Jan Paweł II
«CUIUSLIBET INSTITUTI». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII OD JEZUSA
DELUIL-MARTINY
Rzym, 22 października 1989 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – «Członkowie każdego instytutu, szukając Boga w sposób szczególny i ponad wszystko, winni łączyć kontemplację, przez którą mogliby przylgnąć do Niego myślą i sercem, z miłością apostolską, przez którą staraliby się włączyć w dzieło odkupienia i szerzyć królestwo Boże.» (Sobór Watykański II, dekret o przystosowanej odnowie życia zakonnego Perfectae caritatis, 5).
Również Czcigodna Służebnica Boża Maria od Jezusa, w świecie Maria Deluil-Martiny, przynaglana gorącą miłością do Pana i dusz, łączyła kontemplację z gorliwą działalnością apostolską, pragnąc wynagradzać za grzechy obrażające Boga i szerzyć światło wiary w społeczeństwie.
Urodziła się w Marsylii dnia 28 maja 1841 roku. Dobre wychowanie, jakie otrzymała w rodzinie oraz w niektórych domach zakonnych, pomogło jej odpowiedzieć na łaskę Bożą i usłyszeć głos Boga, który wzywał ją do całkowitego poświęcenia się Jemu. Po kilku latach działalności apostolskiej i rozeznawania powołania, po pokonaniu niemałych trudności, za zgodą władz kościelnych założyła w roku 1873 Zgromadzenie Córek Serca Jezusowego, którym jako przełożona generalna kierowała roztropnie i gorliwie aż do śmierci. Dnia 22 sierpnia 1878 roku złożyła śluby wieczyste, których zawsze dochowywała z pilnością, wytrwałością i duchową radością. Aby dawać świadectwo Ewangelii całym umysłem i sercem była zwrócona ku rzeczywistościom wiecznym, z wielką starannością pełniła wolę Bożą i pracowała dla wzrostu Kościoła. Oddana dążeniu do doskonałości, wiernie wykonywała swoje obowiązki i aby coraz lepiej odpowiadać otrzymanemu powołaniu, nieustannie wzrastała w zjednoczeniu z Panem przez intensywne życie liturgiczne, medytację Pisma Świętego, wytrwałą modlitwę, nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego i Najświętszej Maryi Panny, a także przez umartwienie i pokutę. Chociaż żyła w ukryciu i pokorze, głęboko i żywo odczuwała problemy oraz trudności dotykające Mistyczne Ciało Chrystusa. Ofiarowała się w intencjach Ojca Świętego i pragnęła, aby całkowicie upodobnić się do Boskiego Mistrza, umierając śmiercią męczeńską.
Dnia 27 lutego 1884 roku została śmiertelnie zraniona przez anarchistę, którego z wielką dobrocią przyjęto jako ogrodnika klasztornego. Pobożnie oddała ducha, przebaczając swojemu zabójcy.
Ponieważ coraz bardziej rozszerzała się opinia o jej świętości, w roku 1908 w Mechelen rozpoczęto sprawę kanonizacyjną przez przeprowadzenie procesu ordynaryjnego. W roku 1921 wydano dekret o wprowadzeniu sprawy beatyfikacyjnej do rozpoznania przez Stolicę Apostolską i prawidłowo przeprowadzono proces apostolski. Następnie z pozytywnym wynikiem zbadano jej cnoty i dnia 23 października 1987 roku w Naszej obecności ogłoszono dekret o heroiczności cnót. Wreszcie domniemane cudowne uzdrowienie z roku 1926, przypisywane modlitwom Czcigodnej Służebnicy Bożej, zostało poddane badaniu lekarzy i teologów. Po wydaniu pozytywnej opinii poleciliśmy ogłosić dekret o cudzie, co nastąpiło dnia 7 września 1989 roku w Naszej obecności.
Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie dnia 22 października tego samego roku.
Dzisiaj zatem, w Bazylice Watykańskiej św. Piotra, podczas uroczystej celebracji wypowiedzieliśmy następującą formułę:
«Spełniając życzenie naszych Braci: Laurentiusa Khaia, arcybiskupa Thare i Nonseng, Ugo Polettiego, Naszego Wikariusza dla Miasta Rzymu, oraz Roberta Coffy, arcybiskupa Marsylii, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, Naszą władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Filipowi Siphongowi, Agnieszce Phili, Łucji Khambang i sześciu Towarzyszkom, męczennicom, Józefowi Tymoteuszowi Giaccardo oraz Marii od Jezusa Deluil-Martiny przysługiwał tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich wspomnienie w miejscach i w sposób określony przez prawo co roku: Filipa Siphonga, Agnieszki Phili, Łucji Khambang i sześciu Towarzyszek, męczennic, dnia 16 grudnia, Józefa Tymoteusza Giaccardo dnia 24 stycznia oraz Marii od Jezusa Deluil-Martiny dnia 27 lutego. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego».
To zaś, co postanowiliśmy, pragniemy, aby zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 22 października roku Pańskiego 1989, w dwunastym roku Naszego Pontyfikatu.
AUGUSTINUS Kard. CASAROLI
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana