określenia, nadając mu cały tragiczny ciężar, jaki ukazały wydarzenia historyczne. Rewolucja, która narodziła się jako triumf rozumu, pogrążała się w czymś całkowicie nierozumnym, a mianowicie w nieludzkim barbarzyństwie i zaślepieniu, które znajdowało upodobanie jedynie we własnej ideologii terroru, prześladowania i śmierci.
Najwyższym tytułem, którym jaśnieje dziś pośród nas Małgorzata Rutan, jest przelanie własnej krwi i uczestnictwo w ten sposób w męce Jezusa Chrystusa. Jej śmierć jest w szczególny sposób podobna do śmierci Jezusa: podobnie jak stało się to z Synem Bożym, również ona została zmiażdżona przez akt niesprawiedliwości, zmasakrowana przez okrucieństwo serc zatwardziałych w nienawiści, przytłoczona grozą i niewdzięcznością. Na niesprawiedliwość odpowiedziała jednak przebaczeniem i miłością.
3. Niech błogosławiona Małgorzata Rutan, wzór wytrwałości i odwagi, modli się za każdego z nas i czuwa nad tą wspólnotą. Niech jej przykład nas oświeca, a zwłaszcza w chwilach próby i udręki niech będzie dla nas oparciem i umocnieniem.
Wraz z nią i tak jak ona również my powierzamy się ramionom ukrzyżowanego Boga i do Niego, z odnowioną miłością, kierujemy przejmujące wezwanie uczniów w dzień Paschy:
„Zostań z nami na zawsze, Panie Jezu”.
Amen.
Kard. Angelo AMATO
Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych
Tłumaczenie OKM
Za: www.filles-de-la-charite.org/fr/
Copyright © Dicastero delle Cause dei Santi