Jan Paweł II
«ECCE STO AD HOSTIUM». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII OD ŚWIĘTEJ CECYLII RZYMSKIEJ (DINY BÉLANGER)
Rzym, 20 marca 1993 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną.” (Ap 3, 20).
Kto słucha słowa Pana i trwa w Jego miłości, będzie cieszył się Jego bliskością i zasiądzie przy stole w Jego królestwie (por. Łk 13, 29). Takie jest proste, a zarazem przedziwne orędzie, które siostra Maria od Świętej Cecylii Rzymskiej (w świecie Dina Bélanger) pozostawiła Kościołowi i całemu światu. Od dzieciństwa była posłuszna Ewangelii i otworzyła swoje serce Chrystusowi, który obdarzył ją obficie swoimi darami i dopuścił do stołu swojej miłości. Tak głęboka i żywa była jej więź z Jezusem, że mogła za św. Pawłem powiedzieć: „Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2, 20).
Ta prawdziwa uczennica Boskiego Mistrza urodziła się dnia 30 kwietnia 1897 roku w Quebecu w Kanadzie jako córka Octave’a Bélangera i Séraphine Matte, gorliwych katolików, i tego samego dnia otrzymała łaskę chrztu świętego. W wieku dziesięciu lat po raz pierwszy z wielką pobożnością przystąpiła do Komunii Świętej. Eucharystia zajęła odtąd centralne miejsce w jej życiu, dając jej siłę i towarzysząc na drodze chrześcijańskiej doskonałości, którą już wtedy chętnie i gorliwie rozpoczęła. Troszczyła się również o własne wykształcenie i rozwój kulturalny, z powodzeniem poświęcając się nauce gry na fortepianie i uzyskując dyplom nauczycielki muzyki. Coraz bardziej przeniknięta miłością Boga i troską o dusze, żyła sprawami Mistycznego Ciała Chrystusa. Wreszcie dnia 11 sierpnia 1921 roku mogła spełnić swoje dawne i gorące pragnienie, wstępując w Sillery do Zgromadzenia Sióstr Jezusa i Maryi, założonego przez błogosławioną Klaudynę Thévenet dla wychowania młodzieży. Z wielką gotowością odpowiadała natchnieniom Ducha Świętego i zapominając o sobie, nie pragnęła niczego innego, jak tylko wiernie i z radością pełnić wolę Boskiego Oblubieńca oraz wysławiać Niepokalaną Matkę Bożą. Wzorowo zachowywała Regułę i śluby zakonne, a swoją troskę i miłość okazywała siostrom oraz uczennicom, które uczyła muzyki. Choć z powodu słabego zdrowia jej działalność zewnętrzna była ograniczona, życie wewnętrzne odznaczało się niezwykłym bogactwem, światłem i duchową płodnością. Wolna od próżności świata i przywiązania do dóbr ziemskich ze wszystkich sił szukała zjednoczenia z Bogiem, którego miłowała i któremu służyła z głęboką pokorą oraz całkowitym oddaniem. Gorąco pragnąc stanowić jedno z Chrystusem, dostąpiła szczególnej łaski uczestnictwa w cierpieniach Jego męki, a także duchowych pociech płynących ze zjednoczenia z Panem, który był niemal duszą jej duszy oraz źródłem i normą jej miłości. Kierowała się tymi samymi dążeniami, które były w Chrystusie Jezusie (por. Flp 2, 5), dlatego modlitwą i wyrzeczeniem wspierała uświęcenie dusz oraz rozwój królestwa Bożego. Ciężka choroba, która przez wiele lat ją dotykała, stała się dla niej obfitym pokarmem miłości i apostolskiej gorliwości. Z zapaloną lampą weszła do życia wiecznego dnia 4 września 1929 roku, otoczona opinią świętości. Proces beatyfikacyjny został rozpoczęty w Kurii biskupiej Quebecu w 1950 roku. Po dopełnieniu wszystkich wymogów prawa dnia 13 maja 1989 roku został ogłoszony w Naszej obecności dekret, w którym uznaliśmy, że Służebnica Boża praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i związane z nimi. Tymczasem w Kurii w Bathurst w Kanadzie przeprowadzono dochodzenie dotyczące cudownego uzdrowienia, które miało miejsce w 1939 roku i zostało przypisane jej wstawiennictwu. Po pomyślnym zakończeniu zwyczajnych badań dnia 10 maja 1990 roku został ogłoszony dekret o cudzie. Postanowiliśmy zatem, że uroczystość beatyfikacyjna odbędzie się dnia 20 marca 1993 roku.
Tego dnia podczas uroczystej celebracji wypowiedzieliśmy następującą formułę: „Spełniając życzenie naszego Brata Maurice Couture, arcybiskupa Quebecu, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodna Służebnica Boża Dina Bélanger nosiła tytuł Błogosławionej i aby można było obchodzić jej wspomnienie każdego roku w dniu jej narodzin dla nieba — 4 września — w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Postanawiamy, aby wszystko, co zostało przez Nas ustanowione, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 20 marca 1993 roku, w piętnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana