2011.06.19 – Rzym – Benedykt XVI, «Me servant». List Apostolski, w którym przyznaje się godność Błogosławionych Czcigodnej Słudze Bożej Małgorzacie Rutan

 

Benedykt XVI

«ME SERVANT». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUDZE BOŻEJ MAŁGORZACIE RUTAN

Rzym, 19 czerwca 2011 r.

 

Na wieczną rzeczy pamiątkę. — «Trzymają mnie przy życiu, abym mogła umrzeć».

Tak powiedziała Czcigodna Sługa Boża Małgorzata Rutan, oczekując na śmierć, którą miała ponieść z powodu wiary w Chrystusa. Ta słaba i niepozorna siostra stanowczo oparła się pokusom i groźbom prześladowców Kościoła podczas szalejącej rewolucji francuskiej i z najwyższym męstwem pozostała wierna Boskiemu Oblubieńcowi aż do przelania krwi.

Czcigodna Sługa Boża Małgorzata Rutan urodziła się w Metzu we Francji 23 kwietnia 1736 roku. Mając około osiemnastu lat, gorąco zapragnęła poświęcić swoje życie Panu, jednak zanim mogła wstąpić do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia, musiała czekać do ukończenia dwudziestego pierwszego roku życia. Wówczas ojciec pozwolił Małgorzacie rozpocząć posługę w szpitalu św. Mikołaja w Metzu. Następnie udała się do Paryża, do domu macierzystego Sióstr Miłosierdzia, aby dopełnić swojej formacji, służąc ubogim zgodnie z duchem św. Wincentego a Paulo. Później została skierowana do różnych szpitali we Francji, gdzie w niezwykły sposób urzeczywistniała swoje poświęcenie Panu, obecnemu w chorych i cierpiących. W miejscach tych rozsiewała woń Bożej miłości, oddając się nieustannie pomocy chorym ze wszystkich warstw społecznych. Jednak to w szpitalu w Dax, położonym niedaleko miejscowości Pouy, gdzie urodził się św. Wincenty, oczekiwał na nią Pan, aby uwieńczyć jej życie palmą męczeństwa. Biskup, który troszczył się o rozbudowę szpitala, poprosił o skierowanie do niego kolejnych Sióstr Miłosierdzia. Czcigodna Sługa Boża Małgorzata Rutan, mająca wówczas czterdzieści cztery lata i bogate doświadczenie życia zakonnego, z wielką ofiarnością wykorzystywała tam swoje umiejętności w opiece nad chorymi i okazywała im miłosierną miłość, zyskując uznanie zarządców, chorych i całej ludności Dax. Tymczasem nad Francję nadciągał gwałtowny przewrót, a sytuacja społeczna i polityczna stawała się coraz gorsza, zwłaszcza dla kapłanów i sióstr zakonnych. 3 października 1793 roku wszystkie siostry posługujące w szpitalach lub szkołach zostały zmuszone do wyboru: albo złożyć przysięgę na wierność nowemu porządkowi państwowemu, wrogiemu Bogu i Kościołowi, albo utracić możliwość dalszej pracy. Siostry Miłosierdzia ze szpitala w Dax odmówiły złożenia przysięgi wierności państwu, które zwróciło się przeciw chrześcijanom. Siostrę Małgorzatę oskarżono, że swoim brakiem zaangażowania obywatelskiego demoralizowała i osłabiała rewolucyjny zapał oraz oddanie republice żołnierzy leczonych w jej szpitalu. Komitet rewolucyjny uznał oskarżenia za prawdziwe i ogłosił ją wrogiem ojczyzny oraz zasad rewolucji. Ostatecznie została skazana na śmierć. Dla szyderstwa związano ją z ks. Jeanem Eutrope’em Lannelongue’em, również skazanym na śmierć i 9 kwietnia 1794 roku została stracona na gilotynie. Fałszywe oskarżenia, proces oraz szyderstwa z wiary i Kościoła nie złamały ducha siostry Małgorzaty, która szła na śmierć, śpiewając Magnificat i dając świadectwo całkowitego oddania Boskiemu Oblubieńcowi.

Trwająca nieprzerwanie sława męczeństwa Czcigodnej Sługi Bożej skłoniła Biskupa Aire i Dax do przeprowadzenia procesu informacyjnego, który odbył się w latach 1907–1908. Następnie w latach 1916–1921 przeprowadzono proces apostolski, a później, w latach 1995–1997, dochodzenie diecezjalne. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych dekretem z 17 października 1998 roku uznała jego ważność prawną. Konsultorzy teolodzy, zebrani na posiedzeniu specjalnym 17 kwietnia, opowiedzieli się za uznaniem męczeństwa Czcigodnej Sługi Bożej. Takie samo stanowisko zajęli kardynałowie i biskupi zgromadzeni na sesji zwyczajnej 1 czerwca 2010 roku. Dlatego 1 lipca 2010 roku upoważniliśmy Kongregację Spraw Kanonizacyjnych do ogłoszenia dekretu o męczeństwie i postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Dax 19 czerwca 2011 roku.

Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Czcigodny Nasz Brat kardynał Angelo Amato SDB, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym zaliczamy Czcigodną Sługę Bożą Małgorzatę Rutan do grona Błogosławionych:

„My, spełniając pragnienie Naszego Brata Philippe’a Jeana Louisa Bretona, Biskupa Aire i Dax, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby Czcigodna Sługa Boża Małgorzata Rutan, dziewica i męczennica, należąca do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, która poświęciła życie posłudze ubogim i chorym, a w końcu przelała swoją krew za Chrystusa, odtąd nosiła tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie 26 czerwca, w dniu jej narodzin dla nieba, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”

Pragniemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało w pełni moc i pozostało ważne, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.

Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 19 czerwca roku Pańskiego 2011, w siódmym roku Naszego Pontyfikatu.

Z polecenia Ojca Świętego

Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu

Tłumaczenie OKM
AAS CV/2013, nr 2, s. 146-148


Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana

 

 

 

 

Wpisy powiązane

2012.11.25 – Rzym – Benedykt XVI, Gdy Bóg będzie wszystkim we wszystkich. Rozważanie przed modlitwą Anioł Pański po beatyfikacji s. Marii Troncatti

2012.11.24 – Macas – Kardynał Angelo Amato SDB, Homilia Prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, wygłoszona podczas Mszy Świętej Beatyfikacyjnej Siostry Marii Troncatti FMA

2012.11.21 – Rzym – Benedykt XVI, «Vita in sequela Christi». List Apostolski, w którym przyznaje się godność Błogosławionych Czcigodnej Służebnicy Bożej Marii Troncatti