Jan Paweł II
«QUI HABET MANDATA». BULLA KANONIZACYJNA OGŁASZAJĄCA, ŻE BŁOGOSŁAWIONA TERESA OD JEZUSA Z LOS ANDES, ZOSTAJE WPISANA DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 21 marca 1993 r.
Jan Paweł, Biskup, Sługa Sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę.
„Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie” (J 14, 21).
Całkowicie porwana miłością Chrystusa błogosławiona Teresa od Jezusa z Los Andes (w świecie Juana Fernández Solar) wiernie i z radością zachowywała przykazania Ewangelii. Wolna w sercu od próżnych spraw tego świata, poświęciła swoje życie adoracji, uwielbieniu i służbie Bogu. Pełnię radości odnalazła w kontemplacji Bożych tajemnic oraz w zjednoczeniu z krzyżem Zbawiciela, który uznał ją za godną zasiadania przy swoim stole i oglądania swojego oblicza.
Ta młoda uczennica Chrystusa, pierwsza święta Karmelu terezjańskiego Ameryki Łacińskiej, urodziła się dnia 13 lipca 1900 roku w Santiago de Chile w zamożnej i szczerze chrześcijańskiej rodzinie, która nauczyła ją kochać Boga ponad wszystko. Od dzieciństwa żyła w świetle wiary i jakby prowadzona za rękę przez Najświętszą Maryję Pannę, którą czciła z dziecięcą miłością i ufnością, całkowicie oddała się Chrystusowi. Nawiązała z Nim głęboką przyjaźń, która jeszcze bardziej umocniła się po przyjęciu pierwszej Komunii Świętej, na którą gorąco oczekiwała. Umocniona Chlebem Eucharystycznym, który często przyjmowała, coraz gorliwiej postępowała drogą chrześcijańskiej doskonałości, rozwijając zażyłość z Jezusem, współpracując z dziełem Odkupienia i podejmując umartwienie. Podczas nauki u Sióstr Najświętszego Serca postanowiła całkowicie poświęcić się Bogu i złożyła prywatny ślub czystości, do którego później dołączyła ślub niepopełniania żadnego dobrowolnego grzechu. Oczekując na możliwość wstąpienia do Zakonu Karmelitanek Bosych, coraz głębiej wnikała w Serce Boskiego Oblubieńca, aż zapragnęła zostać wraz z Nim ukrzyżowana dla nawrócenia grzeszników i uświęcenia kapłanów. Ogień miłości, który płonął w jej duszy, promieniował światłem i ciepłem, budząc podziw rodziny, rówieśników oraz ubogich, którym chętnie spieszyła z pomocą duchową i materialną. Gorliwie troszcząc się o rozwój królestwa Bożego, starała się każdego dnia stawać coraz bardziej uległym narzędziem łaski, oddawała się działalności apostolskiej i wszędzie rozsiewała dobrą woń Chrystusa.
Dnia 7 maja 1919 roku, bogata już w cnoty i świętość życia, na zawsze opuściła ukochaną rodzinę i z wielką radością wstąpiła do ubogiego klasztoru Karmelitanek Bosych Ducha Świętego w Los Andes. Wkrótce potem przywdziała habit zakonny i rozpoczęła nowicjat. Otrzymała imię Teresa od Jezusa. Wierne pełnienie woli Bożej, gorliwe zachowywanie Reguły, umiłowanie milczenia, kontemplacji i ofiary były drogocennymi perłami zdobiącymi jej duszę, spragnioną miłości i płonącą gorliwością o zbawienie dusz. Przed tabernakulum i przed krzyżem modliła się nieustannie. Pod natchnieniem i za przykładem św. Teresy od Jezusa z Ávili, reformatorki Karmelu, błagała Boga i podejmowała wynagrodzenie za odkupienie świata, wspierając mocą modlitwy i cierpienia apostolską pracę misjonarzy i kapłanów, których uważała za swoich braci. Z Jezusem i na wzór Jezusa pragnęła stać się nieskalaną ofiarą, nieustannie składaną na chwałę Boga. Naśladując Boskiego Mistrza, chciała we wspólnocie zakonnej żyć w duchu pokory i służby.
Jej ziemska pielgrzymka do niebieskiego Jeruzalem szybko dobiegła kresu. W Wielkim Tygodniu 1920 roku zachorowała na tyfus. Doświadczając ciężkich cierpień, z zapaloną lampą i w szacie oblubienicy weszła do wieczności dnia 12 kwietnia 1920 roku, po złożeniu profesji zakonnej w obliczu śmierci.
Opinia świętości, którą cieszyła się już za życia, szybko się rozpowszechniła. Dlatego biskup San Felipe rozpoczął jej sprawę kanonizacyjną. Po dopełnieniu wszystkich wymogów prawa dnia 22 marca 1986 roku został ogłoszony w Naszej obecności dekret o heroiczności cnót, a dnia 16 marca następnego roku dekret o cudzie. Uroczystość beatyfikacyjną sprawowaliśmy osobiście dnia 3 kwietnia 1987 roku w Santiago de Chile podczas naszej wizyty duszpasterskiej w tym umiłowanym narodzie. Niedługo potem Opatrzność Boża dała kolejny znak świętości siostry Teresy od Jezusa. Dnia 7 grudnia 1988 roku w Santiago de Chile dokonał się cud przypisywany nowej błogosławionej. W tej sprawie przeprowadzono proces kanoniczny, a następnie, po pomyślnym zakończeniu zwyczajnych badań w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, dnia 11 lipca 1992 roku został ogłoszony w Naszej obecności dekret o cudzie. Następnie, po wysłuchaniu zgodnych opinii Kardynałów i Biskupów zgromadzonych na Konsystorzu, dnia 11 grudnia tego samego roku postanowiliśmy, że uroczystość kanonizacyjna odbędzie się w Rzymie dnia 21 marca 1993 roku.
Dzisiaj więc podczas uroczystej Mszy Świętej w Bazylice Watykańskiej wypowiedzieliśmy następującą formułę: „Na chwałę Świętej i Niepodzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy Naszego Pana Jezusa Chrystusa, Świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszej, po uprzednim długim namyśle, po wielokrotnym wezwaniu pomocy Bożej i po zasięgnięciu opinii licznych Naszych Braci w biskupstwie, ogłaszamy i ustanawiamy Świętymi Klaudynę Thévenet oraz Teresę od Jezusa z Los Andes i wpisujemy je do katalogu Świętych, postanawiając, że w całym Kościele powszechnym mają być wśród Świętych czczone z należną czcią. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Po ogłoszeniu tych słów, przyjętych przez wiernych z wielką radością i oklaskami, ukazaliśmy cnoty nowej Świętej i piękno jej życia, aby cały Lud Boży mógł odnaleźć w nim nowe przykłady życia chrześcijańskiego oraz mocne zachęty do naśladowania. Pragniemy bowiem, aby terezjański styl życia i modlitwy również w naszych czasach przynosił zbawienne owoce. To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym dokumencie, ma zachować swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, dnia 21 marca roku Pańskiego 1993, w piętnastym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ
Biskup Kościoła Katolickiego
Eugenius Sevi, protonotariusz apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana