Jan Paweł II
«IN AMPLO CAMPO». BULLA KANONIZACYJNA OGŁASZAJĄCA, ŻE BŁOGOSŁAWIENI MAREK KRIŽ, STEFAN PONGRÁCZ I MELCHIOR GRODZIECKI ZOSTAJĄ WPISANI DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Koszyce, 02 lipca 1995 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — W rozległej przestrzeni, jaką otwiera przed nami wspólnota Świętych, męczennicy od początku Kościoła zajmowali miejsce szczególne. To oni powtarzają nam wraz ze św. Pawłem: „Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz?… Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował. Jestem bowiem pewien, że ani śmierć, ani życie… ani teraźniejszość, ani przyszłość… ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rz 8, 35.37-39).
Istotnie, skoro On oddał za nas swoje życie, nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za Niego i za swoich braci (por. 1 J 3, 16; J 15, 13). „Męczeństwo, przez które uczeń upodabnia się do Mistrza przyjmującego z własnej woli śmierć dla zbawienia świata i naśladuje Go w przelaniu krwi, Kościół uważa za szczególny dar i najwyższą próbę miłości.” (Sobór Watykański II, konst. dogm. Lumen gentium, 42).
Niektórzy chrześcijanie zawsze będą powoływani do składania tego najwyższego świadectwa wobec ludzi, zwłaszcza w czasach prześladowań, których Kościołowi nigdy nie zabraknie (por. tamże). Słusznie do grona tych męczenników i odważnych świadków zalicza się błogosławionych męczenników Marka Križa, Stefana Pongrácza i Melchiora Grodzieckiego, którzy, choć należeli do różnych narodów, wyznawali tę samą wiarę i umocnieni nią wspólnie ponieśli śmierć zadaną im w Koszycach we wrześniu 1619 roku, a więc krótko po wybuchu wojny trzydziestoletniej.
Spośród nich kanonik ostrzyhomski Marek Križ, po ukończeniu studiów kościelnych w Rzymie jako alumn Kolegium Niemiecko-Węgierskiego i student Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego, przybył ze swojej rodzinnej Chorwacji na ziemię słowacką, aby gorliwie pełnić posługę duszpasterską w Kościele zmagającym się z trudnościami z powodu braku kapłanów. Na wzór Dobrego Pasterza Marek Križ nie opuścił swojej owczarni w chwili niebezpieczeństwa, jak uczyniłby to najemnik (por. J 10, 11-15), lecz pozostał na służbie ludowi Bożemu, dając jaśniejący przykład wierności Chrystusowi i powierzonej sobie misji.
Nie mniejszym męstwem odznaczył się kapłan Stefan Pongrácz, członek Towarzystwa Jezusowego, urodzony w 1582 roku w szlacheckiej rodzinie węgierskiej, który przelaną krwią zakończył życie całkowicie poświęcone służbie Bogu i braciom. Z sąsiedniego Siedmiogrodu Stefan przybył na tereny wschodniej Słowacji, porzuciwszy perspektywę świetnej kariery świeckiej, aby głosić Ewangelię. W Koszycach, pełniąc trudną posługę apostolską, którą mu powierzono, doznał od Pana nagrody za swoją gotowość i ducha ofiary, otrzymując chwalebną palmę męczeństwa.
Członkiem Towarzystwa Jezusowego był również Melchior Grodziecki, pochodzący z polskiej rodziny, urodzony w 1584 roku, który przez wiele lat pełnił w Pradze posługę kapłańską jako wychowawca młodzieży. Zmuszony do opuszczenia miasta wraz z innymi jezuitami po wybuchu wojny trzydziestoletniej, przemierzył Morawy i Słowację, aż osiadł w Koszycach, gdzie swoje życie całkowicie oddane Chrystusowi i służbie braciom przypieczętował przelaniem krwi.
Ci trzej odważni świadkowie Ewangelii w czasie próby oparli się zarówno pokusom, jak i najokrutniejszym torturom, przyjmując śmierć, by nie wyrzec się wiary ani wierności Chrystusowi, Jego Kościołowi oraz temu, któremu została powierzona misja bycia Jego Wikariuszem na ziemi.
Lud Boży zawsze otaczał czcią pamięć tych trzech męczenników, jednak z powodu niesprzyjających warunków historycznych ich beatyfikacja mogła zostać dokonana dopiero w 1905 roku przez Naszego czcigodnego Poprzednika, św. Piusa X.
Po starannym zbadaniu przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych znaków Bożych przypisywanych ich wstawiennictwu, dnia 10 kwietnia 1995 roku odbyliśmy konsystorz publiczny, po którego zakończeniu wyraziliśmy Naszą wolę dokonania ich kanonizacji.
Podczas Mszy świętej, którą sprawowaliśmy w Koszycach w obecności licznych Naszych Braci biskupów, kapłanów oraz bardzo wielu wiernych, po wezwaniu pomocy Ducha Świętego, wypowiedzieliśmy następujące słowa:
Na chwałę Świętej i Niepodzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy Naszego Pana Jezusa Chrystusa, Świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszej, po uprzednim długim namyśle, po wielokrotnym wezwaniu pomocy Bożej i po wysłuchaniu opinii licznych Naszych Braci w biskupstwie, ogłaszamy i ustanawiamy Świętymi Marka Križa, Melchiora Grodzieckiego i Stefana Pongrácza oraz wpisujemy ich do katalogu Świętych, postanawiając, że w całym Kościele mają oni być wśród Świętych czczeni z należną czcią. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen”
Następnie, po odmówieniu zwyczajowej modlitwy odnoszącej się do życia i cnót wspomnianych męczenników, oddaliśmy im cześć i po raz pierwszy z najwyższą pobożnością wezwaliśmy ich wstawiennictwa.
Dan w Koszycach dnia 2 lipca 1995 roku, w siedemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ II
Biskup Kościoła Katolickiego
Eugenius Sevi, protonotariusz apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: AAS LXXXIX [1997], nr 1, s. 5-7
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana