Jan Paweł II
«LAUDATE DEUM». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNYM SŁUGOM BOŻYM FILIPOWI SIPHONGOWI,
S. AGNIESZCE PHILA, S. ŁUCJI KHAMBANG I CZTEREM TOWARZYSZKOM
Rzym, 22 października 1989 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Chwalcie Pana, wszystkie narody, wysławiajcie Go, wszystkie ludy” (Ps 117, 1). Także w czasach nam bliższych wielką chwałę odebrał Bóg od niektórych synów narodu tajskiego, którzy przelaną krwią dali świadectwo swojej miłości i wierności wobec Chrystusa. Stało się to w roku 1940, kiedy wspólnota katolicka wioski Songkhon, położonej w północno-wschodniej części Tajlandii, należącej obecnie do archidiecezji Thare i Nonseng, była ciężko prześladowana z powodu wiary. Jak wiadomo, w tamtym okresie, w latach 1940-1944, Tajlandia, prowadząc wojnę z Indochinami Francuskimi, usiłowała — dla zachowania jedności narodowej — skłonić katolików do porzucenia religii uznawanej za obcą. W wiosce Songkhon urzędnicy państwowi, jak się wydaje przekraczając otrzymane rozkazy, postawili uczniom Chrystusa twardy wybór: albo wyrzeczenie się wiary, albo śmierć. Wówczas uderzono zarówno w przywódców wspólnoty, jak i w prostych wiernych. Byli nimi:
Filip Siphong Onphitak, urodzony w miejscowości Nonseng dnia 30 września 1907 roku. W roku 1931 zawarł małżeństwo, z którego narodziło się pięcioro dzieci. Oprócz pracy nauczyciela pomagał misjonarzom i siostrom z Songkhon w katechizacji. Gdy wspólnota pozostała bez pasterza, ponieważ został wydalony, wraz z siostrą Agnieszką Phila i siostrą Łucją Khambang podtrzymywał życie chrześcijańskie w wiosce. Również dzięki jego przykładowi i zachętom nikt nie odstąpił od wiary. Z tego powodu urzędnicy państwowi postanowili zgładzić odważnego nauczyciela wiary chrześcijańskiej, którego wierni z szacunkiem i uznaniem nazywali „wielkim drzewem”. Podstępnie nakłoniono go do udania się do miasta Mukdahan w towarzystwie dwóch urzędników, którzy podczas drogi zastrzelili go dnia 16 grudnia 1940 roku. Pobożnie oddał ducha.
Siostra Agnieszka Phila urodziła się w miejscowości Ban Nahi w roku 1909. Jako dziewczynka przyjęła chrzest, a w roku 1924 wstąpiła do nowicjatu Zgromadzenia Sióstr Miłośniczek Krzyża. Profesję zakonną złożyła w roku 1928, a w roku 1932 została skierowana jako nauczycielka do szkoły parafialnej w Songkhon, gdzie była również przełożoną wspólnoty sióstr. Z gorliwością realizowała swoje powołanie i sumiennie wypełniała swoje obowiązki, odznaczając się duchem czystości.
Siostra Łucja Khambang urodziła się w miejscowości Viengkhuk dnia 22 stycznia 1917 roku. W roku 1931 wstąpiła jako postulantka do Zgromadzenia Sióstr Miłośniczek Krzyża. Po ukończeniu nowicjatu złożyła profesję zakonną dnia 15 października 1937 roku. Wierna regule i ślubom zakonnym, wyróżniała się pobożnością, pokorą i troską w wypełnianiu swoich obowiązków. W roku 1940 została posłana do Songkhon jako nauczycielka.
Agata Phutta, niezamężna osoba świecka, urodziła się w miejscowości Kengpho w roku 1881. Po nawróceniu na chrześcijaństwo przyjęła chrzest dnia 3 marca 1918 roku. Następnie pracowała jako kucharka na różnych placówkach misyjnych: w Songkhon, Nong Seng, Pakse i ponownie w Songkhon, gdzie mieszkała. Była kobietą pobożną, regularnie przystępującą do sakramentów, pracowitą, wielkoduszną i zawsze gotową do pomocy bliźnim.
Cecylia Butsi, niezamężna osoba świecka, urodziła się w Songkhon dnia 16 grudnia 1924 roku. Dwa dni później przyjęła chrzest. Pracowała w kuchni sióstr. Swoją wiarę przeżywała gorliwie i w sposób nienaganny, okazując również wielką odwagę ducha.
Bibiana Khampai, niezamężna osoba świecka, urodziła się w Songkhon dnia 4 listopada 1925 roku. Dwa dni po narodzeniu została ochrzczona. Regularnie przystępowała do sakramentów i odznaczała się nieskazitelnością obyczajów. Zajęła miejsce swojej siostrzenicy, która obawiała się męczeństwa.
Maria Phon, niezamężna osoba świecka, urodziła się w Songkhon dnia 6 stycznia 1926 roku. Po sześciu dniach przyjęła chrzest. Podobnie jak jej towarzyszki prowadziła życie wierne Ewangelii i Kościołowi.
Te sześć kobiet, naśladując męczenników pierwszych wieków Kościoła, przyjęło śmierć, chwaląc i wysławiając Boga, radując się, że mogą uczestniczyć w męce Chrystusa. Zjednoczone tą samą wiarą, zjednoczone w stanowczym oporze wobec tych, którzy nakłaniali je do wyrzeczenia się wiary, pozostały zjednoczone także w najwyższej ofierze życia. Krótko przed śmiercią siostra Agnieszka Phila wraz z kilkoma towarzyszkami napisała do przywódcy urzędników państwowych: „Jesteśmy szczęśliwe, że możemy ofiarować Bogu to życie, które nam dał. Błagamy was, abyście otworzyli nam bramę nieba. W ten sposób potwierdzimy, że poza religią Chrystusa nie ma innej drogi zbawienia prowadzącej do nieba”.
Po południu dnia 26 grudnia 1940 roku, jak gdyby udawały się na święto, z wielkim spokojem i modlitwą udały się na cmentarz wioski, aby przelać krew za wiarę. Tam zostały zastrzelone.
Lud Boży od razu uznał śmierć Filipa Siphonga, siostry Agnieszki Phila, siostry Łucji Khambang i czterech towarzyszek za męczeństwo. To przekonanie wzrastało i umacniało się z upływem lat, dlatego rozpoczęto ich proces kanonizacyjny. Po zebraniu niezbędnych dokumentów i przeprowadzeniu procesów kanonicznych w Kurii w Thare, akta zostały pomyślnie zbadane w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, najpierw przez konsultorów teologów, a następnie przez Ojców Kardynałów i Biskupów. Dnia 1 września 1988 roku ogłosiliśmy dekret uznający, że śmierć wyżej wymienionych Sług Bożych, zadana z nienawiści do wiary, była prawdziwym męczeństwem.
Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się dnia 22 października 1989 roku.
Dzisiaj więc, w Bazylice św. Piotra na Watykanie, podczas Najświętszej Ofiary, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
«Spełniając życzenie naszych Braci: Laurentiusa Khaia, arcybiskupa Thare i Nonseng, Ugo Polettiego, Naszego Wikariusza dla Miasta Rzymu, oraz Roberta Coffy, arcybiskupa Marsylii, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, Naszą władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Filipowi Siphongowi, Agnieszce Phili, Łucji Khambang i sześciu Towarzyszkom, męczennicom, Józefowi Tymoteuszowi Giaccardo oraz Marii od Jezusa Deluil-Martiny przysługiwał tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich wspomnienie w miejscach i w sposób określony przez prawo co roku: Filipa Siphonga, Agnieszki Phili, Łucji Khambang i sześciu Towarzyszek, męczennic, dnia 16 grudnia, Józefa Tymoteusza Giaccardo dnia 24 stycznia oraz Marii od Jezusa Deluil-Martiny dnia 27 lutego. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego».
Postanawiamy zaś, aby wszystko, co zostało ustanowione w tym Liście, zachowało teraz i w przyszłości pełną moc i ważność, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 22 października 1989 roku, w dwunastym roku Naszego Pontyfikatu.
AUGUSTINUS Kard. CASAROLI
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana